Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródm. Południowe › pl. Konstytucji |
1958 , Plac Konstytucji.
Skomentuj zdjęcie
yani
 Sądzę, że to przełom lat 50-tych i 60-tych. Podobnie 2 następne z Poznania. 2022-01-06 13:38:07 (4 lata temu)
yani
+1 głosów:1 Proponuję datowanie 1956-1958. Od 1959 numery rejestracyjne jednośladów musiały być malowane na przednim błotniku. Z ciekawostek - skuter i Ford Taunus należą do obcokrajowców zamieszkałych w Warszawie, a Simca przyjechała z Paryża... 2022-01-06 19:54:38 (4 lata temu)
do yani: To będzie jednak 1959. Są inne zdjęcia tego autora, datowane właśnie na ten rok. 2022-01-06 21:30:07 (4 lata temu)
do Desperado: OK 2022-01-06 23:38:41 (4 lata temu)
do Desperado: Kolejne ujęcie przemawiające za datowaniem na 1958 zdjęć tego autora. Brak budowy bloku nr 68/70 (tu ją widać 2022-10-31 09:42:10 (3 lata temu)
|
|
Na stronie od 2015 lipiec
10 lat 10 miesięcy 0 dni |
Dodane: 6 stycznia 2022, godz. 12:31:37
Źródło: http://fortepan.hu (więcej zdjęć)
Autor: Vimola Károly ... więcej (8)
Rozmiar: 2000px x 1333px
4 pobrania 573 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Desperado
Obiekty widoczne na zdjęciu
pl. Konstytucji
więcej zdjęć (533)
Plac znajduje się w osi ulicy Marszałkowskiej. Zbiegają się tutaj ulice:
Koszykowa;
Marszałkowska;
Piękna;
Śniadeckich;
Waryńskiego.
Spośród łącznie 7 ciągów komunikacyjnych jakie zbiegają się na placu, dwa są jednokierunkowe i wyprowadzają ruch z placu (ulice: Śniadeckich i Koszykowa w kierunku wschodnim), zaś jeden (ulica Marszałkowska od strony południowej) tylko go wprowadza.
Na placu istnieją trzy rozległe obszary niezwiązane bezpośrednio z ruchem kołowym. Te po zachodniej i wschodniej części stanowią wolną przestrzeń, wykorzystywaną (zwłaszcza strona zachodnia) na potrzeby zgromadzeń publicznych. Obszar w środkowej części placu wykorzystywany jest jako parking Plac Konstytucji powstał w pierwszych latach powojennych jako główny element wielkiego, socrealistycznego założenia urbanistycznego - Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej. Plac wytyczono w osi ulicy Marszałkowskiej, w miejscu istniejącej ścisłej zabudowy miejskiej. Mimo zniszczeń wojennych musiano na potrzeby placu wyburzyć znaczną liczbę kamienic.
Z powodu powstania placu znaczemu przeobrażeniu uległ caly układ urbanistyczny tego rejonu miasta. Przekształcono i przerwano ciągi ulic: Koszykowej i Pięknej. Ponadto z placu wyprowadzono nową ulicę Waryńskiego, która miała częściowo przejąć ruch samochodowy z jednokierunkowej na południowym odcinku ulicy Marszałkowskiej.
Plac Konstytucji był wraz z Pałacem Kultury i Nauki sztandarową inwestycją Warszawy okresu realizmu socjalistycznego 1949-1956. Swą nazwę otrzymał w celu upamiętnienia stalinowskiej ustawy zasadniczej oficjalnie uchwalonej 22 lipca 1952. Plac otwarto tego samego dnia, chociaż pierwsi lokatorzy otrzymali klucze do niektórych bloków już 21 lipca 1951.
Jest to jedyny - wśród warszawskich wielkich placów - obiekt wybudowany w jednorodnym stylu.
Plac miał być punktem docelowym pochodów pierwszomajowych kroczących szeroką Marszałkowską.
Pierwotnie na placu planowano fontannę.
Blok 6F - południowa ściana placu (Hotel MDM) - ma tak przygotowane fundamenty, że można go podwyższyć o kilka pięter. Budynek ten miał być dominantą placu, wieżowcem zasłaniającym wieże Kościoła Najświętszego Zbawiciela w Warszawie.
Źródło:
Koszykowa;
Marszałkowska;
Piękna;
Śniadeckich;
Waryńskiego.
Spośród łącznie 7 ciągów komunikacyjnych jakie zbiegają się na placu, dwa są jednokierunkowe i wyprowadzają ruch z placu (ulice: Śniadeckich i Koszykowa w kierunku wschodnim), zaś jeden (ulica Marszałkowska od strony południowej) tylko go wprowadza.
Na placu istnieją trzy rozległe obszary niezwiązane bezpośrednio z ruchem kołowym. Te po zachodniej i wschodniej części stanowią wolną przestrzeń, wykorzystywaną (zwłaszcza strona zachodnia) na potrzeby zgromadzeń publicznych. Obszar w środkowej części placu wykorzystywany jest jako parking Plac Konstytucji powstał w pierwszych latach powojennych jako główny element wielkiego, socrealistycznego założenia urbanistycznego - Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej. Plac wytyczono w osi ulicy Marszałkowskiej, w miejscu istniejącej ścisłej zabudowy miejskiej. Mimo zniszczeń wojennych musiano na potrzeby placu wyburzyć znaczną liczbę kamienic.
Z powodu powstania placu znaczemu przeobrażeniu uległ caly układ urbanistyczny tego rejonu miasta. Przekształcono i przerwano ciągi ulic: Koszykowej i Pięknej. Ponadto z placu wyprowadzono nową ulicę Waryńskiego, która miała częściowo przejąć ruch samochodowy z jednokierunkowej na południowym odcinku ulicy Marszałkowskiej.
Plac Konstytucji był wraz z Pałacem Kultury i Nauki sztandarową inwestycją Warszawy okresu realizmu socjalistycznego 1949-1956. Swą nazwę otrzymał w celu upamiętnienia stalinowskiej ustawy zasadniczej oficjalnie uchwalonej 22 lipca 1952. Plac otwarto tego samego dnia, chociaż pierwsi lokatorzy otrzymali klucze do niektórych bloków już 21 lipca 1951.
Jest to jedyny - wśród warszawskich wielkich placów - obiekt wybudowany w jednorodnym stylu.
Plac miał być punktem docelowym pochodów pierwszomajowych kroczących szeroką Marszałkowską.
Pierwotnie na placu planowano fontannę.
Blok 6F - południowa ściana placu (Hotel MDM) - ma tak przygotowane fundamenty, że można go podwyższyć o kilka pięter. Budynek ten miał być dominantą placu, wieżowcem zasłaniającym wieże Kościoła Najświętszego Zbawiciela w Warszawie.
Źródło: