Obiekt wzniesiony przypuszczalnie w 1 ćw. XIX wieku, gdy dobra Rybczewice należały do rodziny Załęckich.

Od roku 1840 majątek w posiadaniu Adama Korybuta Woronieckiego a następnie do jego szwagra Ludwika Remblińskiego.Od 1866r do 1902r własność jego syna- Władysława, za którego w 4 ćw. XIX w. nastąpiła przebudowa dworu.Do 1906r. w posiadaniu córek Władysława Remblińskiego: Róży Drojeckiej i Janiny Czarnowskiej.Następnym właścicielem był Wojciech Rostworowski a od roku 1912 Juliusz Florkowski. Od 1919r. do 1928r. w posiadaniu Marii Skarżyńskiej.Odtąd do nacjonalizacji własność Władysława Kani.

Po upaństwowieniu przeznaczony na cele szkolne. Budynek w całości murowany z kamienia i cegły pełnej na zaprawie wapiennej. Obustronnie otynkowany. Nad piwnicami (pod skrzydłem zach. i częściowo wsch.) sklepienia kolebkowe i odcinkowe. Stropy drewniane, belkowe z podsufitką z desek i tynkiem na trzcinie. Więźba dachowa drewniana krokwiowo- stolcowa i krokwiowo- płatwiowa. Pokrycie dachu- blacha. Posadzki - w piwnicach brak, wyżej- podłogi białe, parkiet, lastriko, terrakota, posadzki cementowe, a na strychu polepa. Schody wewnętrzne drewniane, dwubiegowe, z ozdobnymi balustradami i poręczami. Balkony ceglane na belkach stalowych podpierane od dołu przez wsporniki. Drzwi drewniane, prostokątne oraz z zamknięciem półkolistym jedno- i dwuskrzydłowe. Okna drewniane, prostokątne, część z zamknięciem półkolistym w większości dwuskrzydłowe. Nad gankiem w elewacji zachodniej- okno kształcie rombu. Elewacje-większość ich płaszczyzn wykonana w stylu imitującym obłożenie prostokątnymi płytami- efekt uzyskany przez fugowanie w grubości tynku.