starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. zachodniopomorskie › Szczecin › Szczeciński Park Krajobrazowy „Puszcza Bukowa“ › Wzgórze Klasztorne |
1910 , Wieża obserwacyjna na Wzgórzu Klasztornym w Szczecinie.
Skomentuj zdjęcie
Przemek (NR)
+1 głosów:1  To wzgórze Klasztorne czy Bukowiec Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: edycja 2021-12-01 22:01:06 (4 lata temu)
|
|
Na stronie od 2018 grudzień
7 lat 5 miesięcy 8 dni |
5 pobrań 669 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Przemek (NR)
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
wzgórza
|
Wzgórze Klasztorne
więcej zdjęć (5)
Dawniej: Klosterkopf
prawobrzeze.eu:
Wzgórze Klasztorne (niem. Klosterkopf), jedno z wyższych tj. 133,7 m n.p.m wzgórz w paśmie wzniesień morenowych, położonych na Nizinie Szczecińskiej pomiędzy Odrą i Płonią, na południowy-wschód od Szczecina, zwanych Wzgórzami Bukowymi. Sąsiaduje z Bukowcem i Kopytnikiem. Porośnięte jest starodrzewem bukowym, borem sosnowym oraz modrzewiowym (tzw. Modrzewie Klasztorne). Od 1890 roku na szczycie stały kolejno trzy drewniane wieże widokowe, ostatnia oddana do użytku w 1934 r. Najwyższa z nich, była wysoka na 47 metrów. Uszkodzona w 1945 r., w latach późniejszych rozgrabiona i zdewastowana. Nazwa wzgórza prawdopodobnie pochodzi od właścicieli okolicznych terenów, czyli zakonu Cystersów z klasztoru w Kołbaczu.
Wzgórze Klasztorne (niem. Klosterkopf), jedno z wyższych tj. 133,7 m n.p.m wzgórz w paśmie wzniesień morenowych, położonych na Nizinie Szczecińskiej pomiędzy Odrą i Płonią, na południowy-wschód od Szczecina, zwanych Wzgórzami Bukowymi. Sąsiaduje z Bukowcem i Kopytnikiem. Porośnięte jest starodrzewem bukowym, borem sosnowym oraz modrzewiowym (tzw. Modrzewie Klasztorne). Od 1890 roku na szczycie stały kolejno trzy drewniane wieże widokowe, ostatnia oddana do użytku w 1934 r. Najwyższa z nich, była wysoka na 47 metrów. Uszkodzona w 1945 r., w latach późniejszych rozgrabiona i zdewastowana. Nazwa wzgórza prawdopodobnie pochodzi od właścicieli okolicznych terenów, czyli zakonu Cystersów z klasztoru w Kołbaczu.
Szczeciński Park Krajobrazowy „Puszcza Bukowa“
więcej zdjęć (9)
Dawniej: Stettiner Landschaftsschutzpark Buchheide
Wzgórze Bukowiec
więcej zdjęć (3)
Bukowiec – najwyższe wzniesienie głównego grzbietu Wzgórz Bukowych i całego Pobrzeża Szczecińskiego, o wysokości 148,4 m n.p.m.[1], położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo, na obszarze Szczecińskiego Parku Krajobrazowego "Puszcza Bukowa".
Bukowiec (niem. Höchster Berg, Höchster Punkt) leży między przełęczą Trzech Braci, Cietrzewicą i drogą Chojnowską (na zachodzie), doliną Zięby, Wilkowiskiem i doliną Rudzianki (na wschodzie i południu) oraz doliną Leniwki (na północy). Bukowiec znajduje się na drodze czerwonego szlaku, nieopodal drogi Podjuchy-Kołowo. Wzgórze jest porośnięte starodrzewem bukowym, przecięty płytkim przekopem Drogi Kołowskiej. Na północy stromo opada ku dolinie Zielawy, a na południu ku dolinom Zięby i Wilkowisku.
