Lata 1967-1972 , Nowo otwarte Superjednostka i Pałac ślubów (po lewej stronie). Widoczna jest konstrukcja budynku mieszkalnego na żelazobetonowych, antropomorficznych słupach (fr. pilotis), które nadają lekkości masywnej bryle. Aby dać mieszkańcom więcej miejsca do życia stworzono chronione przed warunkami atmosferycznymi przestrzenie wspólne: podcienia pod słupami na parterze, wspólne balkony obok prywatnych na każdym piętrze i trzy kolektywne loggie na dachu płaskim jako pozostałość po niezrealizowanym tam projekcie przedszkola, świetlicy i trzepaka. Oryginalna kolorystyka budynku różniła się od aktualnej, szarej która jest wyjątkowo nietrafiona i nużąca. Fasada składała się pierwotnie z bardzo ciekawej kompozycji bieli, grafitu i czerwieni oraz z planowanych smukłych (z cienkimi ramami) okien drewnianych, nie polakierowanych na biało (ostatecznie zainstalowano typowe białe okna, na Zachodzie wtedy unikano bieli w stolarce okiennej bloków mieszkalnych i pozostawiono ją dla szpitali). Ponadto zwykłe i małe okna w mieszkaniach bloków były już wtedy przeżytkiem i stosowano już na Zachodzie masowo wielkie, przeszklone okna tarasowe, przesuwne z drewna, doskonale izolujące zimą pomimo całkowitych przeszkleń także w zwykłych blokach, nie przeznaczonych dla elit (np. blok mieszkalny Le Corbusiera w Firminy). Okna tarasowe poprawiają wygląd fasad i sprawiają, że wnętrza mieszkań wydają się większe oraz pozwalają zaoszczędzić miejsce na zbędne skrzydła okien balkonowych.