starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. mazowieckie Warszawa Ochota ul. Koszykowa Hala Koszyki Wnętrza

1968 , Spółdzielczy Dom Handlowy "Koszyki" Warszawskiej Spółdzielni Spożywców "Społem". Stoisko ze sprzętem RTV. Widoczne radioodbiorniki - (na górnej półce) "Barbara" i "Sonata", (na dolnej) - Meteor 6111 i Calypso 21702.

Skomentuj zdjęcie
Widoczny z tyłu Topaz 21 produkowany był w WZT od 1968 roku. Info na podstawie
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: link
2023-09-07 08:32:56 (2 lata temu)
4elza
Na stronie od 2019 luty
7 lat 2 miesiące 7 dni
Dodane: 7 września 2023, godz. 8:24:13
Autor: Grażyna Rutowska ... więcej (4746)
Rozmiar: 3500px x 2299px
9 pobrań
604 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia 4elza
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wnętrza
więcej zdjęć (18)
Hala Koszyki
więcej zdjęć (44)
Architekt: Juliusz Dzierżanowski
Biuro: Jems Architekci
Zbudowano: 1909/2015
Dawniej: Hala targowa "na Koszykach"
Zabytek: 686 z 1 lipca 1965
Hala powstała w latach 1906 - 1908. Została zaprojektowana przez architekta Janusza Dzierżanowskiego a autorem wystroju rzeźbiarskiego jest Zygmunt Otto. Dekoracje miały charakter secesyjny i wczesnomodernistyczny. W czasie powstania warszawskiego hala została spalona i w większości zniszczona. Po wojnie obiekt został przejęty przez Warszawską Spółdzielnię Spożywców „Społem”. Po 1950 hala została rozbudowana o parterowe pawilony wokół dziedzińca[11]. Powstał tam bazar, składający się z kilkudziesięciu sklepów. Od 1963 hala Koszyki działała pod nazwą Spółdzielczy Dom Handlowy „Koszyki”. W 1965 hala została wpisana do rejestru zabytków. W 2009 firma Avestus Real Estate, która kupiła halę, dokonała jej rozbiórki, zachowując jedynie dwie oficyny bramne. Pozostawiono także część ściany z głównym wejściem. Inwestor zapowiedział, że rozebrane elementy konstrukcji hali zostaną odnowione, a po renowacji powrócą do odbudowanego obiektu. Zgodnie z planem zaakceptowanym przez stołecznego konserwatora zabytków, po zbudowaniu podziemnych parkingów, miano niezwłocznie przystąpić do montażu odrestaurowanej konstrukcji. Ten plan nie został jednak zrealizowany, a budowa została zatrzymana. W 2012 roku nieruchomość nabyła spółka Griffin Group, zapowiadając rewitalizację obiektu. Odbudowana hala została otwarta w październiku 2016. Przywrócono m.in. część elementów oryginalnej stalowej konstrukcji korpusu głównego oraz odrestaurowano secesyjne elementy budynków bramnych. Odrestaurowano odkryte w nich szyldy sklepowe z pierwszego okresu działalności hali, w tym jeden pisany cyrylicą. W korytarzach wejściowych położono oryginalne płytki ceramiczne. Stalową konstrukcję hali pomalowano na jej pierwotny zielony kolor. Zgodnie z koncepcją inwestora hala ma pełnić funkcję targowo-restauracyjną. W budynku rozpoczęło działalność kilkanaście restauracji, sklepy oraz supermarket. Część powierzchni przeznaczono na ekspozycję sztuki. Na poziomie –2 powstał parking na kilkaset aut, a obok odbudowanego obiektu wzniesiono dwa sześciopiętrowe budynki biurowe. Autorem projektu rekonstrukcji hali Koszyki była warszawska pracownia JEMS Architekci. Wartość inwestycji wyniosła 115 mln zł.
ul. Koszykowa
więcej zdjęć (1033)
Koszykowa – to ulica w Śródmieściu Warszawy.
Początki ulicy Koszykowej wiążą się z powstaniem założenia urbanistycznego związanego z osią stanisławowską; polny trakt został wtedy awansowany do rangi jednej z ulic odchodzących promieniście od nowo powstałego placu Na Rozdrożu, a następnie kontynuującej swój bieg równolegle do głównego elementu osi, ulicy Nowowiejskiej. Ulica biegła przez tereny Folwarku Koszyki, od którego pochodzi nazwa zarówno ulicy, jak i osiedla wyrosłego wokół środkowego biegu ulicy.

Po II wojnie światowej, wraz z wytyczaniem placu Konstytucji ulica Koszykowa została załamana dla dopasowania do układu urbanistycznego placu. Ulicę Koszykową w jej części na zachód od placu włączono w ciąg ulicy Pięknej, natomiast fragment wschodni łączy się z placem poprzez arkadową bramę w zabudowaniach, analogiczną do bramy ulicy Śniadeckich.
Źródło: