Przystań była bezpośrednio połączona z pawilonem w ramach Mola Spacerowego i pełniła funkcje punktu widokowego. Tam również cumowały łodzie. W wyniku cofania się linii brzegowej, pawilon główny i przeważająca część pomostów stojących niegdyś w morzu, znalazły się już głęboko na plaży. Zaniedbywany i nie remontowany obiekt rozebrano w 1922 roku. 

 

Molo wybudowano na przełomie lat 1897 -1898. Do użytku oddano je 2 czerwca 1898 r. Wzniesiono je na drewnianych palach (dąb, modrzew).

Dużej wielkości budynek, usytuowano na pomoście, rozpoczynającym się w połowie szerokości plaży a wybiegającym ok. 100 m w morze. Pomost zakończony był przystanią dla małych jednostek pływających (łodzie , żaglówki).

Sam budynek, w formie pawilonu, miał dość rozbudowana formę. Konstrukcję urozmaicały platformy widokowe w licznych wieżyczkach, sklepiki i galerie spacerowe dookoła. W głównej hali mieściła się sala restauracyjno – koncertowa.

Obiekt utrzymywany z budżetu miasta, nie przynosił zysków. Szczególnie w okresie wojny i latach późniejszych uległ znacznej degradacji. Cofająca się linia brzegowa spowodowała, że budynek i znaczna część mola znalazły się na plaży.

Po sztormie w roku 1922, obiekt wyłączono z użytkowania i następnie rozebrano.