Piłkarski stadion w Jaśle powstał w 1928 roku z inicjatywy rady miasta. W budowie uczestniczyli zawodnicy Czarnych Jasło i osoby bezrobotne. Pracy było o tyle mało, że początkowo poza boiskiem przewidziano jedynie parę rzędów widowni. Boisko powstało bezpośrednio na północ od miejscowej huty szkła, co spowodowało, że między zawodnikami a murami huty mogło zmieścić się bardzo niewielu widzów. Dlatego rolę głównej trybuny od razu przyjęła północna. W okresie II wojny światowej obiektowi przypadła niechlubna rola. Najpierw służył jako miejsce stacjonowania niemieckiej dywizji pancernej, a następnie był miejscem zwożenia ludzi z łapanek. Po wojnie stadion przeszedł doraźny remont. Kolejna faza jego modernizacji nadeszła na przełomie lat 60. i 70. XX wieku, gdy powstał niewielki zadaszony sektor na głównej trybunie. Do dziś jednak piłkarze nie przebierają się na samym stadionie, a w budynku za nim. Z uwagi na niski poziom bezpieczeństwa, południowa trybuna nie jest dziś używana. Sektor gości znajduje się z kolei na wschodnim krańcu północnej trybuny i dopuszczona przez policję liczba odwiedzających jest ograniczona do 80.



Opracowano wg: