Dzięki licznym sukcesom koni (głównie dzięki zwycięstwu Intryganta w derbach austriackich) książę Stefan Lubomirski wybudował w 1910 r. kościół w Widzowie na miejscu starej, pochodzącej z XVII wieku kaplicy. Nad wejściem umieszczono napis: „Bogu - z jego darów” oraz namalowano dżokeja na pędzącym koniu.

Nie wiadomo, kto zaprojektował i zbudował kościół. Jednak swój obecny kształt, wystrój i zastosowane materiały zawdzięcza on istnieniu stadniny. Prawdopodobnie dzięki wyjazdom do Anglii po zakup nowych koni wyścigowych sprowadzono część materiałów wykorzystanych do budowy kościoła: cegłę licówkę, kolumny. Sprowadzono też ołtarz główny, który jednak nie dotarł w całości (z Anglii pochodzi zachowana marmurowa mensa ołtarzowa). Nowo wybudowaną kaplicę poświęcono i zaczęto w niej odprawiać Msze św. w ważniejsze święta. Od 1945 r. regularnie w co drugą niedzielę przyjeżdżał tu ze Mszą św. ksiądz z Kruszyny. Funkcję kościoła parafialnego kaplica zaczęła pełnić dopiero od roku 1958, gdy 15 września bp Zdzisław Goliński erygował parafię w Widzowie, wydzielając ją z Kruszyny. Na początku administracyjnie zarządzał parafią ks. Franciszek Dola.

Kościół nosi cechy stylu neoromańskiego. W sześciu oknach znajdują się witraże pochodzące z 1964 r. projektu pani Baudonin de Courtenay. Trzy z nich to ofiara kolejarzy mieszkających w parafii. Jeden to dar kółka różańcowego, następny jest podarunkiem pracowników stadniny koni, a ostatni fundacji rodziny Szlęgów z Częstochowy. W absydzie znajdują się dwa okna z witrażami, trzecie okno zostało zamurowane i umieszczono w nim figurkę Matki Bożej widoczną od zewnątrz kościoła.