Ulica Spadochroniarzy jest długą na prawie kilometr ulicą lokalną na Nowym Złotnie. Łączy ul. Złotno z ul. Biegunową. Na odcinku na południe od ul. Fizylierów pełni funkcję ulicy zbiorczej.

Ulica Spadochroniarzy wykształciła się z dawnej drogi polnej biegnącej wzdłuż granicy pomiędzy gruntami majątku Brus i majątku Jagodnica Złotno. Po wytyczeniu na początku XX w. ulic osady podmiejskiej Cyganka początkowy odcinek tej drogi do obecnej ulicy Namiotowej otrzymał nazwę Graniczna. Później po rozparcelowaniu wschodniego fragmentu gruntów majątku Jagodnica i powstaniu osady Nowe Złotno nazwa została rozciągnięta na dalszy odcinek drogi kończący się na granicy tej osady, czyli ok. 50 m na zachód od przedłużenia obecnej ulicy Garnizonowej. Na tym odcinku była to nadal tylko wąska polna droga formalnie należąca do majątku Brus, która jednak umożliwiała zamknięcie komunikacyjne ulic południowej części Nowego Złotna. Do II wojny światowej przy ulicy wzniesiono zaledwie kilka domów – wszystkie, poza jednym, po stronie zachodniej. W 1946 r. rejon ten włączony został w obszar miasta Łodzi, a ulica otrzymała nazwę Spadochroniarzy. W 1949 r. ulicę przecięła linia tramwajowa czynna do 1992 r., której pętlę usytuowano po zachodniej stronie m.in. na wolnych posesjach po nr 9, 11 i 13. Po wytyczeniu przedłużenia ul. Biegunowej w latach 60. odcinek po południowej stronie tej ulicy włączony został do terenu poligonu wojskowego i z biegiem lat na skutek najpierw pojawienia się skrótu, a później całkowitego zablokowania możliwości przejazdu, zaniknął. Na początku lat 80. od ul. Biegunowej do ul. Fizylierów ułożono nawierzchnię z płyt betonowych, a wkrótce potem pobiegła tędy linia autobusowa nr 79. Do dnia dzisiejszego zabudowa zwiększyła się o kilka domów po stronie zachodniej. Na częściowo zalesionym terenie położonym na południe od ul. Namiotowej należącym wcześniej do poligonu nowy właściciel planuje budowę osiedla niskich domów mieszkalnych.