Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
 | Polska › woj. pomorskie › Gdańsk › Śródmieście › ul. Biskupia › Reduta Koszarowa |
1906 , Danziger Infanterie-Regiment Nr. 128. Od góry: koszary na Biskupiej Górce; koszary Wiebego na Starym Przedmieściu; koszary schronowe w Forcie Hagelsberg
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2009 październik
16 lat 5 miesięcy 27 dni |
6 pobrań 803 odsłony 0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia esski
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
forty, schrony i bunkry
|
Reduta Koszarowa
więcej zdjęć (18)
Zbudowano: 1827
Dawniej: Szaniec Szwedzki
Zabytek: 267/14.06.1968 obecnie nr 476
" ... Projektowana od 1827 roku gdańska Reduta Koszarowa dla batalionu piechoty była pierwszym co do wielkości tego typu zadaniem zrealizowanym na Pomorzu. Projekt architektoniczny zatwierdził znany architekt niemiecki Karl Friedrich Schinckel, a pracami budowlanymi kierowali ofcer inżynierii mjr v. Bartsch, por. Louis v. Winterfeld, por. Westphal, kpt. Bluemner, por. v.Doering, ppor. Niehr, ppor. Wieck, ppor. Engelhardt, ppor. Doebler i od 1831 roku mjr From. Budowaną w latach 1828–1833 Redutę Koszarową ulokowano na miejscu dawnej fortyfkacji ziemnej (redity), mianowicie „Szańca Szwedzkiego”. W założeniach budynek główny miał 560 stóp długości oraz 50 stóp szerokości i kosztował ponad 220 000 talarów. Konstrukcję rozwinięto w kształcie trapezu, z trzema skrzydłami głównego budynku koszarowego. Obiekt ten, obecnie siedziba Gdańskiej Wyższej Szkoły Humanistycznej, posadowiony został na planie rozwartej podkowy, zajmującej trzy boki trapezowego założenia. Koszary miały trzy kondygnacje w skrajnych skrzydłach i cztery w skrzydle środkowym. ..."
To tylko fragment świetnego, dobrze zilustrowanego opracowania (str. 9-22), dokonanego przez prof. Bolesława Hajduka z Gdańskiej WSH z którym polecam się zaznajomić tu:
To tylko fragment świetnego, dobrze zilustrowanego opracowania (str. 9-22), dokonanego przez prof. Bolesława Hajduka z Gdańskiej WSH z którym polecam się zaznajomić tu:
Koszary schronowe
więcej zdjęć (10)
Zbudowano: 1870-1872
Budynek zbudowany w latach 1870-1872 na majdanie fortu Góry Gradowej; powstałe koszary podwalne były przeznaczone dla jednej kompanii; obecnie budynek mieści w sobie biuro PFKM „Twierdza Gdańsk”, salę wystawienniczą, a także magazyny, warsztat i garaż; w przeszłości (po 1920 r.) siedzibę miały w koszarach różne korporacje studenckie, nadbrzeżna radiostacja WMG (Küstenfunkstelle), w latach 1939-1945 jednostki stacjonujące na forcie, a w okresie powojennym organizacje i instytucje takie jak Polskie Radio Gdańsk, tzw. zagłuszarka RWE, jeden z oddziałów TVP S.A., PIT S.A., a także (już na początku XXI w.) schronisko dla bezdomnych.
tekst: Jan Daniluk
tekst: Jan Daniluk
Fort Grodzisko
więcej zdjęć (34)
Zbudowano: od 1655
Dawniej: Hagelsberg
Zabytek: 473 d. 265 / 14.6.1986
Fort Góry Gradowej to miejsce niezwykłe. O jego wyjątkowości świadczy nie tylko położenie na jednym ze wzgórz morenowych bezpośrednio położonych przy Starym Mieście, lecz również – a może i przede wszystkim – jego bogata, wciąż nie do końca odkryta, ale dzięki temu fascynująca historia oraz cenne zabytki architektury zlokalizowane na jego terenie.
Przedpola i stoki Góry Gradowej były kilkakrotnie areną zaciekłych walk obrońców miasta z nieprzyjacielem; samo wzniesienie (ufortyfikowane po raz pierwszy w 1655 r.) było przez wiele dziesięcioleci jednym z najważniejszych punktów obrony Gdańska. Stacjonowały tu oddziały gdańskie, pruskie, francuskie, w okresie II wojny światowej niemieckie, a w 1945 r. przez krótki okres także radzieckie. Na wzgórzu i w jego bezpośrednim sąsiedztwie wzniesiono szereg dzieł obronnych, obiektów i instalacji wojskowych, z których do naszych czasów przetrwały przede wszystkim pruskie budowle z II poł. XIX w.
Przedpola i stoki Góry Gradowej były kilkakrotnie areną zaciekłych walk obrońców miasta z nieprzyjacielem; samo wzniesienie (ufortyfikowane po raz pierwszy w 1655 r.) było przez wiele dziesięcioleci jednym z najważniejszych punktów obrony Gdańska. Stacjonowały tu oddziały gdańskie, pruskie, francuskie, w okresie II wojny światowej niemieckie, a w 1945 r. przez krótki okres także radzieckie. Na wzgórzu i w jego bezpośrednim sąsiedztwie wzniesiono szereg dzieł obronnych, obiektów i instalacji wojskowych, z których do naszych czasów przetrwały przede wszystkim pruskie budowle z II poł. XIX w.
Nowożytne fortyfikacje miejskie
więcej zdjęć (13)
Atrakcja turystyczna
GZE UNIMOR
więcej zdjęć (20)
Dawniej: Wieben Kaserne / Koszary Wiebego, Gdańskie Zakłady Radiowe
ul. Biskupia
więcej zdjęć (92)
Dawniej: Bischofsberg
ul. Rzeźnicka
więcej zdjęć (170)
Dawniej: Fleischergasse
Źródeł nazwy ulicy Rzeźnickiej, jednej z dwóch głównych ulic Przedmieścia, upatruje się słusznie w mieszczących się niegdyś między dzisiejszymi ulicami Kocurki i Toruńską ławach mięsnych Przemieścia. Ławy mięsne były zespołem sklepów prowadzonych przez członków cechu rzeźników – bogatej i wpływowej zawodowej korporacji mieszczańskiej. Alternatywną nazwą tej ulicy i jej bezpośredniego sąsiedztwa było „Wolfshagen”. Nazwę tę niektórzy miłośnicy prostych tłumaczeń usiłują tłumaczyć jako „Wilczy gaj”. Nie poprzestają na samym tłumaczeniu, dorabiając do niego absurdalną legendę, jakoby w tym miejscu „w średniowieczu” miał rozciągać się las pełen wilków, które, by legenda była smakowita, porywały nieostrożnych mieszkańców Gdańska, by ich pożreć. W istocie nazwa „Wolfshagen” oznacza tyle co „zagroda Wolfa” - a więc ogrodzona parcela, należąca do mieszczanina nazwiskiem Wolf. „Wilcza” nazwa utrzymywała się do XVI w., by ustąpić całkowicie miejsca nazwie „Fleischergasse” - ulica Rzeźnicka. Przy tej właśnie ulicy zlokalizowano kilka lat temu siedzibę I Urzędu Skarbowego w Gdańsku