Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Mokotów › ul. Chocimska › Strzelnica Zakładów Puszkarskich Roberta Zieglera |
Lata 1919-1922 , Strzelnica Zakładów Puszkarskich Roberta Zieglera, widoczny tor Kolei Wilanowskiej.
Źródło - Warszawa1939.pl
Skomentuj zdjęcie
Komentarz został usunięty przez użytkownika 2022-07-30 12:42:26 (3 lata temu)
do mokotofil: Dzięki, nie mogłem znaleźć daty powstania tego budynku. Co do Państwowego Zakładu Higieny, to zastanawiam się czy słusznie jest to jeden obiekt? Są to dwa osobne budynki, powstałe w różnym czasie, kiedyś o różnych adresach, do tego ten nowszy był pierwotnie Państwową Szkołą Higieny. 2022-07-30 13:38:40 (3 lata temu)
Komentarz został usunięty przez użytkownika 2022-07-30 15:52:24 (3 lata temu)
@yani "Co do Państwowego Zakładu Higieny, to zastanawiam się czy słusznie jest to jeden obiekt?" Moim zdaniem powinny być to dwa obiekty a opis obiektu poprawiony ponieważ błędnie sugeruje, że widoczne zamczysko powstało w 1922 i jest autorstwa Przybylskiego. W tym momencie (202306) wciąż nie wiem, kiedy to zbudowano, z jakim przeznaczeniem, kto był inwestorem a kto projektantem ale istnieje zdjęcie z 1915 na którym budynek jest widoczny czyli powstał prawd. przed wybuchem I wojny. 2023-06-24 10:00:51 (2 lata temu)
|
|
Na stronie od 2016 styczeń
10 lat 3 miesiące 29 dni |
13 pobrań 989 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia yani
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
zakłady przemysłowe
|
Strzelnica Zakładów Puszkarskich Roberta Zieglera
więcej zdjęć (3)
Zbudowano: 1901
Dawniej: Państwowy Zakład Epidemiologiczny
ul. Chocimska
więcej zdjęć (104)
Ulica Chocimska biegnąca pierwotnie od Pl. Unii Lubelskiej powstała około roku 1820 jako droga podwalna, związana z przebiegającymi w jej pobliżu Okopami Lubomirskiego. Około roku 1875 wał ziemny został rozrzucony, zaś dawną uliczkę podwalną wytyczono na nowo jako ulicę zwaną Langerowską od nazwiska jednego z okolicznych właścicieli ziemskich - kolonii Langerówka. Większość parceli po nieparzystej stronie ulicy należała do osiedla Murowanka, zaś sama ulica Langerowska nie dochodziła do Pl. Unii Lubelskiej - odgradzał ją od niego pawilon Rogatki Mokotowskiej, wzniesiony w roku 1816.
Od roku 1892 fragmentem Chocimskiej biegły tory kolejki wilanowskiej; w tym okresie powstały też pierwsze zabudowania przy ulicy. Były nimi zakłady przemysłowe: fabryka broni Zeiglera oraz odlewnia metali Gwiździńskiego działająca przed rokiem 1914.
Około roku 1908 przy okazji poszerzania granic Warszawy ulica została wydłużona aż do ul. Humańskiej; spowodowało to ożywienie ruchu budowlanego na podmiejskim odcinku ulicy, gdzie parcele były znacznie tańsze niż w mieście.
Od roku 1911 przy Chocimskiej powstało kilka utylitarnych kamienic czynszowych dochodzących wysokością do sześciu kondygnacji; po roku 1916 cała ulica została włączona do Warszawy. Kolejne ożywienie ruchu budowlanego przypadło na lata dwudzieste XX wieku: Chocimską wydłużono ostatecznie aż do ul. Willowej; zaś przy ulicy samej ulicy powstało kilka obiektów autorstwa wybitnych architektów. Nieistniejącą dziś kamienicę pod nr. 25 zaprojektowali Zygmunt Zyberk-Plater i Juliusz Żórawski, sławną Fabrykę Kakao, Czekolady i Cukierków Jana Fruźińskiego wzniósł Czesław Przybylski, zaś kamienice Z. Nissona pod nr. 31 - Henryk Stifelman.
W roku 1925 powstał dom Stowarzyszenia Filistrów "Welecja" pod nr. 4 autorstwa Karola Jankowskiego i Franciszka Lilpopa, zaś nieco wcześniej, bo w roku 1922 pod nr. 24 powstało kolejne dzieło Cz. Przybylskiego - gmach mieszczący Państwową Szkołę Higieny. Podczas wojny zniszczeniu uległa zabudowa pomiędzy ul. Olszewską a ul. Skolimowską; w okresie powojennym rozebrano kilka budynków, mimo nierzadko niezłego stanu zachowania.
Przekształcono końcowy odcinek ulicy, odginając go od Pl. Unii Lubelskiej do ul. Klonowej, zaś po roku 1955 przeprowadzono nową ul. Goworka. Po tym okresie dokonano licznych zmian w wyglądzie zabudowań Chocimskiej, częściowo przez wyburzenia, częściowo - przebudowy.
Wikipedia
Od roku 1892 fragmentem Chocimskiej biegły tory kolejki wilanowskiej; w tym okresie powstały też pierwsze zabudowania przy ulicy. Były nimi zakłady przemysłowe: fabryka broni Zeiglera oraz odlewnia metali Gwiździńskiego działająca przed rokiem 1914.
Około roku 1908 przy okazji poszerzania granic Warszawy ulica została wydłużona aż do ul. Humańskiej; spowodowało to ożywienie ruchu budowlanego na podmiejskim odcinku ulicy, gdzie parcele były znacznie tańsze niż w mieście.
Od roku 1911 przy Chocimskiej powstało kilka utylitarnych kamienic czynszowych dochodzących wysokością do sześciu kondygnacji; po roku 1916 cała ulica została włączona do Warszawy. Kolejne ożywienie ruchu budowlanego przypadło na lata dwudzieste XX wieku: Chocimską wydłużono ostatecznie aż do ul. Willowej; zaś przy ulicy samej ulicy powstało kilka obiektów autorstwa wybitnych architektów. Nieistniejącą dziś kamienicę pod nr. 25 zaprojektowali Zygmunt Zyberk-Plater i Juliusz Żórawski, sławną Fabrykę Kakao, Czekolady i Cukierków Jana Fruźińskiego wzniósł Czesław Przybylski, zaś kamienice Z. Nissona pod nr. 31 - Henryk Stifelman.
W roku 1925 powstał dom Stowarzyszenia Filistrów "Welecja" pod nr. 4 autorstwa Karola Jankowskiego i Franciszka Lilpopa, zaś nieco wcześniej, bo w roku 1922 pod nr. 24 powstało kolejne dzieło Cz. Przybylskiego - gmach mieszczący Państwową Szkołę Higieny. Podczas wojny zniszczeniu uległa zabudowa pomiędzy ul. Olszewską a ul. Skolimowską; w okresie powojennym rozebrano kilka budynków, mimo nierzadko niezłego stanu zachowania.
Przekształcono końcowy odcinek ulicy, odginając go od Pl. Unii Lubelskiej do ul. Klonowej, zaś po roku 1955 przeprowadzono nową ul. Goworka. Po tym okresie dokonano licznych zmian w wyglądzie zabudowań Chocimskiej, częściowo przez wyburzenia, częściowo - przebudowy.
Wikipedia