Most Syreny – przeprawa tymczasowa funkcjonująca w latach 1985-2000. Powstał jako tymczasowe rozwiązanie na czas remontu mostu Poniatowskiego i łączył dwa skrzyżowania: Tamki z Wybrzeżem Kościuszkowskim i Sokolej z Wybrzeżem Szczecińskim, był położony tuż przy obecnym Moście Świętokrzyskim (od strony południowej).

Most zbudowano w 100 dni, od kwietnia do czerwca 1985 roku przez jednostki drogowe i kolejowe LWP. Most składał się z dwóch równoległych, stalowych, niskowodnych mostów saperskich, tzw. mostów składanych, które osadzono na 14 podporach. Szerokość obu mostów wynosiła 6 metrów. Najszersze z przęseł, umożliwiające żeglugę pod mostem, miało długość 28 metrów i znajdowało się między 5. a 6. podporą mostu.

Pierwotnie Most Syreny wzniesiono na czas remontu Mostu Poniatowskiego. Po zakończeniu prac, zdecydowano się go jednak zostawić na czas remontu Mostu Śląsko-Dąbrowskiego. W związku ze zwiększeniem intensywności ruchu samochodowego, władze miasta postanowiły wznieść na miejscu Mostu Syreny stałą przeprawę, a do czasu jej budowy pozostawić konstrukcję tymczasową. To spowodowało, iż konstrukcja z założenia tymczasowa przetrwała aż 15 lat, ponieważ budowa nowego mostu rozpoczęła się dopiero w 1999 roku. Most Świętokrzyski otwarto w październiku 2000 r. a bezpośrednio po tym zamknięto i zdemontowano Most Syreny.

Po rozebraniu mostu Syreny jego konstrukcja została podzielona na części i złożona w celu późniejszego wykorzystywania przy ewentualnych remontach dróg i mostów. Elementy konstrukcji posłużyły najpierw podczas odbudowy wiaduktu nad torami kolejowymi przy Al.Krakowskiej, a potem przy remoncie wiaduktu na Trasie Toruńskiej na odcinku niedaleko od Mostu Grota-Roweckiego. W planach na 2013 r. jest ponowne wykorzystanie części konstrukcji na czas remontu Mostu Grota-Roweckiego.

 

Wisła (łac. i ang. Vistula, niem. Weichsel) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką uchodzącą do Morza Bałtyckiego.

Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m., na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Zasadniczy kierunek biegu Wisły jest południkowy. Wisła posiada deltę i uchodzi do Zatoki Gdańskiej.

Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m. (Czarna Wisełka) i 1080 m n.p.m. (Biała Wisełka), na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim.

Wisła ma trzy potoki źródłowe: Białą Wisełkę, główny górny bieg Czarną Wisełkę oraz Malinkę. Biała i Czarna Wisełka uchodzą do Jeziora Czerniańskiego, od którego płyną pod wspólną nazwą jako Wisełka. Po złączeniu nurtu z potokiem Malinka płynie już jako Wisła.

W miejscowości Biała Góra koło Sztumu około 50 km od ujścia rozdzielając się na dwa ramiona Leniwka (lewe) i Nogat (prawe), tworzy szeroką deltę zwaną Żuławami. W miejscowości Gdańska Głowa od Leniwki oddziela się w kierunku wschodnim kolejne ramię zwane Szkarpawa w celu ochrony przeciwpowodziowej zamknięte śluzą. Kolejne ramię Martwa Wisła oddziela się w Przegalinie. Uchodzi do Zatoki Gdańskiej.

Do XIV wieku ujście Wisły dzieliło się na główne wschodnie ramię Wisłę Elbląską i mniejsze zachodnie ramię Wisłę Gdańską. Od roku 1371 głównym ramieniem stała się Wisła Gdańska. Po powodzi w 1840 roku tworzy się dodatkowe ramię Wisła Śmiała. W latach 1890-1895 wykonano przekop koło Świbna.

Dorzecze Wisły zajmuje powierzchnię 194 424 km² (w Polsce 168,7 tys. km²). Urzeźbienie dorzecza Wisły charakteryzuje średnie wzniesienie 270 m n.p.m., przy czym przeważająca część dorzecza (55%) położona jest na wysokościach 100-200 m n.p.m.; od 100-300 m zawiera się ponad 3/4 dorzecza. Najwyższy punkt dorzecza leży na wysokości 2655 m n.p.m. (szczyt Gerlach w Tatrach). Cechą dorzecza Wisły jest asymetria – w znacznej mierze konsekwencja kierunku nachylenia Niżu Środkowoeuropejskiego ku północnemu zachodowi i kierunku spływu wód lodowcowych, przy równocześnie znacznej predyspozycji w budowie starszego podłoża. Asymetria dorzecza (prawostronnego do lewostronnego): 73-27%.

Wisła jest połączona za pomocą kanałów z:

* Odrą – Kanałem Bydgoskim, Notecią i Wartą (droga wodna Wisła - Odra)
* Niemnem – Kanałem Augustowskim i Czarną Hańczą
* Dnieprem – Kanałem Dnieprzańsko-Bużańskim i Prypecią.

Źródło [ Wikipedia]