Znacznie przekształcony w XVIII wieku, zachował elementy gotyckiego stylu. Cennym elementem wystroju kościoła są dwa obrazy olejne pochodzące z pracowni Josepha Fahnrotha.



Historia



Obecnie istniejący kościół wybudowano w 1539 roku na miejscu wcześniejszej świątyni. W drugiej połowie XVIII wieku dokonano przebudowy i powiększenia budynku od strony wschodniej. W 1781 roku wystrój kościoła wzbogacił się o dwa boczne ołtarze sprowadzone z klasztoru klarysek z Opawy, a także o XIX — wieczny ołtarz, który został przekształcony w XX wieku.



Opis



Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP usytuowany jest w centralnej części miejscowości. Orientowany, na działce znajdującej się przy skrzyżowaniu ulic Owsianej i Krasickiego. Budowlę otacza otynkowane, skarpowane ogrodzenie, w którego płd. zach. narożu znajduje się stacja Męki Pańskiej(?). Brama prowadząca na teren kościoła znajduje się naprzeciw głównego wejścia. Dostrzec można częściowo zachowane cechy stylu gotyckiego i renesansowego. Układ wewnętrzny jest jednonawowy, symetryczny. Do niewielkiego, zamkniętego trójbocznie prezbiterium dobudowano po bokach kaplicę i zakrystię, nad którymi znajdują się loże. Podział powierzchni ścian wewnątrz jest akcentowany prostymi w formie pilastrami. Okna zakomponowano w tej samej linii poziomej. Pomiędzy nawą a prezbiterium znajduje się przęsło pośrednie, które jest delikatnie wyodrębnione z bryły kościoła i stanowi transept. Prezbiterium i nawa pokryte są sklepieniami kolebkowymi z lunetami. Sklepienia kolebkowo — krzyżowe zastosowano w zakrystii i kaplicy, natomiast żaglaste na gurtach w przęśle pośrednim. Nawę od strony zachodniej domyka masywna i zwarta w bryle wieża, nakryta dachem namiotowym, z dobudowaną od strony płd. klatką schodową w formie półkolistej. Elewacje wieży są podzielone poziomymi gzymsami i odsadzkami na pięć zwężających się ku górze kondygnacji. Powierzchnię przyziemia i pierwszej kondygnacji zdobi boniowanie, które w dolnej partii pokryte jest delikatną rustyką. Portal wejścia głównego w przyziemiu wieży, ostrołuczny, zwieńczony tynkowanym na gładko trójkątnym szczytem. Od strony frontowej wieży, na wysokości drugiej kondygnacji znajduje się okno ostrołukowe z zachowanym fragmentem maswerku z 1593 roku. Mury kościoła wzmocnione przyporami. Kościół jest murowany, otynkowany. Nawa i prezbiterium nakryte są dachem siodłowym, o jednej kalenicy, pierwotnie kryty dachówką. Na skrzyżowaniu transeptu z nawą góruje barokowa sygnaturka. Wystrój wnętrza wzbogacają XIX — wieczne obrazy o tematyce religijnej J. Fahnrotha. W transepcie znajdują się barokowe ołtarze boczne, na jednym z nich wyeksponowano krucyfiks pochodzący z drugiej połowy XVI wieku, o cechach gotyckich.