starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0

Polska woj. lubelskie Lublin Stare Miasto pl. Katedralny Bazylika archikatedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty

29 kwietnia 2023 , ROD Nasza Zdobycz. Ogród Rusałka, widok z Bulwaru im. Stanisława Zalewskiego. Zabudowania drewniane na działkach, w dali góruje Wieża Trynitarska i wieże Archikatedry Lubelskiej.

Skomentuj zdjęcie
Nemezis
Na stronie od 2022 lipiec
3 lata 9 miesięcy 5 dni
Dodane: 3 maja 2023, godz. 9:17:50
Autor zdjęcia: Nemezis
Rozmiar: 1900px x 1425px
Licencja: CC-BY-NC-SA 3.0
Aparat: realme 7 5G
1 / 1314sƒ / 1.8ISO 1015mm
0 pobrań
479 odsłon
0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Nemezis
Obiekty widoczne na zdjęciu
kościoły, katedry, kaplice
Architekci: Antonio Corazzi, Jan Maria Bernardoni
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1625
Zabytek: A-245 28-02-1967

Jezuici przybyli do Lublina w 1582 roku; w ich użytkowaniu znajdowała się kaplica przy kościele farnym św. Michała. Zespół klasztorny jezuitów lubelskich wzniesiony był w latach 1584-96 na linii murów obronnych Starego Miasta. Budowa całego zespołu trwała niemalże 100 lat. W pierwszym etapie w latach 1584-92 wzniesiono budynki tymczasowe i założono fundamenty kościoła. W drugim etapie-1596-1504wystawiono bryłę kościoła bez fasady i wież oraz kaplice grobowe, pod kierownictwem M. Hintza. W trzecim etapie w latach 1609-25 ukończono kościół. Kolegium zaczęto wznosić w II ćwierci XVIII wieku a ukończono w 1692 roku. W latach 60-tych przeprowadzono remont kościoła, przerobiono jego fasadę oraz przedsionek. W 1752 roku pożar zniszczył szkoły, sklepienie kościoła i część Kolegium. Do 1754 roku odbudowano szkoły. Zakończenie prac murarskich i malarskich wraz z freskami J. Mayera nastąpiło w 1757 roku. Za administracji trynitarzy , po kasacie zakonu Jezuitów ,nadbudowano trzecie piętro nad budynkiem szkolnym. Później przeszły pod zarząd austriacki. Zły stan budynków kolegium spowodował rozbiórkę trzech skrzydeł. W 1805 roku kościół pojezuicki przeznaczony został na katedrę gdy po utworzeniu diecezji lubelskiej uczyniono go siedzibą biskupa. Portyk przebudowano w latach 1845-1853, zmniejszając liczbę kolumn do czterech i dekorując tympanon płaskorzeźbą P. Malińskiego "Chrzest Chrystusa". Katedra częściowo zniszczona w czasie działań wojennych. Kościół odnowiono w zaraz po wojnie a gmach szkolny zaadoptowano w latach 1958-1966 na cele Archiwum. Budowla wzniesiona dla Jezuitów. Projekt kościoła wykonał J. M. Bernardoni, wzorowany na rzymskim kościele Il Gesu . Zbudowana na planie prostokąta, trzynawowa, bazylikowa, orientowana. Nawy trzyprzęsłowe. Prezbiterium dwuprzęsłowe, zamknięte półkoliście, od wschodu znajdują się cztery połączone ze sobą pomieszczenia :od pn. prostokątna d .zakrystia ,za nią od wsch. jedno pomieszczenie, prostokątny kapitularz ,od pd- wsch. zakrystia akustyczna z owalnym sklepieniem na planie zbliżonym do kwadratu. , od pd. zakrystia wikariuszowska, z niej wejście klatką schodową do krypt oraz do drugiej kondygnacji. Na przedłużeniu naw bocznych-ośmioboczne kaplice. Od zachodu kruchta , poprzedzona kolumnowym portykiem. , z niej wejście do naw i wejście do galerii dawnych szkół jezuickich. Bazylika posiada dwuwieżową fasadę. Nawa i absyda są równej wysokości. Nad nawą główną dach dwuspadowy. , kaplice przykryte kopułami. Przed fasadą sześciokolumnowy portyk dźwigający taras, poprzedzony schodami. Absydę otaczają dwie kondygnacje. Pod nawa główną, prezbiterium, i kaplicami znajdują się krypty. Budowla jest oskarpowana. Fasada posiada dwie wieże, podzielona belkowaniem na dwie kondygnacje i sklepienie. Fasada Zach. dwukondygnacyjna, z podziałami pilastrowymi, dwie wieże zwieńczone hełmami, sześciokolumnowy portyk z balustradą, klasycystyczny. Elewacja południowa-oskarpowana, z belkowaniem, dekoracja manierystyczna. Od płn. przylega gmach szkół jezuickich-obecnie Archiwum, założony na planie podkowy, z dziedzińcem w środku. Elewacja pd.-pięcioosiowa, nawa boczna rozczłonkowana pilastrami, elewacja pn.-pięcioosiowa, skarpa mieści się na całej długości, elewacja wschodnia-siedmioosiowa, dwukondygnacyjna, rozczłonkowana pilastrami. Wnętrze: nawa główna otwarta do naw bocznych arkadami na filarach. Nawa i prezbiterium obiegane są przez belkowanie. W zach. przęśle balkon chóru muzycznego. W prezbiterium, po obu stronach wczesnobarokowe portale. W pn. kaplicy wczesno-barokowy wystrój sztukatorsko-rzeźbiarski ścian, kopuły oraz freski. W ołtarzu znajduje się XV wieczny Krucyfiks, zwany krzyżem Trybunalskim. W zakrystii Wikariuszowskiej drewniany oraz marmurowy portal. W zakrystii pn. skromny, drewniany portal. W II kondygnacji pomieszczenia w układzie jak w I-ej. Większość wnętrza Kościoła pokryta jest polichromią iluzjonistyczną. Wyposażenie: Ołtarz główny pochodzi z poł XVII wieku, boczne, półnobarokowe z 2poł XVIII wieku. Tabernakulum-XIX wiek, balustrada, oddzielająca prezbiterium od nawy- rokokowa, chrzcielnica-gotycka z pokrywą barokową, w kształcie kielicha, stalle-1820, w prezbiterium-dwa XVII wieczne obrazy "Ostatnia Wieczerza" i "Uczta u Heroda". Znajduje się tutaj także :Cudowny obraz Matki Boskiej oraz kopia obrazu Matki Boskiej Ostrobramskiej. Na ścianach znajdują się epitafia osób zasłużonych dla miasta Lublina (np. S. Klonowic czy W. Pol). Archikatedra posiada cenne zbiory :szat i naczyń liturgicznych.

