Pierwotnie nazywana była ul. Węgierską, gdyż zmierzała na Węgry. Budowana była w latach 1794-1802. Była również częścią tzw. Szlaku bursztynowego. W 1847 r. droga ta jako państwowa została przemianowana na ul. Jabłonkowską (miasto na Śląsku Cieszyńskim w bliskości granicy z ówczesnymi Węgrami dziś Słowacją). Droga była 9,5 m szeroka i obsadzona drzewami, a równolegle do niej prowadziła droga dla pędzonego bydła. W 1880 r. drzewa rosnące wzdłuż drogi zostały połamane wyniku wichury, która niszczyła i zrywała dachy budynków w całym Cieszynie. W 1929 r. została wyasfaltowana i rozszerzona w odcinku 2 km, w 1930 wykonano chodniki, zaś w 1933 r. (dotację przyznano w listopadzie) skanalizowana przez firmę Wicherka za 170 tys. Kcz. Inwestycja ta została pokryta ze środków Czeskiego Cieszyna i Sibicy. Początkiem 1932 r. układano rury w celu podłączenia Sibicy do sieci wodociągowej Czeskiego Cieszyna. Jednak z powodu mroźnej pogody musiano przerwać prace ziemne. Wznowione zostały dopiero z odwilżą w połowie marca. Koszt całkowity wyniósł 190 tys. kcz. Aż do czasów współczesnych nazwa nie uległa zmianie. Droga miała powstać w 1798 r. Rozbudowana została w 1868 r., w celu doprowadzenia odpowiedniej drogi do przyszłego dworca kolejowego. W 1883 r. odnowiono chodnik do dworca kolejowego. W 1902 r. droga do Sibicy była walcowana parowym walcem o masie 140 metercentnarów. W marcu 1929 r. zainstalowano ręczną stację paliwa w bliskości przejścia podziemnego (Demeloch), która należała do firmy Szumperka. Przy Demellochu miał być transformator.