Na szczycie wieża stalowej konstrukcji, obserwacyjna ochrony przeciwpożarowej lasów, ustawiona w miejscu dawnej, z początku XX w. oraz węzeł znakowanych szlaków turystycznych. Na południowo-zachodnim stoku, opadającym ku dolinie Zięby, samotny grób z 1935 r. ofiary nieszczęśliwego wypadku lotniczego, który się w tym miejscu wydarzył.
Dane podstawowe:
Ziemia53°20′17″N 14°38′30″E
Pasmo Wzgórza Bukowe
Bukowiec - 148,4 m n.p.m.
Położenie na mapie gminy Stare Czarnowo
Nazwa niemiecka: Höchster Berg; Höchster Punkt
Szlak na Bukowiec o długości 3,8 km prowadzi przez atrakcyjne turystycznie partie zalesionych Wzgórz Bukowych, na trasie dwa pomnikowe głazy, rezerwat przyrody, łączy się z trzema innymi szlakami. Prowadzi przez miejsce Głazu Grońskiego, przez Słupi Głaz im. Wojciecha Lipniackiego, przełęcz Siodło Zielawy. Kod ZP, numer 1137, kolor znakowania: czarny, długość 3,8 km. Szlak turystyczny górski na Bukowiec o charakterze podmiejskim, na terenie Szczecińskiego Parku Krajobrazowego "Puszcza Bukowa", rozpoczyna się wspólnie z czerwonym Szlakiem na pętli autobusowej na osiedlu Bukowym, przy ul. Kolorowych Domów.
PKa, na podstawie wikipedia.pl i prawobrzeze.eu
Bukowiec (niem. Höchster Berg, Höchster Punkt) leży między przełęczą Trzech Braci, Cietrzewicą i drogą Chojnowską (na zachodzie), doliną Zięby, Wilkowiskiem i doliną Rudzianki (na wschodzie i południu) oraz doliną Leniwki (na północy). Bukowiec znajduje się na drodze czerwonego szlaku, nieopodal drogi Podjuchy-Kołowo. Wzgórze jest porośnięte starodrzewem bukowym, przecięty płytkim przekopem Drogi Kołowskiej. Na północy stromo opada ku dolinie Zielawy, a na południu ku dolinom Zięby i Wilkowisku.
Na szczycie wieża stalowej konstrukcji, obserwacyjna ochrony przeciwpożarowej lasów, ustawiona w miejscu dawnej, z początku XX w. oraz węzeł znakowanych szlaków turystycznych. Na południowo-zachodnim stoku, opadającym ku dolinie Zięby, samotny grób z 1935 r. ofiary nieszczęśliwego wypadku lotniczego, który się w tym miejscu wydarzył.
Dane podstawowe:
Ziemia53°20′17″N 14°38′30″E
Pasmo Wzgórza Bukowe
Bukowiec - 148,4 m n.p.m.
Położenie na mapie gminy Stare Czarnowo
Nazwa niemiecka: Höchster Berg; Höchster Punkt
Szlak na Bukowiec o długości 3,8 km prowadzi przez atrakcyjne turystycznie partie zalesionych Wzgórz Bukowych, na trasie dwa pomnikowe głazy, rezerwat przyrody, łączy się z trzema innymi szlakami. Prowadzi przez miejsce Głazu Grońskiego, przez Słupi Głaz im. Wojciecha Lipniackiego, przełęcz Siodło Zielawy. Kod ZP, numer 1137, kolor znakowania: czarny, długość 3,8 km. Szlak turystyczny górski na Bukowiec o charakterze podmiejskim, na terenie Szczecińskiego Parku Krajobrazowego "Puszcza Bukowa", rozpoczyna się wspólnie z czerwonym Szlakiem na pętli autobusowej na osiedlu Bukowym, przy ul. Kolorowych Domów.
PKa, na podstawie wikipedia.pl i prawobrzeze.eu
Wieża triangulacyjna i widokowa
więcej zdjęć (2)
Dawniej: Buchheide-Turm