starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Zdrowie › ul. Krańcowa |
12 lutego 2023 , Skrzyżowanie ulicy Krańcowej z ulicą Biegunową
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 14 dni |
Dodane: 29 kwietnia 2023, godz. 0:03:05
Autor zdjęcia: blaggio.
Rozmiar: 2000px x 1294px
Licencja: CC-BY-NC 4.0 Aparat: DSC-HX90
1 / 320sƒ / 5.6ISO 804mm
1 pobranie 471 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia blaggio.
Obiekty widoczne na zdjęciu
ul. Krańcowa
więcej zdjęć (152)
Dawniej: Ostatnia
Ulica Krańcowa to ulica na Brusie. Na odcinku pomiędzy ul. Konstantynowską i Biegunową pełni funkcję ulicy zbiorczej, a dalej do ul. Namiotowej jest ulicą lokalną. Ulica ta ogranicza od zachodu teren osiedla Zdrowie. Ma długość ok. 1,9 km.
Pierwotnie była to polna droga. Pojawiła się w połowie XIX w. po tym, jak wykarczowano las rosnący wcześniej na obszarze Brusa po północnej stronie rzeki Łódki. Droga zaczynała się od szosy do Konstantynowa przecinając najpierw chłopskie nadziały wydzielone po zniesieniu obowiązku pańszczyzny, następnie od obecnej ul. Minerskiej biegła wzdłuż granicy pomiędzy dwoma częściami majątku Brus – polami należącymi do głównego folwarku oznaczonego literą A po stronie zachodniej i folwarku z literą B po wschodniej (teren dzisiejszego osiedla Zdrowie) - aż do drogi (obecnej ul. Biegunowej) stanowiącej północną granicę pól tego drugiego folwarku.
W 1913 r. w związku z parcelacją wschodniej części majątku teren ten został przyłączony do Łodzi. Droga nazywana początkowo Ostatnią później otrzymała nazwę Krańcowa. Do 1946 r. wzdłuż ulicy Krańcowej przebiegała granica miasta. W okresie międzywojennym na początkowym odcinku oraz na północ od ul. Syrokomli po wschodniej stronie pojawiła się rzadka niska zabudowa mieszkalna. Teren po zachodniej stronie ulicy przeznaczono na poligon wojskowy.
W końcu lat 50. po urządzeniu pracowniczych ogródków działkowych na terenie położonym po północnej stronie ul. Biegunowej ulica Krańcowa została przedłużona do ul. Namiotowej. Na początku lat 60. od strony poligonu w pasie o szerokości od 150 do 250 m posadzono las mający izolować poligon od osiedla. W latach 70. i 80. wzdłuż ulicy pomiędzy ulicami Rokitny i Biegunową powstał szereg nowych domów jednorodzinnych. Z kolei w połowie lat 90. w związku z ostatecznie niezrealizowanymi planami urządzenia bazaru w zachodniej części terenu zajmowanego przez KS Kolejarz ulicę zmodernizowano na odcinku od ul. Konstantynowskiej do Minerskiej. Dopiero na początku XXI w. na pozostałej części ulicy nawierzchnię jezdni wykonaną ze szlaki zastąpiono asfaltem. W okresie powojennym w planach perspektywicznych zagospodarowania miasta aż do początku lat 90. przewidywano przebicie ulicy do ul. Traktorowej na północy i przedłużenie na południe do ul. Armii Krajowej na Retkinii.
Pierwotnie była to polna droga. Pojawiła się w połowie XIX w. po tym, jak wykarczowano las rosnący wcześniej na obszarze Brusa po północnej stronie rzeki Łódki. Droga zaczynała się od szosy do Konstantynowa przecinając najpierw chłopskie nadziały wydzielone po zniesieniu obowiązku pańszczyzny, następnie od obecnej ul. Minerskiej biegła wzdłuż granicy pomiędzy dwoma częściami majątku Brus – polami należącymi do głównego folwarku oznaczonego literą A po stronie zachodniej i folwarku z literą B po wschodniej (teren dzisiejszego osiedla Zdrowie) - aż do drogi (obecnej ul. Biegunowej) stanowiącej północną granicę pól tego drugiego folwarku.
W 1913 r. w związku z parcelacją wschodniej części majątku teren ten został przyłączony do Łodzi. Droga nazywana początkowo Ostatnią później otrzymała nazwę Krańcowa. Do 1946 r. wzdłuż ulicy Krańcowej przebiegała granica miasta. W okresie międzywojennym na początkowym odcinku oraz na północ od ul. Syrokomli po wschodniej stronie pojawiła się rzadka niska zabudowa mieszkalna. Teren po zachodniej stronie ulicy przeznaczono na poligon wojskowy.
