starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 6

Polska › woj. warmińsko-mazurskie › Elbląg › Stare Miasto › ul. Stary Rynek › Stary Rynek 57-59

Lata 1926-1930 , Na przełomie XIX - XX w. barokowe kamienice zostały zastąpione widoczną na zdjęciu eklektyczną kamienicą czynszową z domem towarowym Alberta Dyck.

Skomentuj zdjęcie
Hellrid
+1 głosów:1
Do mike - To nie może tak być, że podajesz jeden adres "Stary Rynek 58-59", a potem drugi "Stary Rynek 10-11", to wprowadza zbyt duże zamieszanie. Budynki stały przy starym adresie i taki adres w obu miejscach trzeba podać, nic na to nie poradzimy że numeracja się odwróciła, a budynków nie ma.
2015-01-18 21:24:41 (11 lat temu)
mike016
do Hellrid: Właśnie długo się nad tym zastanawiałem, jak z tego wybrnąć - parcela jest zabudowana, kamienice obok zrekonstruowane, i teraz kwestia, że skoro kamienica która już nie istnieje, ale została odbudowana w retrowersji powinna posiadać stary adres, a rekonstrukcję podpiąć pod nowy? Czy konsekwentnie trzymać się jednej numeracji (starej lub nowej?). Bo prędzej czy później dojdzie do tego, że niektóre numery się zdublują.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: dopisek
2015-01-18 21:30:25 (11 lat temu)
Hellrid
+1 głosów:1
do mike016: Teraz zauważyłem dokładniej o co Ci chodzi, np. to zdjęcie - kamienice po lewej zrekonstruowano i wyglądają całkiem podobnie, ale budynku po prawej nie. Wydaje się logiczne teraz żeby trzymać się podziału obecnego, a stary wpisywać w nazwie dawnej - tą zasadę można by przyjąć dla starego miasta, bo poza nim nie następuje odbudowa jednakowej zabudowy.

Dla budynków które nie przypominają swoich starych poprzedników, tworzony byłby pod obiekt (zaznaczony że nie istnieje), a dla tych bardziej przypominających obiekt normalny, co o tym sądzisz? Najważniejsze jest żeby uprościć to i zrobić logicznym.
2015-01-18 22:06:17 (11 lat temu)
mike016
+1 głosów:1
do Hellrid: Siatka parcelacji nie zmieniła się od 700 lat i bezwzględne trzymanie się granic działek z pierwotnego podziału było nadrzędną wytyczną przy odbudowie Starego Miasta, więc nie rozumiem, dlaczego w ostatnich latach wprowadzono numerację odwrotną niż przedwojenna, ale to już pytanie do UM w Elblągu ;) Co do samych obiektów, to podobieństwo jest bardzo relatywne, i wynika z samego zastosowania retrowersji, która narzuca kamienicom dawną wysokość i luźne nawiązanie do stanu przedwojennego, ale bez sugerowania autentyzmu i silenia się na historyzm. Podobieństwo będzie więc zależne od interpretacji, o ile nie będziemy mieli do czynienia z rekonstrukcją. Myślę, żeby zrobić tak jak napisałeś na początku: w nazwie dawnej wpisywać adres przedwojenny i ew. w opisie obiektu / kamienicy wyraźnie zaznaczyć informację o dawnym i obecnym numerze parceli. Niemniej, pomysł z tworzeniem podobiektu też nie jest taki zły. Jeszcze to przemyślę.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: dopisek
2015-01-18 22:18:17 (11 lat temu)
nyskadolniak
+1 głosów:1
To jest 2-ga poł. lat 20-ych lub później.
2024-05-11 19:42:12 (2 lata temu)
Wiesław Smyk
Na stronie od 2010 luty
16 lat 4 miesiące 4 dni
Dodane: 6 kwietnia 2011, godz. 21:59:41
Rozmiar: 1234px x 840px
46 pobrań
2270 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk
Obiekty widoczne na zdjęciu
Stary Rynek 57-59
więcej zdjęć (3)
Zbudowano: ok. 1900
Zlikwidowano: 1945
Dawniej: der große Christoph, Albert Dyck Manufaktur Modewaren, Alter Markt 10-11

