Wszystko o komunukacji miejskiej w Warszawie.

Cenne źródło: 

https://sh-tras...asywlatach.htm"

Potężny, cofnięty od ulicy gmach zajmujący narożnik ronda de Gaulle'a to dawny Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, a po 1989 r. - pierwsza siedziba giełdy, czyli miejsce ponownych narodzin polskiego kapitalizmu. Powstał w latach 1948-1951, zaprojektowany przez Wacława Kłyszewskiego, Jerzego Mokrzyńskiego i Eugeniusza Wierzbickiego. Pierwotnie nazywano go Wspólnym Domem PZPR, także dlatego że funduszy na budowę dostarczyła zbiórka publiczna prowadzona w całym kraju (wykupywano cegiełki na Dom Partii). Gmach reprezentuje socrealizm, ale z interesującymi wpływami modernizmu, a nawet art déco. Niewątpliwie cechuje go znacznie lepszy gust niż np. plac Konstytucji. Budynek ma plan czworoboku z obszernym dziedzińcem pośrodku. Wedle miejskich legend, nieodkryte do dziś, tajemne przejścia podziemne łączą go z Pałacem Kultury.

Źródło

Strona CBF br />


Decyzja o budowie gmachu partii zapadła 28 sierpnia 1946 roku. Argumentem za budową były szybko zwiększające się szeregi partii a co za tym idzie potrzeba stworzenia właściwych warunków dla kadry aparatu centralnego PPR a potem PZPR. Powołano Komitet Budowy Gmachu KC PPR z Franciszkiem Mazurem na czele. Komitet wyłonił Komisje Programową do realizacji projektu. Grunty pod gmach przejęto na początku 1947 roku. Sam konkurs ogłoszono 9 grudnia 1946 roku. Z wielu projektów wygrał nr & autorstwa Kłyszewskiego, Mokrzyńskiego i Wierzbickiego. By pozyskać fundusze zorganizowano akcje zbiórkową emitując tzw. "cegiełki" o różnych nominałach dla członków partii i nie tylko. Najciekawsze jest to, że akcji nigdy finalnie nie rozliczono. Wiadomo tyko, że w okresie 10.041948 - 31.12.1949 zebrano 55 608 345,48 PLN. Całkowity koszt budowy gmachu zamknął się kwotą 52 411 822,96 PLN - został oddany do eksploatacji w sierpniu 1952 r. Ciekawostki związane z budową - schody miedzy poziomem Nowego  Światu a parterem budynku pochodzą z mauzoleum Hundenburga. Latarnie i kinkiety są autorstwa warszawskiego metaloplastyka Hermansdorfera. Główne drzwi stalowe wyłożone blachą miedzianą to dzieło Tedeusza Szmalenberga (syna Antoniego znanego z innych realizacji). Ościeżnice wykonano z drewna dębowego, futryny okienne pochodziły ze Szwecji. Ręcznie kute kraty osłonowe wykonali francuscy komuniści pochodzenia polskiego. Materiał kamieniarski wnętrz pochodził z marmurołomów kieleckich. Wykorzystano także marmur karraryjski. Sciany zewnętrzne wyłożono piaskowcem z szydłowieckiego kamieniołomu "Pikiel". Całość budowy prowadziło Państwowe Przedsiębiorstwo Budowlane nr 13 ( dawniej Oppman i Kozłowski ). Dom Partii otrzymał pierwsze w Polsce ogrzewanie podłogowo - sufitowe autorstwa prof. Kozierskiego. W kotłowni zagościły duńskie kotły parowe "Dansk Stokor". Windy wykonała firma Elektrodźwig a centralę telefoniczną "Tesla". Gmach finalnie oddano do użytku w sierpniu 1952 r.

b/h

Rondo gen. Charles’a de Gaulle’a – rondo w śródmieściu Warszawy. Budowa ronda była elementem przebudowy wschodniego odcinka Alej Jerozolimskich, zakończonego w sierpniu 1961. Powstało ono w miejscu klasycznego skrzyżowania. Klasyczne, czterowlotowe rondo posiada okrągłą wyspę centralną. Wzdłuż Alei Jerozolimskich tory tramwajowe z przystankami przy rondzie (zespół przystankowy Muzeum Narodowe). Przystanki autobusowe w pewnej odległości od ronda (zespoły przystankowe Muzeum Narodowe w Al. Jerozolimskich i Foksal na Nowym Świecie). Na rondzie od końca lat 90. obowiązuje zakaz skrętu z Alej Jerozolimskich od strony ul. Marszałkowskiej w lewo w ul. Nowy Świat w kierunku Krakowskiego Przedmieścia oraz ul. Smolnej. Zakaz ten nie dotyczy autobusów komunikacji miejskiej. Sugerowany objazd dla pozostałych pojazdów prowadzi ulicą Bracką, Żurawią, przez plac Trzech Krzyży i Nowy Świat. Wjazd z ronda w kierunku północnym w ul. Nowy Świat jest dostępny dla wszystkich pojazdów tylko w celu kontynuacji jazdy ul. Smolną, która odbija z Nowego Światu w prawo już po kilkudziesięciu metrach. Zgodnie z uchwalonym w lipcu 2017 miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla rejonu ul. Foksal rondo ma zostać zlikwidowane i zastąpione skrzyżowaniem. Nazwa, nadana w 1990, upamiętnia Charles’a de Gaulle’a, prezydenta Francji, który w latach 1919–1920 jako członek misji wojskowej brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, a mieszkał przy ulicy Nowy Świat. Została nadana w setną rocznicę jego urodzin, co upamiętnia tablica umieszczona na budynku przy ul. Nowy Świat 15/17 (od strony Alej Jerozolimskich. Inicjatorką nadania nazwy była Halina Skibniewska, przewodnicząca Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Francuskiej. W listopadzie 2012 Rada Warszawy zmieniła brzmienie niepoprawnej, pierwotnie nadanej nazwy ronda z rondo Generała Charlesa de Gaulle'a na rondo gen. Charles’a de Gaulle’a.

Źródło: