My jeździmy w lubuskie, a oni na Dolny Śląsk, mając rzut beretem z Zielonej Góry takie cudne miejsca, co najważniejsze - bez tłumów, ha.

Budynek nie tyle odnawiany, co przebudowywany w sposób niszczący jego architekturę. Pod styropianem znika wszystko, co czyniło go ciekawym.

Danusiu , byliśmy w górach tam gdzie też mało było ludzi i świeże powietrze. Tu na ul.Kamiennej latały sarny. U nas w lubuskim są piękne jeziora a nie ma gór .

do WW: Masz rację, ale tylko po części. Faktem bowiem jest również to, że bez jakiejś warstwy izolacyjnej ten budynek prawdopodobnie całkiem by się rozpadł, bo koszt jego utrzymania (ogrzewania zimą) mógłby być dla właściciela granicą nie do pokonania. Niestety, zdarzają się w życiu sytuacje, z których nie ma dobrego wyjścia i potrzebny jest kompromis. Moim zdaniem, o ile tylko wnętrza nie zostały zdewastowane, to lepiej mieć ten dom nawet ze styropianem, niż mieć ruinę i w rezultacie go stracić.

do Julo: Są dziś dostępne sposoby ocieplania od wnętrza, ale mało popularne, bo kilkadziesiąt centymetrów kw. powierzchni ubędzie w każdym pomieszczeniu, ale na to nikt nie pójdzie. Elewacje oklejane styropianem zostają prawie bezpowrotnie zniszczone. Usuwanie śladów po kleju byłoby bardzo pracochłonne, ale pewno możliwe. Może za kilkanaście pokoleń ktoś to zrobi.

do Danuta B.: Jak dostanie fundusze galaktyczne na restaurowanie ziemskich zabytków z dwudziestego wieku... ;-)

do Danuta B.: Aha, i jeszcze jedno danusiu: na pewno nie "kilkadziesiąt centymetrów kwadratowych", tylko raczej kilka dziesiątych metra kwadratowego. Na ścianie długości tylko czterech metrów, jeśli dodasz warstwę grubości palca, to stracisz 400*2,5=1000 cm kw., czyli 0,1 metra kw. Ale poza tym się wszystko zgadza, rzadko który właściciel budynku zgodzi się - nawet jeśli wie o takich metodach - na dezorganizację we wnętrzach i utratę powierzchni, jeśli taniej mu wyjdzie ponaklejać to z zewnątrz, wprost na te "stare dechy"...