Historycznie ulica Noakowskiego jest częścią ciągu ulicy Polnej, ciągnącej się od XVIII wieku wzdłuż wałów miejskich. Przez wiele lat wyznaczała ona granicę miasta; jest to do dzisiaj widoczne, gdy porówna się typ zabudowy po obu stronach ulicy. Włączona w skład wielkiego założenia urbanistycznego, tzn. osi stanisławowskiej, stała się jedną z ulic odchodzących od gwiaździstego placu Politechniki.

Na przełomie wieków XIX i XX po jej zachodniej stronie powstał kampus Politechniki Warszawskiej z wieloma cennymi i interesującymi budynkami. Z kolei strona wschodnia zapełniła się w początku wieku nowoczesnymi kamienicami, które w dużej mierze przetrwały okres wojny, mimo czynionych wysiłków ich zniszczenia w okresie po powstaniu warszawskim.

Obecna nazwa została nadana w październiku 1938 roku, upamiętnia cenionego wykładowcę Politechniki, profesora Stanisława Noakowskiego.

Źródło: