|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
12 stycznia 2023 , No to lecim, oby 2023 byl dla każdego lepszy, niż ten fatalny, dla wybranych fatalny , AD 2022.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 12 stycznia 2023, godz. 5:11:08 Autor zdjęcia: esski Rozmiar: 1900px x 1425px Aparat: SM-N986U1 1 / 50sƒ / 1.8ISO 1607mm
1 pobranie 469 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia esski Obiekty widoczne na zdjęciu
Terminal 2 więcej zdjęć (21) Zbudowano: 2008 Dawny Terminal 2 – nowsza część Terminalu A przystosowana jest do obsługi 6,5 mln pasażerów rocznie. Liczba stanowisk odprawy biletowo-bagażowej wynosi 70 (nr 201-282). Hala przylotów została oddana do użytku 1 grudnia 2006. Strefa odlotów w ówczesnym Terminalu 2 dostała pozwolenie na użytkowanie 7 marca 2008. 12 marca 2008 otworzono terminal i rozpoczęto odprawy pasażerów lotów czarterowych, a 18 marca pozostałych lotów rozkładowych. Port Lotniczy Warszawa-Okęcie im. Fryderyka Chopina więcej zdjęć (276) Zbudowano: 1934 Dawniej: Port Lotniczy Warszawa-Okęcie, Centralny Port Lotniczy Warszawa-Okęcie Architekci: Jan J. Dobrowolski i Krystyna Król-Dobrowolska Konstrukcja: inż. Aleksander Włodarz i Czesław Cywiński ul. Żwirki i Wigury więcej zdjęć (1085) Ulica wybudowana została według projektu Antoniego Jawornickiego jako droga szybkiego ruchu łącząca Port Lotniczy Warszawa I z dawnym Lotniskiem Mokotowskim na Polu Mokotowskim. Jej budowa związana była z zawodami lotniczymi Challenge 1934, ostatecznie wygranymi przez Polaków – Jerzego Bajana i Gustawa Pokrzywkę. W ciągu dwóch lat udało się wybudować jednopasmową drogę brukowaną granitową kostką, wyposażoną jednak w chodniki i ścieżki rowerowe, po zawodach prace kontynuowano - aleja została poszerzona i pokryta asfaltem, ustawiono też gazowe latarnie zaprojektowane specjalnie dla tej drogi. Ich wzór nie miał w Warszawie analogii. Wzdłuż ulicy posadzono lipy. Aleję uroczyście otwarto 26 sierpnia 1934. Otrzymała imię Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury – zwycięzców zawodów Challenge 1932, którzy zginęli tragicznie w katastrofie lotniczej. Pierwszym obiektem wybudowanym w pierzei ulicy był gmach Kierownictwa Marynarki Wojennej (Żwirki i Wigury 105, pierwotnie Wawelska 7 A) według projektu architekta Rudolfa Świerczyńskiego i inżyniera Stefana Bryły, który zajął się stroną konstrukcyjną projektu. Licowany piaskowcem budynek otrzymał nowoczesną konstrukcję ze stali i żelbetu. Wnętrza wykończono bardzo luksusowo, używając do tego celu m.in. marmuru, dolomitu, terrazytu i alabastru. Obecnie w gmachu mieści się m.in.: * Filia Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej dla Pracowników Wojska SPZOZ * Redakcja pisma "Głos Weterana i Rezerwisty" * Urząd Dziekana Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej (Prawosławny Ordynariat Wojska Polskiego) W okresie okupacji ulica nosiła nazwę Lotników (Strasse der Flieger). W latach 1955-1960 zmieniono nazwę Żwirki i Wigury na Rokitnicką, jednak po pięciu latach przywrócono starą nazwę. Obecnie nosi ją uliczka ulokowana między Polem Mokotowskim, a obiektami klubu RKS Skra Warszawa. Krótko potem zrekonstruowany został Pomnik Lotnika w Warszawie, stojący u zbiegu z Ulicą Wawelską. W 2006 r. zmieniono część nazwy trasy z ulicy Żwirki i Wigury na aleję Żwirki i Wigury. Wikipedia |