W końcu lat 50. po urządzeniu pracowniczych ogródków działkowych na terenie położonym po północnej stronie ul. Biegunowej ulica Krańcowa została przedłużona do ul. Namiotowej. Na początku lat 60. od strony poligonu w pasie o szerokości od 150 do 250 m posadzono las mający izolować poligon od osiedla. W latach 70. i 80. wzdłuż ulicy pomiędzy ulicami Rokitny i Biegunową powstał szereg nowych domów jednorodzinnych. Z kolei w połowie lat 90. w związku z ostatecznie niezrealizowanymi planami urządzenia bazaru w zachodniej części terenu zajmowanego przez KS Kolejarz ulicę zmodernizowano na odcinku od ul. Konstantynowskiej do Minerskiej. Dopiero na początku XXI w. na pozostałej części ulicy nawierzchnię jezdni wykonaną ze szlaki zastąpiono asfaltem. W okresie powojennym w planach perspektywicznych zagospodarowania miasta aż do początku lat 90. przewidywano przebicie ulicy do ul. Traktorowej na północy i przedłużenie na południe do ul. Armii Krajowej na Retkinii.
ul. Biegunowa
więcej zdjęć (582)
Ulica Biegunowa to ulica zbiorcza o długości ok. 1,5 km. Bierze swój początek przy skrzyżowaniu z ul. Srebrzyńską i ul. Wieczność jako przedłużenie ul. Solec, następnie przecina ul. Krakowską, i na tym odcinku prowadzi znaczny ruch tranzytowy głównie z północnego śródmieścia w kierunku Teofilowa, a kończy się przy ul. Garnizonowej na Nowym Złotnie łącząc się z prowadzącą dalej na zachód ul. Jagodnica.
Zaczątkiem ulicy Biegunowej była polna droga biegnąca wzdłuż północnej granicy wschodniej części majątku Brus (teren należący do folwarku z literą B zwanego Zdrowie utworzonego w drugiej połowie XIX w. po wykarczowaniu lasu) pomiędzy dzisiejszą ul. Krańcową a rzeczką Bałutką. Za Bałutką droga prowadziła na wschód do Szosy Srebrzyńskiej do miejsca, gdzie szosa przecinała zachodnią granicę terenu należącego do folwarku Mania. Na początku XX w. rozpoczęła się parcelacja gruntów folwarku Zdrowie. Część z nich została w 1906 r. przyłączona do Łodzi, a w 1915 r. reszta, i do 1946 r. wzdłuż drogi na zachód od lasu miejskiego biegła granica miasta. Prawdopodobnie już w 1913 r. ulicą otrzymała nazwę Biegunowa.
Po I wojnie światowej w związku z rozbudową fabryki na Mani wytyczono przez teren lasu miejskiego nowy wschodni odcinek ulicy stanowiący przedłużenie ul. Solec do ul. Krakowskiej, a stara droga przebiegająca bardziej na południe uległa zanikowi. Do początku lat 60. XX w. ulica była wąską drogą gruntową, przy której po jej południowej stronie istniało zaledwie kilka niewielkich budynków. Po urządzeniu ogródków działkowych na gruntach położonych po północnej stronie między ul. Krakowską i Krańcową ulica została poszerzona i otrzymała nawierzchnię z betonowej trylinki. W następnych latach ulicę wydłużono poprzez teren poligonu wojskowego do ul. Jagodnica na Złotnie. Do dziś zabudowana została jedynie południowa strona ulicy na odcinku pomiędzy ul. Krakowską i Krańcową. Na początku XXI w. fragment poligonu po północnej stronie został sprzedany, a obecnie planowane jest wzniesienie na tym częściowo zalesionym terenie osiedla niskich domów mieszkalnych .
Zaczątkiem ulicy Biegunowej była polna droga biegnąca wzdłuż północnej granicy wschodniej części majątku Brus (teren należący do folwarku z literą B zwanego Zdrowie utworzonego w drugiej połowie XIX w. po wykarczowaniu lasu) pomiędzy dzisiejszą ul. Krańcową a rzeczką Bałutką. Za Bałutką droga prowadziła na wschód do Szosy Srebrzyńskiej do miejsca, gdzie szosa przecinała zachodnią granicę terenu należącego do folwarku Mania. Na początku XX w. rozpoczęła się parcelacja gruntów folwarku Zdrowie. Część z nich została w 1906 r. przyłączona do Łodzi, a w 1915 r. reszta, i do 1946 r. wzdłuż drogi na zachód od lasu miejskiego biegła granica miasta. Prawdopodobnie już w 1913 r. ulicą otrzymała nazwę Biegunowa.
Po I wojnie światowej w związku z rozbudową fabryki na Mani wytyczono przez teren lasu miejskiego nowy wschodni odcinek ulicy stanowiący przedłużenie ul. Solec do ul. Krakowskiej, a stara droga przebiegająca bardziej na południe uległa zanikowi. Do początku lat 60. XX w. ulica była wąską drogą gruntową, przy której po jej południowej stronie istniało zaledwie kilka niewielkich budynków. Po urządzeniu ogródków działkowych na gruntach położonych po północnej stronie między ul. Krakowską i Krańcową ulica została poszerzona i otrzymała nawierzchnię z betonowej trylinki. W następnych latach ulicę wydłużono poprzez teren poligonu wojskowego do ul. Jagodnica na Złotnie. Do dziś zabudowana została jedynie południowa strona ulicy na odcinku pomiędzy ul. Krakowską i Krańcową. Na początku XXI w. fragment poligonu po północnej stronie został sprzedany, a obecnie planowane jest wzniesienie na tym częściowo zalesionym terenie osiedla niskich domów mieszkalnych .