Pod narożnym numerem 10 (obecnie 59) stała pierwotnie XVIII-wieczna kamienica z barokowym szczytem szyjkowym i tzw. "kieszenią" (Taschengebäude) od strony ul. Studziennej. Kamienica pod numerem 11 to jedna z najstarszych elbląskich gospód miejskich (istniejąca już w średniowieczu), w której w roku 1628 przebywał jakiś czas kanclerz szwedzki Axel Oxenstierna, generalny gubernator okupowanych Prus Królewskich. Nazywano ją wówczas "der grosse Christoph", gdyż do roku 1735 po lewej stronie od wejścia do kamienicy stała gigantycznych rozmiarów drewniana statua św. Krzysztofa (figura przewróciła się i prawdopodobnie uległa przy tym zniszczeniu). W XVIII w. całkiem przebudowana, łącznie ze szczytem, i oddana w całości funkcjom mieszkalnym. W czasach pruskich do roku 1807 była siedzibą szefa elbląskiego garnizonu - wówczas zwano ją "Generalshaus". W roku 1812 w na czas obecności w mieście Francuzów zamieniona na wojskową gospodę. Przebudowana ponownie w roku 1817, mieściła w izbach na parterze częściowo prezydium policyjne, częściowo urząd serwisowy. Na piętrze znajdowała się sala Rady Miejskiej i miejskie biuro umorzeniowe - kamienicę zwano wówczas "Kämmereihaus" (luźno tłumacząc dom urzędowo-finansowy).



O formie architektonicznej pierwotnej kamienicy niewiele wiadomo; po 1817r. przebudowana w formie klasycystycznej, okna w asymetrycznym układzie 5-osiowym (co sugeruje tak naprawdę dwie złączone kamienice, dwu i trzyosiową), posiadała 2 kondygnacje i wysokie poddasze. Pierwotny, zlikwidowany szczyt sprzed klasycystycznej przebudowy (być może podwójny) był zapewne późnobarokowy.

Obie kamienice (nr 10 i 11) zostały na przełomie XIX - XX w. zastąpione eklektyczną kamienicą czynszową z domem towarowym Alberta Dyck, zajmującym również partery kamienic pod nr. 12 i 13.

Eklektyczny budynek powstały wówczas na parcelach 10 i 11 został odbudowywany w formie retrowersji na potrzeby czterogwiazdkowego Hotelu Elbląg w roku 2012.


ul. Stary Rynek
więcej zdjęć (458)
Dawniej: Alter Markt
Stary Rynek wytyczono już w 1237 r., i jest to jedna z najstarszych ulic w mieście: badania archeologiczne potwierdzają jej istnienie przed wielkim pożarem z roku 1288. Ulicę, wówczas najdłuższą i najszerszą w mieście (370 m dł. i 24 m. szerokości) od północy zamyka od roku 1319 Brama Targowa, od południa zaś pierzeja ul. Wigilijnej. Ulica Stary Rynek od początku istnienia miasta była centralną arterią komunikacyjno-handlową i była w średniowieczu podzielona na odcinki, przy których prowadzono handel określonymi towarami: Targ Chlebowy (między ulicami św. Ducha i Mostową), Targ Sienny (między Rybacką i Bednarską), Targ Węglowy (między Bednarską i Studzienną), Targ Koński (między Kowalską i Wieżową). Przy Starym Rynku, w okolicy kościoła farnego pod wezwaniem św. Mikołaja, ulokowano najważniejsze obiekty życia publicznego: ratusz, sukiennice, budynek wagi oraz budy kramarskie. W 1578 roku przeniesiono też Dwór Artusa z ul. Rybackiej na róg Kowalskiej i Starego Rynku. [mike016]