Narożna kamienica przypisana była do dzielnicy Miasto z numerem konskrypcyjnym 157. Numer posesji był podwójny, dla ówczesnej ul. Schlossgasse był to nr 14, zaś dla Steilegasse nr 14. Dokładna data powstania budynku jest nieznana. Istnieje jednak plan przebudowy budynku z 1824 r. Obiekt jest również widoczny na mapie katastralnej miasta z 1836 r. pod numerem 5. Dom notowany jest od najstarszej Książki Adresowej Cieszyna z 1874 r., gdzie ówczesnym właścicielem był Emerich Kristinus - kasjer Komory Cieszyńskiej (zmarł w 1899 r. licząc 75 lat) oraz Johann Swiba - stolarz. Przed 1905 r. budynek przeszedł na własność Emericha Kristinusa następcy. W około 1911 r. właścicielami byli: Ida Kristinus, Adela Matuschek, Mathilda Stehlig i Maria Szepesky? Natomiast przed 1931 r. Katarzyna Mastny oraz Konrad i Anna Zwenkowie. Dom był pierwotnie jednokondygnacyjny i najprawdopodobniej w okresie międzywojnia został rozbudowany o dodatkowe piętro. W budynku znajdował się sklep drogistyczny Wenzela Zimy, który w 1930 r. obchodził 40 lecie działalności. Od 1 grudnia 1907 r. w budynku na poddaszu wynajmowano lokale dla cieszyńskich stowarzyszeń robotniczych. Chodziło o stowarzyszenia zawodowe: drukarzy, robotników drzewnych, metalowców, malarzy, piekarzy, zawodów graficznych, kolejarzy, kotlarzy, murarzy, krawców, szewców i handlowców. Nadto stowarzyszenie polityczne "Równość". W lokalu znajdowała się również czytelnia gazet - zaopatrzona w kilkadziesiąt dzienników i czasopism polskich, niemieckich i czeskich. Wstęp wolny był tylko dla członków organizacji. W dwa lata później powyższe stowarzyszenia przeniosły się do kamienicy przy ul. Hasnera 15, czyli do tzw. Domu Robotniczego . Oprócz tego znajdowała się tu redakcja "Robotnika Śląskiego", która w dwa lata później również została przeniesiona do Domu Robotniczego. Według rysunku z 1824 r. przed budynkiem, czyli w miejscu obecnego chodniku znajdowała się studnia, która najprawdopodobniej w późniejszym okresie została zasypana. W zamian wydrążono nową studnię wewnątrz budynku.