 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › pl. Jana Pawła II › Bulwar Staromiejski |
5 czerwca 2023 , Budynki dawnego szpitala przerobione na apartamenty
|
Na stronie od 2016 styczeń
10 lat 3 miesiące 6 dni |
 |
szpitale
|
Zbudowany w latach 1935-36 w miejscu rozebranego skrzydła sali operacyjnej budynek fundacji M. Pulvermacher łączył się od strony wschodniej ze starszym budynkiem tej fundacji. Autorami projektu byli Richard Konwiarz i Alfred Weist. Trzypiętrowy budynek kryty wysokim dwuspadowym dachem mieścił na parterze przychodnię z poczekalnią i gabinetem zabiegowym a na wyższych piętrach sale chorych. Frontową elewację budynku od strony Podwala zdobił kamienny portal zwieńczony okrągłym miedzianym herbem Wrocławia wykonanym przez Hansa Beyssella oraz wielkoformatowe malowidło ścienne ilustrujące wprowadzenie w mieście reformacji oraz założenie Szpitala Wszystkich Świętych. Autorem malowidła był Otto Kalina. W ostatnich latach działalności szpitala im. Babińskiego w budynku tym mieściły się: ostry dyżur ortopedyczny i chirurgiczny, izba przyjęć na oddział ortopedyczny i urologiczny oraz sale operacyjne tych oddziałów. Herb nad wejściem został skradziony w roku 2013.
Autorami poszczególnych obiektów byli m.in.
Carl Gottfried Geißler (1799-1801)
Carl Johann Christian Zimmermann (1869)
Richard Plüddemann, Karl Klimm, Friedrich Friese - Budynek fundacji Agathy Friebe 1901-1902
Richard Konwiarz, Alfred Weist (1935-36)
Szpital oficjalnie zlikwidowano w 2007 r.
Budynek ufundowany przez założoną w roku 1868 fundację im. Marii Johanny Pulvermacher z domu Rieß - zmarłej w roku 1858 żony radcy miejskiego, która w swoim testamencie ustanowiła legat na rzecz szpitala Wszystkich Świętych. Autorem projektu zrealizowanego w latach 1869-70 budynku był miejski radca budowlany Carl Johann Christian Zimmermann. Obiekt przeznaczony był dla 80 chorych. Na parterze mieściły się sale przeznaczone dla osób zamożnych - siedem separatek, dwa mieszkania lekarzy, kuchnię, łazienkę, łaźnię parową, gabinety badań i inne pomieszczenia pomocnicze. Na pierwszym piętrze umieszczono oddział męski, a na drugim kobiecy. w latach 1903 i 1904 budynek nieznacznie rozbudowano. Od roku 1872 do 1891 mieściła się w nim uniwersytecka klinika chirurgii. W ostatnich latach działalności szpitala im. Babińskiego swoje pomieszczenia miały tu oddziały urologiczny, ortopedyczny i chirurgiczny, główny rentgen oraz Klinika Ortopedii i Klinika Traumatologii Narządów Ruchu Akademii Medycznej.
Wtedy plac określany był jako An der Königsbrücke (Przy Moście Królewskim). Lecz już wkrótce wzwiązku z szybkim rozwojem miasta zaszła potrzeba przebudowy placu. W 1866 r. został on powiększony do 1,5 ha, zlikwidowano most zasypując fosę oraz zmieniono nazwę na Königs Platz (Plac Królewski). Na początku XX w. w osi fosy wzniesiono na północy pomnik Bismarcka, a naprzeciwko fontannę wraz z grupą rzeźb Walka i Zwycięstwo. Jeszcze przed wojną planowano podwyższyć zabudowę zachodniej strony placu do 5 kondygnacji lecz do realizacji nigdy nie doszło.
W czasie walk o Festung Breslau zabudowa placu została w większości zniszczona. Ocalał jedynie gmach zajmowany obecnie przez Akademię Muzyczną oraz fontanna. W kolejnych latach w ramach odbudowy placu wzniesiono zupełnie niepasujący budynek Cuprum, a także w miejscu dawnego banku braci Alexander wzniesiono nowy budynek szpitala im. Babińskiego. Dużo zmieniło się na początku lat 80. Właśnie wtedy przebudowano plac i utworzono pzejście podziemne (otwarte 24 marca 1984).
Początkowo nieoficjalnie plac nosił nazwę pl. Królewskiego, lecz już w 1946 r. zmieniono nazwę na Plac 1. Maja. Obowiązywała ona do 31 XII 2005 r. Od 1 stycznia 2006 r. patronem placu jest papież Jan Paweł II.