Do budowy schronu użyto konstrukcji betonowo-żelbetowej z betonu lanego, nie tynkowanego. Schron posiada otwory obserwacyjno-strzelnicze i wejście bez zamknięcia. Zbudowany jest na planie okręgu z wejściem osłoniętym kurtyną na planie odcinka okręgu, który posiada promień dwukrotnie większy niż korpus główny. Wysokość schronu to ok. 2.5 metra w formie zbliżonej do walca z rozszerzoną podstawą oraz czaszą w formie kulistej. Kurtyna przysklepiona płasko, znajdująca się nad wejściem jest znacznie niższa niż schron. Otwory obserwacyjno-strzelnicze są cztery i jeden znajduje się w osłaniającej kurtynie. Niewielkie, jednoprzestrzenne wnętrze mogło pomieścić maksymalnie dwie osoby. Przypuszcza się, że schron powstał ok 1940 roku kiedy niemieckie władze okupacyjne prowadziły rozbudowę cukrowni. W większości przypadków schrony zachowały swoją konstrukcję w stanie nienaruszonym, ale są jednak widoczne ubytki i wyszczerbienia ścian zewnetrznych. Wszyskie zostały jednak zdewastowane, a większość ma zamurowane wejścia. Kilka z nich osiadło głęboko w ziemi z powodu podwyższenia poziomu terenu. Z kilkunastu schronów istniejących pierwotnie zostału już niewiele. 

Źródło; Eliza S.