Za

/p>
Architekt: Antonio Corazzi
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1693
Dawniej: Wieża Trynitarska

Wieża Trynitarska w Lublinie - neogotycka wieża-dzwonnica jest najwyższym zabytkowym punktem wysokościowym Lublina. Z platformy widokowej, na wysokości 40 metrów roztacza się rozległa panorama miasta. Nazwa wieży pochodzi od zakonu oo. trynitarzy, którzy przebywali w pojezuickich zabudowaniach klasztornych, znajdujących się w pobliżu wieży. Obecnie w jej wnętrzu mieści się Muzeum Archidiecezjalne. Wieża Trynitarska w Lublinie zwana również Bramą Trynitarską wchodziła w skład zabudowań kolegium jezuickiego. Na początku była tylko furtą klasztorną. Wejście do katedry, lub szkoły prowadziła przez furtę. W roku 1627 podwyższono ją i przeznaczono na dzwonnicę. Po kasacie zakonu jezuitów przeszła w ręce trynitarzy. Pomimo, że budowla krótko należała do zakonników, od tej pory zaczęto ją nazywać Wieżą Trynitarską. Trynitarze byli jednak biednym zakonem. Budynki w kompleksie klasztornym zaczęły podupadać i wymagały remontu. W 1818 roku kolejnym właścicielem obiektu stało się miasto.W XIX wieku Wieża Trynitarska wraz z katedrą została przebudowana. Antonio Corazzi zaprojektował ją w stylu neogotyckim. Podczas II wojny światowej uległa poważnym zniszczeniom. W latach 1945-1952 odbudowano Wieżę. Obecnie znajduje tu się Muzeum Archidiecezjalne. Muzeum w swoich zbiorach posiada przedmioty użytku religijnego, obrazy, ikony, rzeźby, tkaniny, sarkofagi, instrumenty muzyczne, lichtarze, portret trumienne oraz inne zabytkowe sprzęty. W związku z tym, że Wieża to dzwonnica lubelskiej archikatedry, można tu obejrzeć 4 dzwony: Michała, przeniesionego z fary lubelskiej oraz największy lubelski dzwon, Marię, odzywa się ona w wyjątkowe uroczystości. Ze szczytu Wieży można podziwiać panoramę Lublina. (Mar+Kuba13+TW40)

Za

br />
 


Zbudowano: 1932

Ogródki działkowe przy ul. Rusałka zostały założone w 1932 r. Działkowcy nazwali je "Nasza Zdobycz", ponieważ ich powstanie poprzedziły długie starania mieszkańców miasta o możliwość zagospodarowania tych terenów.



Źródło ;

Nasza" rel="nofollow" target="_blank" class="Scolor" style="text-decoration:underline">https://www.fac...le=pl_PL">Nasza
Zdobycz - Rodzinny Ogród Działkowy w Lublinie | Lublin | Facebook


pl. Katedralny
więcej zdjęć (329)
ul. Królewska
więcej zdjęć (455)
ul. Rusałka
więcej zdjęć (86)