starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 11 głos | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Danuta B.
+3 głosów:3
O, taras widokowy czyny!
2011-07-24 01:15:11 (14 lat temu)
Kavikvs
+4 głosów:4
do Danuta B.: Chwileczkę. Zajrzę do instrukcji. Mmm, Maa... Maaa, matka. Matkę możecie pożegnać machaniem z tarasu widokowego.
2011-07-24 11:24:28 (14 lat temu)
Stare malowanie i reklama Iła62 - to można zawęzić do 1971-1975. Już nic nie zostało z obiektów na zdjęciu.
2011-07-26 04:58:12 (14 lat temu)
Wstęp na taras marzeń o lepszym świecie kosztował 2 zł.
2011-07-26 09:33:34 (14 lat temu)
mar
do bonczek_hydroforgroup: Zawęziłam :)
2011-07-26 10:02:45 (14 lat temu)
Fot. R. Dudley, K. Jabłoński
2016-01-02 22:50:16 (10 lat temu)
mar
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 5 miesięcy 6 dni
Dodane: 23 lipca 2011, godz. 22:47:39
Autor: R. Dudley, K. Jabłoński ... więcej (3)
Rozmiar: 1300px x 912px
13 pobrań
4218 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mar
Obiekty widoczne na zdjęciu
Dworzec Międzynarodowy
więcej zdjęć (30)
Architekci: Aleksander Włodarz, Jan Dobrowolski, Krystyna Dobrowolska
Zbudowano: 1969

W latach 1945-1969 pasażerowie odprawiani byli w tymczasowym budynku portu lotniczego, mieszczącym się w rejonie ul. Sekundowej. Dopiero 27 kwietnia 1969 roku oddano do użytku Międzynarodowy Dworzec Lotniczy zaprojektowany przez Krystynę i Jana Dobrowolskich, który według ówczesnych krytyków oceniany było jako bardzo oryginalny i nowoczesny. Najbardziej charakterystycznym elementem budynku był sufit o niespotykanej strukturze, przypominającej kryształ. W dniu otwarcia nowego dworca uruchomiono linię autobusową 175, która zaczęła dowozić pasażerów z centrum na lotnisko. Dworzec był użytkowany do 1 lipca 1992 roku, kiedy otwarto Terminal 1. W 1998 roku budynek został częściowo zburzony.

/p>
Zbudowano: 1934
Dawniej: Port Lotniczy Warszawa-Okęcie, Centralny Port Lotniczy Warszawa-Okęcie
Architekci: Jan J. Dobrowolski i Krystyna Król-Dobrowolska
Konstrukcja: inż. Aleksander Włodarz i Czesław Cywiński
Taras widokowy
więcej zdjęć (23)
ul. Żwirki i Wigury
więcej zdjęć (1088)
Ulica wybudowana została według projektu Antoniego Jawornickiego jako droga szybkiego ruchu łącząca Port Lotniczy Warszawa I z dawnym Lotniskiem Mokotowskim na Polu Mokotowskim. Jej budowa związana była z zawodami lotniczymi Challenge 1934, ostatecznie wygranymi przez Polaków – Jerzego Bajana i Gustawa Pokrzywkę.

W ciągu dwóch lat udało się wybudować jednopasmową drogę brukowaną granitową kostką, wyposażoną jednak w chodniki i ścieżki rowerowe, po zawodach prace kontynuowano - aleja została poszerzona i pokryta asfaltem, ustawiono też gazowe latarnie zaprojektowane specjalnie dla tej drogi. Ich wzór nie miał w Warszawie analogii. Wzdłuż ulicy posadzono lipy. Aleję uroczyście otwarto 26 sierpnia 1934. Otrzymała imię Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury – zwycięzców zawodów Challenge 1932, którzy zginęli tragicznie w katastrofie lotniczej.

Pierwszym obiektem wybudowanym w pierzei ulicy był gmach Kierownictwa Marynarki Wojennej (Żwirki i Wigury 105, pierwotnie Wawelska 7 A) według projektu architekta Rudolfa Świerczyńskiego i inżyniera Stefana Bryły, który zajął się stroną konstrukcyjną projektu. Licowany piaskowcem budynek otrzymał nowoczesną konstrukcję ze stali i żelbetu. Wnętrza wykończono bardzo luksusowo, używając do tego celu m.in. marmuru, dolomitu, terrazytu i alabastru. Obecnie w gmachu mieści się m.in.:

* Filia Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej dla Pracowników Wojska SPZOZ
* Redakcja pisma "Głos Weterana i Rezerwisty"
* Urząd Dziekana Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej (Prawosławny Ordynariat Wojska Polskiego)

W okresie okupacji ulica nosiła nazwę Lotników (Strasse der Flieger). W latach 1955-1960 zmieniono nazwę Żwirki i Wigury na Rokitnicką, jednak po pięciu latach przywrócono starą nazwę. Obecnie nosi ją uliczka ulokowana między Polem Mokotowskim, a obiektami klubu RKS Skra Warszawa. Krótko potem zrekonstruowany został Pomnik Lotnika w Warszawie, stojący u zbiegu z Ulicą Wawelską. W 2006 r. zmieniono część nazwy trasy z ulicy Żwirki i Wigury na aleję Żwirki i Wigury.

Wikipedia