Olgierd Jędrzejczyk w swej książce "Niech Kraków zawsze Kraków znaczy", wydanej w 1981 r., na s. 5-6 pisał:
"Z gazetą - mamy sprawę wyjaśnioną. Ale tępota była jeszcze głębsza. Krakowski park etnograficzny, powstały przed laty z pomysłu i inicjatywy nieodżałowanej pamięci pani konserwator wojewódzkiej Hanny Pieńkowskiej, został nazwany Nadwiślańskim Parkiem Etnograficznym. W Wygiełzowie, za Babicami stoją chałupy krakowskie typu bronowickiego, co zanotowano wyraźnie w założeniach parku etnograficznego."

Dalej Jędrzejczyk pisał: "Stoją krakowskie lamusy. Spichlerzyki. Czy mam przypominać, co znaczy zmienianie nazwy na Nadwiślański, Przywiślański? Czyja to była wola, aby popełniać taką absurdalną głupotę? Jedyne w Polsce - powtarzam: jedyne - muzeum chałupy krakowskiej tylko z racji tej, że znalazło się poza granicami województwa miejskiego krakowskiego nazwano nijako. Nad Wisłą położone parki etnograficzne obejmują Krakowskie, inne części Małopolski, Mazowsze. I dla zmiany granic województw należy po prostu wypinać się na stare historyczne nazwy? Wbrew nauce? Wbrew doświadczeniom historycznym?"