Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
 | Polska › woj. podlaskie › Białystok › Centrum › ul. Abramowicza Adama, ks. › Kościół św. Rocha |
1941 , Białystok
Skomentuj zdjęcie
Woj11
+1 głosów:1  Tutaj poza Rochem głownie ul. Lipowa i rok 1941 2024-01-18 14:43:08 (2 lata temu)
|
|
Na stronie od 2019 wrzesień
6 lat 8 miesięcy 5 dni |
2 pobrania 948 odsłon 0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia marek45
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
kościoły, katedry, kaplice
|
Kościół św. Rocha
więcej zdjęć (100)
Architekt: Oskar Sosnowski
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1927-1946
Kościół-Pomnik Odzyskania Niepodległości znajduje się na wzgórzu św. Rocha w Białymstoku, na miejscu kaplicy św. Rocha i katolickiego cmentarza z 1839 r. (miejsca profanacji dokonanej przez Rosjan podczas powstania styczniowego).
Historia
Zbudowany został w latach 1927-1946 w stylu modernistyczno-ekspresjonistycznym wg projektu prof. Oskara Sosnowskiego na planie ośmioboku, składającego się z trzech stopniowo narastających brył. Pierwsza tworzy zasadniczy plan świątyni, drugą i trzecią stanowią ośmioboczne parawanowe attyki. Pierwotnym wezwaniem miała być Gwiazda Zaranna, która miała symbolizować jutrzenkę Niepodległości, dlatego Sosnowski użył w projekcie planu gwiazdy, którą następnie wykorzystał w innych elementach we wnętrzu (np. sklepienia). Po śmierci projektanta we wrześniu 1939 roku, budowę kościoła kontynuował architekt Stanisław Bukowski.
Inicjatorem budowy kościoła był wieloletni proboszcz parafii św. Rocha, ks. Adam Abramowicz. Budowę poprzedziło ogłoszenie konkursu na projekt „Świątyni Opatrzności Bożej w Białymstoku” w czasopiśmie „Architektura i Budownictwo” (14 IV 1926). Wpłynęło ponad 70 projektów.
Ołtarz wykonany został przez Antoniego Masłonia.
Kościół ma szansę stać się pomnikiem historii, trwają przygotowania dokumentacji, która wraz z wnioskiem będzie przedstawiona do oceny prezydentowi Polski, który na wniosek ministra kultury nadaje obiektom ten status.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Historia
Zbudowany został w latach 1927-1946 w stylu modernistyczno-ekspresjonistycznym wg projektu prof. Oskara Sosnowskiego na planie ośmioboku, składającego się z trzech stopniowo narastających brył. Pierwsza tworzy zasadniczy plan świątyni, drugą i trzecią stanowią ośmioboczne parawanowe attyki. Pierwotnym wezwaniem miała być Gwiazda Zaranna, która miała symbolizować jutrzenkę Niepodległości, dlatego Sosnowski użył w projekcie planu gwiazdy, którą następnie wykorzystał w innych elementach we wnętrzu (np. sklepienia). Po śmierci projektanta we wrześniu 1939 roku, budowę kościoła kontynuował architekt Stanisław Bukowski.
Inicjatorem budowy kościoła był wieloletni proboszcz parafii św. Rocha, ks. Adam Abramowicz. Budowę poprzedziło ogłoszenie konkursu na projekt „Świątyni Opatrzności Bożej w Białymstoku” w czasopiśmie „Architektura i Budownictwo” (14 IV 1926). Wpłynęło ponad 70 projektów.
Ołtarz wykonany został przez Antoniego Masłonia.
Kościół ma szansę stać się pomnikiem historii, trwają przygotowania dokumentacji, która wraz z wnioskiem będzie przedstawiona do oceny prezydentowi Polski, który na wniosek ministra kultury nadaje obiektom ten status.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
ul. Abramowicza Adama, ks.
więcej zdjęć (115)
Ulica Księdza Adama Abramowicza
uchwała nr XIX/230/99
Od 1999 r. część ulicy Jana Henryka Dąbrowskiego otrzymała nazwę ks. Adama Abramowicza.
Dzielnica: Śródmieście
Na terenie gruntów wsi Białostoczek, włączonych do miasta Białystok w XIX w.
uchwała nr XIX/230/99
Od 1999 r. część ulicy Jana Henryka Dąbrowskiego otrzymała nazwę ks. Adama Abramowicza.
Dzielnica: Śródmieście
Na terenie gruntów wsi Białostoczek, włączonych do miasta Białystok w XIX w.
ul. Lipowa
więcej zdjęć (327)
Dawniej: Tykocka, Choroska, Lindenstrasse,Nowolipie,Piłsudskiego,Stalina,Hitlera
Ulica Lipowa – reprezentacyjna ulica centrum Białegostoku, ciągnąca się od rynku Kościuszki (róg ul. Spółdzielczej) do Placu Niepodległości im. Romana Dmowskiego (róg ul. Krakowskiej)
Jej nazwa z racji swojego reprezentacyjnego charakteru zmieniała się w zależności od zawirowań historii. Pierwotne nazwy to Choroska wskazująca kierunek na Choroszcz (pamiętająca jeszcze czasy Branickiego) następnie Nowolipie i Lipowa z racji rosnących tu od XVIII wieku szpaleru lip. W okresie międzywojennym oczywiście nie mogła ona nazywać się jak Marszałka Józefa Piłsudskiego. Po wkroczeniu sowietów nazwa tylko połowicznie zmieniła się na Józefa Stalina. Zajmujący Białystok hitlerowcy nadają jej nazwę Adolfa Hitlera. Ponowne wejście wojsk radzieckich i nazwa zmienia się na generalissimusa Stalina. Dopiero w 1956 roku (śmierć Bieruta) przywrócona zostaje pierwotna nazwa Lipowa i tak trwa do dziś.
