Wzgórze Bukowiec

Bukowiec – najwyższe wzniesienie głównego grzbietu Wzgórz Bukowych i całego Pobrzeża Szczecińskiego, o wysokości 148,4 m n.p.m.[1], położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo, na obszarze Szczecińskiego Parku Krajobrazowego "Puszcza Bukowa".
Bukowiec (niem. Höchster Berg, Höchster Punkt) leży między przełęczą Trzech Braci, Cietrzewicą i drogą Chojnowską (na zachodzie), doliną Zięby, Wilkowiskiem i doliną Rudzianki (na wschodzie i południu) oraz doliną Leniwki (na północy). Bukowiec znajduje się na drodze czerwonego szlaku, nieopodal drogi Podjuchy-Kołowo. Wzgórze jest porośnięte starodrzewem bukowym, przecięty płytkim przekopem Drogi Kołowskiej. Na północy stromo opada ku dolinie Zielawy, a na południu ku dolinom Zięby i Wilkowisku.
Na szczycie wieża stalowej konstrukcji, obserwacyjna ochrony przeciwpożarowej lasów, ustawiona w miejscu dawnej, z początku XX w. oraz węzeł znakowanych szlaków turystycznych. Na południowo-zachodnim stoku, opadającym ku dolinie Zięby, samotny grób z 1935 r. ofiary nieszczęśliwego wypadku lotniczego, który się w tym miejscu wydarzył.

Dane podstawowe:
Ziemia53°20′17″N 14°38′30″E
Pasmo Wzgórza Bukowe
Bukowiec - 148,4 m n.p.m.
Położenie na mapie gminy Stare Czarnowo
Nazwa niemiecka: Höchster Berg; Höchster Punkt

Szlak na Bukowiec o długości 3,8 km prowadzi przez atrakcyjne turystycznie partie zalesionych Wzgórz Bukowych, na trasie dwa pomnikowe głazy, rezerwat przyrody, łączy się z trzema innymi szlakami. Prowadzi przez miejsce Głazu Grońskiego, przez Słupi Głaz im. Wojciecha Lipniackiego, przełęcz Siodło Zielawy. Kod ZP, numer 1137, kolor znakowania: czarny, długość 3,8 km. Szlak turystyczny górski na Bukowiec o charakterze podmiejskim, na terenie Szczecińskiego Parku Krajobrazowego "Puszcza Bukowa", rozpoczyna się wspólnie z czerwonym Szlakiem na pętli autobusowej na osiedlu Bukowym, przy ul. Kolorowych Domów.

PKa, na podstawie wikipedia.pl i prawobrzeze.eu