Tartak Rozenbluma niekoniecznie mieścił się przy ul. Młynarskiej - bardziej prawdopodobne, że przy ul. Zagnańskiej.

Jest spory bałagan z ustaleniem adresu tego tartaku, ponieważ spółka, której wspólnikami byli bracia Rozenblum i która miała nazwę "Zjednoczenie", wydzierżawiła jeden z dwóch tartaków należących przed I w.ś. do Henryka Nowaka. Jeden z nich był zlokalizowany "Na Głęboczce" (czyli pomiędzy torami kolejowymi, a ul. Zagnańską na wysokości zakładów SHL), a drugi przy ul. Młynarskiej 13 (dzisiaj Mielczarskiego 123).
Prawdopodobnie bałagan wprowadza adres SIEDZIBY spółki "Zjednoczenie" wpisany do rejestru sądowego - czyli ul. Młynarska w Kielcach - co niekoniecznie musi być tożsame z adresem tartaku w którym ta spółka przecierała drewno /!/ Powszechnie wiadomym jest, że spółka "Zjednoczenie" wydzierżawiła JEDEN z DWÓCH tartaków Nowaka - a że Nowak miał jeden tartak przy ul. Młynarskiej, i przy tej samej ulicy spółka braci Rozenblum miała swoją siedzibę - to łączą te lokalizacje /!/ Poniżej dwa fragmenty publikacji tyczące się tartaku "Zjednoczenie" - jeden odnosi się do lokalizacji tartaku spółki, a drugi do lokalizacji siedziby spółki:

1. Przemysł drzewny w Kielcach w latach 1918-1939, Edyta Majcher-Ociesa, Studia Muzealno-Historyczne 5, 39-49, 2013
"... Drugi tartak Nowaka „Zjednoczenie”, położony na Głęboczce, dzierżawili Szymon Rozenblum, Moszek Kuperberg i Nuta Wajcberg. ..."

2. Gazeta Kielecka z 1924 roku, Nr 3
Obwieszczenie.
Do rejestru handlowego Działu Sądu Okręgowego w Kielcach wciągnięto następujące firmy pod Nr N2:
7 XII 1923 r. Nr 2607 „Kielecka Spółka Tartaku Parowego 'Zjednoczenie' Sz. i M. bracia Rozenblum, M. Kuperberg i N. Wajcberg." Uruchomienie tartaku, nabywanie z lasów wszelkiego rodzaju drzewa i materiałów drzewnych, przecieranie drzewa na tartakach i sprzedaż drzewa bądź w stanie okrągłym, bądź w stanie porżniętym. Siedziba spółki w Kielcach przy ul. Młynarskiej. Wspólnicy: Szymon Rozenblum, ul. Kolejowa 63, Moszek Rozenblum, ul. Starowarszawska 47, Moszek-Jojzep Kuperberg, ul. Domaszowska 3 i Nuta Wajcberg ul. Bazarowa 6 – wszyscy zam. W Kielcach. Spółka firmowa zawarta na mocy aktu notarjalnego. W kapitale zakładowym mk. 1.600.000.000 wspólnicy uczestniczą w równych częściach. Zarząd należy do wszystkich wspólników. Wszelkie akty, kontrakty i umowy, tyczące się kupna-sprzedaży towarów, weksle, zobowiązania pieniężne, czeki bankowe i przekazy winny być podpisywane w imieniu spółki pod stemplem firmowym obowiązkowo przez, jednego z braci Rozenblum łącznie z drugim którymkolwiek z pozostałych wspólników. Wszelkie akty, notarialne i hypoteczne, tyczące się kupna-sprzedaży nieruchomości, podpisują łącznie wszyscy czterej wspólnicy. Inne czynności podpisują pod stemplem firmowym dwaj którzykolwiek wspólnicy. Czas trwania spółki nieograniczony.

Drugi z tartaków Henryka Nowaka - ten przy ul. Młynarskiej 13 (dzisiaj Mielczarskiego 123) w okresie międzywojennym wykupił lub dzierżawił Herman Lewi i znany był pod nazwą Tartak "Henryków".

Poniżej ponownie cytat z "Przemysł drzewny w Kielcach w latach 1918–1939":
"... tartak „Henryków” – własność Hermana Lewiego (ul. Młynarska 13), ..."

do Robert Cze: Ciekawe. Czyli trzeba szukać tego tartaku raczej na Zagnańskiej.

do nukebro: Tak.

do Robert Cze: "26 listopada 1942 r. skonfiskowano tartak przy ul. Zagnańskiej 29 należący do Feliksa Zucha, Izraela Rozenberga i Bernarda Bugajera. Legendą środowiska żydowskiego z tej trójki był B. Bugajer, syn Fajwla. Przemysłowiec drzewny, znany działacz społeczny. W 1920 r. członek Żydowskiej Komisji Propagandy Pożyczki Narodowej, od 1926 r. członek zarządu Spółki Przemysłowo-Leśnej, działacz charytatywny. Zamordowany w Treblince." Urbański (2013)

do nukebro: W 1933 r. powstała Kielecka Spółka Przemysłowo-Leśna należąca do Bernarda Bugajera, Feliksa Zucha i Izraela Rozenberga. Była położona na ul. Starozagnańskiej 26. Funkcję kierownika pełnił Leopold Bugajer.
Zatrudniano 25 robotników. Wykorzystywano maszynę parową o mocy 60 KM. Zakład wyprodukował w 1932 r. 1500 m3 desek, bali, kantówki itp. (około 900 000 kg) za sumę 45 000 zł18. Natomiast od 1 stycznia do 30 czerwca 1933 r. produkcja wyniosła 600 m3 desek, bali, kantówki itp. (około 360 000 kg) za 18 000 zł.
Wśród rzeczoznawców zaprzysiężonych przez Izbę Przemysłowo-Handlową w Sosnowcu przemysł drzewny reprezentował Bernard Bugajer. Kierował tartakiem „Record” („Rekord”), a następnie „Silvopol.

do nukebro: W Twoim wycinku artykułu jest adres Zagnańska 29 - w 1942 roku.
W moim, w 1933 pojawia się adres ul. Starozagnańska 26 (Starozagnańska to Zagnańska dzisiaj, a Nowozagnańska to Okrzei dzisiaj), prawdopodobnie zmiana nazw ulic i numeracja (na nieparzyste po lewej stronie ulicy) zaszły w 1935 roku.

do nukebro: Może być też tak, że pod adresem Zagnańska 29 skonfiskowano "Spółkę Przemysłowo-Leśną", a "tartaki Bugajera" w których Bernard był kierownikiem (Rekord i Silvopol) mieściły się pod innym adresem. No i jeszcze Leopold Bugajer, też kierownik tartaku.

Niesamowicie to zagmatwane...

do Robert Cze: Podsumowując, fajnie, że parę fotek udało się zlokalizować mimo chaosu i szczątkowych informacji, dzięki za pomoc :-)

do nukebro: Tym "spojrzeniem zza płotu tartaku Braci Dębskich" to raczej zaszkodziłem, niż pomogłem ;(

Z tej strony, z której ściągnąłeś zdjęcia z tartaku, zaciekawiło mnie to zdjęcie:


Wstaw proszę komentarz do tej (przypuszczalnej) lokalizacji: