Latarnia morska - jedna z trzynastu takich latarni w Polsce, zlokalizowana pomiędzy latarnią morską Gdańsk Port Północny, a latarnią morską Bałtijsk (Rosja – obwód kaliningradzki), na wschodnich krańcach Krynicy Morskiej przy ul. Żołnierzy. Wzniesiona na granitowym cokole. Światło latarni świeci na wysokości 53 m ponad wodą. Swoim zasięgiem obejmuje zakres 19,5 Mm (czyli 35 km), a jego źródłem jest układ optyczny, na który składają się dwupozycyjny zmieniacz świateł z żarówkami o mocy 1000 W oraz cylindryczna soczewka Fresnela.

Pierwsza latarnia (stara) w tym miejscu powstała pod koniec XIX w. Budowniczym, który kierował pracami był Edward Stach pochodzący z Elbląga. Była to okrągła, ceglana wieża zwieńczona ośmiobocznym gzymsem z laterną o zasięgu światła 18m.  Przylegał do niej podpiwniczony budynek oraz bunkier, gdzie przechowywano olej. Latarnia ta została zniszczona przez Niemców podczas II Wojny Światowej. Odbudowano ją w latach 50-tych (ok 15 m od miejsca w którym stała wcześniejsza), z betonowych bloków nadając jej kształt ściętego stożka. Podczas restauracji w latach 90-tych latarnię pomalowano na czerwono.

Dane techniczne:

* Wysokość wieży: 27,00 m

* Wysokość światła: 53,00 m n.p.m.

* Zasięg światła: 18 Mm (33,336 km)

* Charakterystyka światła: Blaskowe grupowe

o Blask: 2,0 s

o Przerwa: 2,0 s

o Blask: 2,0 s

o Przerwa: 6,0 s

o Okres: 12,0 s