Narożny budynek przypisany był do dzielnicy Miasto z numerem konskrypcyjnym 30. Numer posesji był podwójny. Dla ówczesnej Kronprinzessin Stephaniestrasse był to nr 5, zaś dla Kreuzplatz nr 1. Obiekt został wzniesiony w XVII w. W 1730 r. został odnowiony przez burmistrza Cieszyna Leopolda Polzera. Tu w 1747 r. urodził się jego wnuk ks. Leopold Jan Szersznik. W podwórzu zachował się XVIII wieczny portal z herbem ks. Szersznika i mottem Malo Invidiam Quam Misericordiam. Na mapie katastralnej Cieszyna obiekt ten jest widoczny pod nr 115. Ostatnim właścicielem przed wyburzeniem była rodzina Rosner, która sprzedała budynek za 120 tysięcy koron Eugenowi Fuldzie. Po wyburzeniu (najprawdopodobniej w 1911 r.) wzniesiono w tym samym miejscu obecną kamienicę

br />
.

Założony przez księcia Kazimierza II w 1496 r., obecny kształt przybrał na przełomie XIX i XX w., pozostałością średniowiecznej zabudowy są piwnice (pod renesansowymi budynkami). W centrum studnia z figura św. Floriana. Otoczony podcieniami oraz renesansowymi i barokowymi kamieniczkami z XVI w., przebudowanymi w XIX i XX w. Obecnie miejsce koncertów i innych imprez masowych. Rynek wydawałoby się jest nazwą na tyle neutralną, że nie powinna ulegać zmianie - ale nie w Cieszynie. Pod koniec XIX wieku (w 1885 r.) przechrzczono go na plac Demla, chcąc uhonorować Jana Demla, wieloletniego burmistrza miasta. W 1920 roku wrócono do tradycyjnej nazwy - zresztą wszyscy tak czy tak mówili Rynek, a nie plac Demla. W 1933 roku w związku z 250-leciem odsieczy wiedeńskiej cieszyńscy radni przemianowali Rynek na plac Sobieskiego. Nawet "Gwiazdka Cieszyńska" komentowała, że zmiana będzie czysto symboliczna. Co więcej, nasi samorządowcy wprowadzili niezły bajzel w nazewnictwie ulic, bo w tym czasie w Cieszynie była już ulica Sobieskiego (obecnie Jerzego Cienciały). W czasie II wojny światowej Rynek stał się placem Hitlera, a w 1949 roku na kilka lat placem Stalina.
Michael Morys Twarowski
W 1884 r. położono nowe chodniki.