W 2019 roku testowano we Wrocławiu tramwaj Moderus Gamma II LF01AC. Jeżdził po mieście na różnych trasach, z numerem taborowym 500 (trzycyfrowym, odmiennie niż czterocyfrowe oznaczenia wszystkich pozostałych wrocławskich tramwajów i autobusów kursowych)



Pod koniec roku 2021 zostały dostarczone do Wrocławia pierwsze tramwaje Moderus Gamma II LF02AC (do czerwca 2022 miasto otrzyma 24 sztuki). Zostały one oznaczone numerami taborowymi zaczynającymi się od cyfr 33. W 2022 roku niektórym z nich nadano imiona patronów (np. #3301 - Marii Koterbskiej, #3302 - ks. Stanisława Orzechowskiego, #3310 - Adama Wójcika)

Tramwaj wyposażony jest w obrotowe wózki (co sprawia, że świetnie radzi sobie na zakrętach), w siedem par drzwi i jest w całości niskopodłogowy. Może pomieścić ponad 230 pasażerów, z czego 54 zajmie miejsca siedzące. Miejsce dla osoby poruszającej się na wózku jest wyposażone w interkom łączący osobę dzwoniącą z kabiną motorniczego. Oczywiście, w tramwaju można ładować telefony, ponieważ pasażerom udostępniono gniazda USB. Motorniczy zasiądzie w elektrycznie regulowanym fotelu. W tramwaju elektryczne są także lusterka, które można całkowicie schować.  Pojazd Modertransu ma moc 550 koni mechanicznych. Po mieście będzie jeździł z przepisową prędkością 50 km/h, ale potrafi rozwinąć prędkość nawet do 80 km/h. Droga hamowania wynosi 50 metrów. Tramwaj waży 38 ton. I ciekawostka – wewnątrz znajduje się 18 kilometrów przewodów, choć to i tak mniej niż w pozostałych wrocławskich tramwajach.

Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.

Ulica czterokrotnie w swej historii zmieniała nazwę. Po przyłączeniu Szczytnik do miasta nosiła do roku 1888 starą nazwę Schwoitscher Chaussee (Szosa Swojczycka) pochodzącą od nazwy wsi Swojczyce, do której wiodła. Później przemianowano ją na Thiergartenstraße, traktując ją jako przedłużenie dzisiejszej ulicy Curie-Skłodowskiej. W roku 1903 zmieniono ortografię nazwy na Tiergartenstraße. Z kolei w roku 1925 dla uczczenia pamięci zmarłego w tymże roku pierwszego prezydenta Republiki Weimarskiej ulicę przemianowano na Friedrich Ebert Straße. Konsekwencją tej zmiany było także nadanie nowej numeracji posesjom. Niespełna osiem lat później, w dniu 30.IV.1933 socjaldemokratycznego prezydenta zastąpił w roli patrona tej ulicy wódz III Rzeszy i odtąd nosiła ona nazwę Adolf Hitler Straße. Z przyczyn oczywistych nowo powołana Komisja Do Spraw Zmiany Nazw Ulic w czerwcu roku 1945 podjęła decyzję o przemianowaniu ulicy na Adama Mickiewicza, była to jedna z pierwszych dwunastu polskich nazw wprowadzonych w życie w miesiąc po zakończeniu działań wojennych we Wrocławiu.