 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Komunikacja miejska we Wrocławiu › Tramwaje we Wrocławiu › Moderus Gamma II - LF01AC i LF02AC |
22 maja 2022 , Ulica Jedności Narodowej przy skrzyżowaniu z ul. Nowowiejską.
|
Na stronie od 2016 styczeń
10 lat 2 miesiące 27 dni |
W 2019 roku testowano we Wrocławiu tramwaj Moderus Gamma II LF01AC. Jeżdził po mieście na różnych trasach, z numerem taborowym 500 (trzycyfrowym, odmiennie niż czterocyfrowe oznaczenia wszystkich pozostałych wrocławskich tramwajów i autobusów kursowych)
Pod koniec roku 2021 zostały dostarczone do Wrocławia pierwsze tramwaje Moderus Gamma II LF02AC (do czerwca 2022 miasto otrzyma 24 sztuki). Zostały one oznaczone numerami taborowymi zaczynającymi się od cyfr 33. W 2022 roku niektórym z nich nadano imiona patronów (np. #3301 - Marii Koterbskiej, #3302 - ks. Stanisława Orzechowskiego, #3310 - Adama Wójcika)
Tramwaj wyposażony jest w obrotowe wózki (co sprawia, że świetnie radzi sobie na zakrętach), w siedem par drzwi i jest w całości niskopodłogowy. Może pomieścić ponad 230 pasażerów, z czego 54 zajmie miejsca siedzące. Miejsce dla osoby poruszającej się na wózku jest wyposażone w interkom łączący osobę dzwoniącą z kabiną motorniczego. Oczywiście, w tramwaju można ładować telefony, ponieważ pasażerom udostępniono gniazda USB. Motorniczy zasiądzie w elektrycznie regulowanym fotelu. W tramwaju elektryczne są także lusterka, które można całkowicie schować. Pojazd Modertransu ma moc 550 koni mechanicznych. Po mieście będzie jeździł z przepisową prędkością 50 km/h, ale potrafi rozwinąć prędkość nawet do 80 km/h. Droga hamowania wynosi 50 metrów. Tramwaj waży 38 ton. I ciekawostka – wewnątrz znajduje się 18 kilometrów przewodów, choć to i tak mniej niż w pozostałych wrocławskich tramwajach.
W średniowieczu znaczna część tej arterii przebiegała po kamiennej grobli (niem. Steindamm), która stanowiła granicę pomiędzy częścią Ołbina należącą do miasta (na zachód od grobli) od kościelnej (na wschód, gdzie leżały grunty należące najpierw do benedyktynów, a od XII wieku – norbertanów). Traktem tym opiekowali się rzeźnicy (ich tradycyjnym opiekunem jest właśnie św. Maciej), bowiem pędzono tędy stada bydła do miejskich jatek. W średniowieczu wzdłuż ulicy budowano na ogół domy ze ścianami szkieletowymi, urządzano tu także ogrody. W 1362 nad przepływającym w okolicy strumieniem (odnogą Odry, dziś zasypaną, przy dzisiejszym skrzyżowaniu ulicy Ołbińskiej i Krętej, nieopodal skrzyżowania z Jedności Narodowej) wybudowano leprozorium dla kobiet, a w 1400 utworzono przy tutejszej kaplicy parafię św. Urszuli. Zburzone one zostały w 1529, a w późniejszych latach odbudowane jako szpital i dom starców dla kobiet i Kościół 11 Tysięcy Dziewic, dzisiejszy Kościół Opieki św. Józefa.
Budowa domów murowanych wzdłuż ulicy rozpoczęła się dopiero po zburzeniu fortyfikacji miejskich w 1810. Do około 1870 zabudowa miejska sięgała okolic obecnego Skweru Pionierów Wrocławskich, pozostały odcinek w latach następnych, od około 1881 do 1910. W tym też czasie (1893) powstał przy ulicy Jedności Narodowej w sąsiedztwie Mostów Warszawskich, browar Karla Scholtza, w 1910 wykupiony przez Schultheiss Brauerei AG z Berlina, a po II wojnie światowej Browar Piastowski (obecnie zlikwidowany; zabudowania browaru wpisano na listę zabytków przemysłowych).
Zabudowa ulicy w czasie oblężenia Festung Breslau stosunkowo niezbyt mocno ucierpiała, dzięki czemu przez pierwsze lata po wojnie pełniła ona rolę nieoficjalnego centrum administracyjno-handlowego miasta.
Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0