Ponadto szczegółowa historia ulicy w wiki
Lipowa
Brak uchwał o nadaniu nazw Tykocka i Lipowa oraz o zmianie nazwy ulicy (z Lipowej) na Marszałka Piłsudskiego i po II wojnie światowej na Lipową; uchwała Nr 171 (Protokół Nr 57/IV/1949), uchwała nr 49/56.
Według Wykazu ulic i placów zatwierdzonego przez Tymczasowy Komitet Miejski 17 IV 1919 r. stara nazwa: Lipowa nowa nazwa: Lipowa. Powyższy Wykaz nie uwzględnia ul. Tykockiej, która w 1919 r. stała się również częścią ul. Lipowej. Następnie zmiana nazwy ulicy na Marszalka Piłsudskiego. Po II wojnie światowej ul. Lipowa. Od 1949 r. Stalina, od 1956 r. Lipowa. Najstarszy odnaleziony dokument (notarialny) z nazwą ulicy Lipowa z 1858 r. Starszy Notariusz Sądu Okręgowego w Grodnie, sygn.1, k. 20-22. Najstarszy odnaleziony dokument (notarialny) z nazwą ulicy Tykocka z 1890 r. Starszy Notariusz Sądu Okręgowego w Grodnie sygn. 26, k. 129-134. Najstarszy odnaleziony dokument (notarialny) z nazwą ulicy Marszałka Piłsudskiego z 1930 r. notariusz Kurmanowicz nr repertorium 1752.
Dzielnica: Śródmieście
Na terenie miasta Białystok w granicach z 1692 r., dawnych dóbr Białystok włączonych w XVIII w. (plan Beckera z 1799 r.) oraz gruntów wsi Białostoczek, włączonych do miasta Białystok w XIX w.
Jej nazwa z racji swojego reprezentacyjnego charakteru zmieniała się w zależności od zawirowań historii. Pierwotne nazwy to Choroska wskazująca kierunek na Choroszcz (pamiętająca jeszcze czasy Branickiego) następnie Nowolipie i Lipowa z racji rosnących tu od XVIII wieku szpaleru lip. W okresie międzywojennym oczywiście nie mogła ona nazywać się jak Marszałka Józefa Piłsudskiego. Po wkroczeniu sowietów nazwa tylko połowicznie zmieniła się na Józefa Stalina. Zajmujący Białystok hitlerowcy nadają jej nazwę Adolfa Hitlera. Ponowne wejście wojsk radzieckich i nazwa zmienia się na generalissimusa Stalina. Dopiero w 1956 roku (śmierć Bieruta) przywrócona zostaje pierwotna nazwa Lipowa i tak trwa do dziś.
Ponadto szczegółowa historia ulicy w wiki
Lipowa
Brak uchwał o nadaniu nazw Tykocka i Lipowa oraz o zmianie nazwy ulicy (z Lipowej) na Marszałka Piłsudskiego i po II wojnie światowej na Lipową; uchwała Nr 171 (Protokół Nr 57/IV/1949), uchwała nr 49/56.
Według Wykazu ulic i placów zatwierdzonego przez Tymczasowy Komitet Miejski 17 IV 1919 r. stara nazwa: Lipowa nowa nazwa: Lipowa. Powyższy Wykaz nie uwzględnia ul. Tykockiej, która w 1919 r. stała się również częścią ul. Lipowej. Następnie zmiana nazwy ulicy na Marszalka Piłsudskiego. Po II wojnie światowej ul. Lipowa. Od 1949 r. Stalina, od 1956 r. Lipowa. Najstarszy odnaleziony dokument (notarialny) z nazwą ulicy Lipowa z 1858 r. Starszy Notariusz Sądu Okręgowego w Grodnie, sygn.1, k. 20-22. Najstarszy odnaleziony dokument (notarialny) z nazwą ulicy Tykocka z 1890 r. Starszy Notariusz Sądu Okręgowego w Grodnie sygn. 26, k. 129-134. Najstarszy odnaleziony dokument (notarialny) z nazwą ulicy Marszałka Piłsudskiego z 1930 r. notariusz Kurmanowicz nr repertorium 1752.
Dzielnica: Śródmieście
Na terenie miasta Białystok w granicach z 1692 r., dawnych dóbr Białystok włączonych w XVIII w. (plan Beckera z 1799 r.) oraz gruntów wsi Białostoczek, włączonych do miasta Białystok w XIX w.