|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
7 lipca 2016 , Biblioteka Miejska. Budynek na wprost w głębi kadru. Po lewej kamienice przy ul. Stary Targ. Biblioteka Miejska w Cieszynie jest najważniejszym ośrodkiem kształtowania kultury czytelniczej w środowisku lokalnym. Instytucja usytuowana jest w zabytkowej kamienicy w centrum 36 tysięcznego, przygranicznego miasta, przy głównej arterii handlowej biegnącej od Wzgórza Zamkowego do rynku. Strukturę miejskiej sieci bibliotecznej tworzą Centrala, w skład której wchodzą: Wypożyczalnia dla dorosłych, Czytelnia ogólna i Oddział dla dzieci oraz 4 placówki filialne, w tym 3 o charakterze uniwersalnym i jedna specjalistyczna, z której usług korzystają osoby niewidome i słabowidzące. 28 października miało miejsce uroczyste otwarcie cieszyńskiej biblioteki, podczas którego można było zobaczyć nową wypożyczalnię dla dorosłych, czytelnię, oddział dla dzieci oraz nowo powstałą pracownię multimedialną YOURmedi@TWOJEmedia, która jest obecnie dumą i wizytówką cieszyńskiej biblioteki. Kamienica przy ul. Głębokiej 15, obecna siedziba Biblioteki Miejskiej, weszła do historii Cieszyna jako tzw. Dom Niemiecki [Deutsche Haus]. Nazwę tę oficjalnie budynek nosił na przełomie XIX i XX w., kiedy został wzniesiony w takiej postaci, jaką można oglądać do dzisiaj. Dzieje posesji na której się mieści, jak wszystko w Cieszynie, są jednak znacznie dłuższe. Już w średniowieczu był to jeden z najznaczniejszych budynków przy ulicy biegnącej od miasta w stronę zamku, ulicy nazwanej początkowo ul. Polską, a potem Głęboką. Zamykał z jednej obecny Stary Targ, który w dawnych czasach pełnił funkcje jednego z głównych placów Cieszyna. Był wtedy kamienicą narożną, bowiem wzdłuż posesji biegła wąska uliczka łącząca Stary Targ z innym ważnym punktem w mieście – Studnią Bracką, potem nazwaną Studnią Trzech Braci. Uliczka nie otrzymała nigdy własnej nazwy, ale jest widoczna na wszystkich starych planach Cieszyna. Uroczyste otwarcie „Domu Niemieckiego” nastąpiło 10.I.1898 r. inaugurując w Cieszynie obchody 50 rocznicy panowania cesarza Franciszka Józefa I. Jego popiersie na pluszowym aksamicie witało rzecz jasna przybyłych, prezes Czytelni Niemieckiej Rudolf Karbasch wygłosił mowę o roli jaką w życiu Cieszyna odgrywało dotąd kierowane przez niego stowarzyszenie, kończąc zdaniem, że właściwie stowarzyszenie teraz zaczyna nowe życie.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 24 lutego 2023, godz. 9:11:29 Autor zdjęcia: Waldemar S Rozmiar: 1900px x 1425px Aparat: DSC-H5 1 / 800sƒ / 4ISO 12512mm
1 pobranie 405 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Waldemar S Obiekty widoczne na zdjęciu Biblioteka Miejska więcej zdjęć (28) Architekt: Alois Jedek Wykonawca: Alois Jedek Zbudowano: 1897-1898 Dawniej: Deutsches Haus Zabytek: A-536/87 z 15.10.1987 Historia kamienicy - ul. Głęboka więcej zdjęć (1297) Dawniej: Kronprinzessin Stephaniestr. + Erzherzog Karlstr., Legionów, Armii Czerwonej Główna arteria starego Cieszyna, prowadzi od Góry Zamkowej do Rynku, niegdyś najważniejszy trakt handlowy miasta. Pierwotnie zabudowana domami podcieniowymi połączonymi systemem tarasów i schodów, ucierpiała podczas pożaru w 1789 r. - zachowało się kilka kamienic podcieniowych z przełomu XVIII i XIX w. W XIX i XX w. zabudowana kamienicami mieszczańskimi w stylu historycznym i eklektycznym. Głęboka to nazwa-bumerang. Jakby nie nazywano ulicy, to wracano do starej nazwy. A była to kiedyś ulica Arcyksiężniczki Stefanii, synowej cesarza Franciszka Józefa. W czasie I wojny światowej nazywana była Karl Franz Josef-Strasse. W 1920 roku wrócono do Głębokiej, ale czternaście lat później uznano, że będzie się nazywać ulicą Legionów. W czasie II wojny światowej niemieccy okupanci - o dziwo - wrócili do tradycyjnej nazwy (w wersji Tiefe Gasse). Komuniści nie darowali Głębokiej i nazwali ją Armii Czerwonej. W 1990 roku wrócono do historycznej nazwy. W 1881 zmieniono nazwę na Kronprinzessin Stephaniestrasse, po czym wywieszono tablice uliczne wyłącznie w języku niemieckim tak jak wcześniej postąpiono na rynku. Również w tym samym roku rada miejska uchwaliła zdjąć resztę dwujęzycznych tablic i zastąpić je wyłącznie niemieckojęzycznymi. W 1898 r. ulicę wybrukowano granitową kostką. |