Muzeum Małopolski Zachodniej w Wygiełzowie

Obiekt ten czyli dawny dom szewca Bulińskiego został zdemontowany w Chrzanowie w 1968 r. Odbudowano go na terenie skansenu w Wygiełzowie w 1969 r. Należy skorygować datowanie tej fotografii.

Proponuję to ładne zdjęcie Tymińskiego przypisać również do katalogu poświęconemu temu obiektowi w zbiorze fotografii z Muzeum Małopolski Zachodniej w Wygiełzowie.

do kt70: Jak odnaleźć ten katalog?

Studnia z Aleksandrowic, dom z Chrzanowa - poprawiam opis i przypisanie zdjęcia.

Proponuję, aby wszystkie zdjęcia podpisane tu na portalu Fotopolska "M. Kornecki" przypisać do zbioru zdjęć podpisanych "Marian Kornecki". Ich autorem był bardzo zasłużony historyk sztuki i inwentaryzator zabytków dr Marian Kornecki, wybitny znawca drewnianej architektury sakralnej. Był on zastępcą wojewódzkiego konserwatora zabytków w Krakowie w latach 1953-1975 i zarazem autorem licznych publikacji, w tym współautorem znanej książki pt. "Sztuka Ziemi Krakowskiej", którą napisał wspólnie z prof. Tadeuszem Chrzanowskim.

Zdjęcie tu prezentowane wykonał Marian Kornecki w 1975 r. Zostało ono zamieszczone w jego artykule, zredagowanym wspólnie z Marią Majką pt. "Jak powstawał skansen w Lipowcu. Nadwiślański Park Etnograficzny w Wygiełzowie w latach 1968-1975", [w:] "Wiadomości Konserwatorskie Województwa Krakowskiego", zeszyt 2, Kraków 1995.

W 1972 r. na łamach krakowskiego "Magazynu Kulturalnego" Marian Kornecki pisał: "Założenia skansenu opracowali z ramienia Zespołu Dokumentacji Zabytków w Krakowie Maria Majka i autor niniejszego artykułu. Przeprowadziliśmy gruntowne poszukiwania w terenie, które umożliwiły wykonanie wyboru konkretnych obiektów, a następnie ich pozyskanie. Udało się zabezpieczyć kilka prawdziwie rzadkich i cennych obiektów. Do nich należą niewątpliwie: ostatni podmiejski charakterystyczny dom z 1804 roku z Chrzanowa, unikalna w skali ponadregionalnej olejarnia z Dąbrowy Szlacheckiej, ostatnia na tych terenach studnia z kołowrotem z Aleksandrowic, bogata, pełna zabytków sztuki ludowej chałupa sołtysia z Przegini Duchownej i inne. Pozyskano także XVI-wieczny drewniany kościółek z Ryczowa i piękną, barokową dzwonnicę z 1778 r. z Nowej Góry, dzieło cieśli Jana Kukli."

W 1972 r. na łamach "Magazynu Kulturalnego" Marian Kornecki pisał: "W tej sytuacji skansen pod lipowieckim zamkiem reprezentować ma region podkrakowski, a ściślej wąskie pasmo niziny nadwiślańskiej, o zdecydowanym obliczu regionalnym i budownictwie odznaczającym się wysokimi walorami konstrukcyjnymi i zdobniczymi. Dominujący tu typ chałupy "krakowskiej" posiada z reguły konstrukcję wieńcową, lub - rzadziej - przysłupową. (odmiana "bronowicka"), a zrąb malowany brązowo bądź żółto z glinianymi uszczelnieniami barwionymi niebiesko lub biało. Niebieskie uszczelnienia występują także tam, gdzie stosowano ubarwienie ścian "myte".

W 1972 r. na łamach krakowskiego "Magazynu Kulturalnego" Marian Kornecki pisał: "Techniczny projekt zagospodarowania przestrzennego parku z ramienia przedsiębiorstwa Pracownie Konserwacji Zabytków (któremu powierzono też wykonawstwo) opracowała inż. A. Maciejowska, a projekt zieleni (teren uzyskaliśmy w zasadzie pusty) inż. Bogusław Górski. Bezpośredni nadzór konserwatorski nad całokształtem prac pełni inż. Janusz Smólski.
Do dnia dzisiejszego na terenie przyszłej wioski skansenowej (obecnie wielki plac budowy) stanęło osiem budynków. Szereg dalszych zwieziono na miejsce i trwa konserwacja ich budulca, która poprzedza mający nastąpić niebawem - ponowny montaż. Następnie, pod nadzorem etnografów, zostanie odtworzone wyposażenie budynków.
Pozostaje jeszcze wykonanie szczegółowego zagospodarowania terenu - wytyczenie dróg i placów, podwórzy i ogródków, wzniesienie małej architektury i organizacja zieleni. Praca postępuje w szybkim tempie, a brygady ciesielskie pod nadzorem niestrudzonego kierownika budowy, Józefa Kardasia, mają pełne ręce roboty."

W 1972 r. w numerze 2 krakowskiego "Magazynu Kulturalnego" Marian Kornecki pisał: "Ogółem na terenie skansenu stanie około 30 budynków. Obiekty małomiasteczkowe zgrupowane zostaną wokół niewielkiego regularnego placu, pozorującego część układu miejskiego; stąd wybiegać będzie droga, wijąca się między zagrodami reprezentującymi poszczególne odmiany budownictwa wybranego regionu. Pośrodku stanie wiejski kościółek, z wieżą nakrytą malowniczym baniastym hełmem, na końcu wioski archaiczna, zamknięta zagroda o charakterze okołu. Trasa zwiedzania przebiegać będzie kolejno poprzez wszystkie zespoły, z możliwością powiązania z niedalekim lipowieckim zamkiem, dominującym na pobliskim, zalesionym wzgórzu."

W 1972 r. Marian Kornecki na łamach "Magazynu Kulturalnego" tak pisał o skansenie w Wygiełzowie: "Geneza jego powstania wiąże się z konserwacją ruin lipowieckiego zamku. Prowadzone tu prace mają charakter konserwacji eksperymentalnej. Przyjęto bowiem koncepcję utrzymania zamku bez rekonstrukcji, w stanie "trwałej ruiny", z przystosowaniem do zwiedzania. Zamek oddano pod opiekę Muzeum w Chrzanowie. Wysunięto też sugestię, aby w oparciu o ten obiekt zlokalizować niewielką wioskę skansenową, która w pewnym stopniu ukształtuje prawidłowo otoczenie zagrożone spontaniczną urbanizacją. Inicjatywa konserwatorska spotkała się z poparciem społeczeństwa i władz terenowych, co ułatwiło uzyskanie od gminy Babice niewielkiego wprawdzie, lecz wystarczającego terenu, umożliwiającego realizację zamierzenia."

To też "cienkie".

Jak na współczesne to jakościowo poniżej standardu.