Kościół - pod wezwaniem Matki Boskiej Zwycięskiej, znany jednak powszechnie jako kościół XX. Dominikanów Obserwantów - został wzniesiony w 1700 roku według projektu prawdopodobnie Tylmana z Gameren. Powstał w wyniku rozbudowy istniejącej w tym miejscu, ufundowanej w 1620 roku przez Zygmunta III Wazę tzw. kaplicy Moskiewskiej, będącej mauzoleum zmarłych w polskiej niewoli byłych carów Szujskich, przekazanej wraz z sąsiadującym terenem zgromadzeniu Dominikanów Obserwantów, sprowadzonych do Warszawy przez króla Jana Kazimierza po zwycięstwie nad Szwedami.

W latach 1760-1780 świątynia została przebudowana według projektu Efraima Schrögera, jednak jej żywot był krótki. U schyłku drugiej dekady XIX wieku na głównym ołtarzu kościoła powiesił się administrator świątyni, ksiądz Józef Danikowski, dręczony wyrzutami sumienia za zdefraudowanie piniędzy przeznaczonych na jej remont. Wielki Książę Konstanty nakazał więc rozbiórkę kościoła - oficjalnie ze względu na zaszłą profanację (bo nikt w tym momencie nie śmiał protestować), ale w rzeczywistości ze względu na konieczność poszerzenia Krakowskiego Przedmieścia, mocno w tym miejscu zwężonego bryłą kościoła.

W sierpniu 1818 roku budynek został zburzony. Kilka lat później w miejscu znajdującego się na jego tyłach klasztoru, również rozebranego, wzniesiono pałac Staszica, zaś na placu pozostałym po rozebranej świątyni wystawiono pomnik Mikołaja Kopernika.