Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
 | Polska › Linie kolejowe w Polsce › Linie kolejowe w województwie śląskim › Linia kolejowa nr 1 Warszawa Centralna – Katowice › Stacja kolejowa Dąbrowa Górnicza |
1916 , Stacja kolejowa Dąbrowa Górnicza.
Skomentuj zdjęcie
Arkadiusz K. (Arro)
+1 głosów:1  Stacja Dąbrowa Górnicza z budynkiem dworcowym - widok od nieistniejącego tzw. dworca Iwanogrodzkiego kolei Dęblińskiej. Mamy podobne - Zmieniam przypisanie. 2024-07-12 11:03:27 (rok temu)
|
|
Na stronie od 2019 luty
7 lat 3 miesiące 5 dni |
3 pobrania 635 odsłon 0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia 4elza
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
dworce
|
Stacja kolejowa Dąbrowa Górnicza
więcej zdjęć (20)
Tory kolei Warszawsko-Wiedeńskiej dotarły do Dąbrowy w 1858 roku. Postanowiono do istniejącej linii kolejowej dobudować odgałęzienie z Ząbkowic do Sosnowca. Linia ta nie pokrywała się z innymi istniejącymi torowiskami. W związku z tym musiały powstać nowe budynki dworcowe. Wybudowano budynek dworca oraz magazyny towarowe. Powstały bocznice dochodzące do huty Bankowej i kopalni Paryż. Wraz z rozbudową bocznic oraz przeniesieniem (wybudowaniem nowego) dworca kolei Nadwiślańskiej, budynek kolei Warszawsko-Wiedeńskiej znalazł się pomiędzy torowiskami. Można było do niego dojechać drogą prowadzącą do huty, ale dla zwiększenia bezpieczeństwa podróżnych, około roku 1910, wybudowano metalową konstrukcję kładki ułatwiającą podróżnym dostanie się do budynku głównego dworca i na perony. Kładka została rozebrana w 2003 roku ze względu na jej zły stan techniczny.
www.dabrowa.pl
www.dabrowa.pl
Linia kolejowa nr 1 Warszawa Centralna – Katowice
więcej zdjęć (26)
Dawniej: Kolej warszawsko-wiedeńska
Kolej Warszawsko-Wiedeńska – linia kolejowa o długości 319,031 km, łącząca Warszawę z Katowicami.
Projekt budowy linii kolejowej z Warszawy do granicy z zaborem austriackim powstał już w 1835. Ponieważ ze stacji Granica w miejscowości Maczki (obecnie dzielnica Sosnowca), leżącej nad granicą zaborów, projektowany szlak miał się łączyć z linią kolejową przez Kraków do Wiednia, projektowana linia otrzymała nazwę: Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska. Trasę przeprowadzono według projektu inż. Stanisława Wysockiego.
W pierwszym roku funkcjonowania kolei (1845) przewieziono 143 600 pasażerów i 143 300 cetnarów towarów. Tabor kolejowy wówczas składał się z 8 lokomotyw parowych (opalanych drewnem), 58 wagonów osobowych i 62 towarowych. W 1848 liczba lokomotyw sięgnęła już 35, wagonów osobowych 87 i towarowych 312.
Kolej poddawana była stałej modernizacji technicznej, łącznie z rozwojem techniki kolejowej. Od 1859 parowozy opalano węglem. W latach od 1860 do 1880 ułożono drugi tor od Warszawy do Ząbkowic. W 1890 liczba lokomotyw sięgnęła 287, wagonów osobowych 432 i towarowych 8718; liczba przewiezionych pasażerów sięgnęła 2,5 miliona, a ładunków 2,7 miliona ton. Do 1901 lokomotywy dla kolei warszawsko-wiedeńskiej kupowano w fabrykach zachodnioeuropejskich, dopiero po tej dacie używano lokomotyw rosyjskich, jednakże różniących się szerokością toru.
Łącznie z budową kolei, w Warszawie w 1845 zbudowano okazały gmach Dworca Wiedeńskiego, projektu arch. Henryka Marconiego. Dworzec nie zachował się do dzisiejszych czasów; w jego miejscu znajduje się obecnie stacja metra "Centrum". W Warszawie umiejscowiono też Warsztaty Główne kolei. W 1875 otwarto Szkołę Techniczną Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej.
W latach 1857-64 kolej była dzierżawiona przez spółkę niemiecką, poza tym okresem pozostawała w polskich rękach. W 1912 Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska została upaństwowiona przez rząd rosyjski. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, została włączona do systemu kolei polskich.
Źródło - wikipedia
Projekt budowy linii kolejowej z Warszawy do granicy z zaborem austriackim powstał już w 1835. Ponieważ ze stacji Granica w miejscowości Maczki (obecnie dzielnica Sosnowca), leżącej nad granicą zaborów, projektowany szlak miał się łączyć z linią kolejową przez Kraków do Wiednia, projektowana linia otrzymała nazwę: Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska. Trasę przeprowadzono według projektu inż. Stanisława Wysockiego.
W pierwszym roku funkcjonowania kolei (1845) przewieziono 143 600 pasażerów i 143 300 cetnarów towarów. Tabor kolejowy wówczas składał się z 8 lokomotyw parowych (opalanych drewnem), 58 wagonów osobowych i 62 towarowych. W 1848 liczba lokomotyw sięgnęła już 35, wagonów osobowych 87 i towarowych 312.
Kolej poddawana była stałej modernizacji technicznej, łącznie z rozwojem techniki kolejowej. Od 1859 parowozy opalano węglem. W latach od 1860 do 1880 ułożono drugi tor od Warszawy do Ząbkowic. W 1890 liczba lokomotyw sięgnęła 287, wagonów osobowych 432 i towarowych 8718; liczba przewiezionych pasażerów sięgnęła 2,5 miliona, a ładunków 2,7 miliona ton. Do 1901 lokomotywy dla kolei warszawsko-wiedeńskiej kupowano w fabrykach zachodnioeuropejskich, dopiero po tej dacie używano lokomotyw rosyjskich, jednakże różniących się szerokością toru.
Łącznie z budową kolei, w Warszawie w 1845 zbudowano okazały gmach Dworca Wiedeńskiego, projektu arch. Henryka Marconiego. Dworzec nie zachował się do dzisiejszych czasów; w jego miejscu znajduje się obecnie stacja metra "Centrum". W Warszawie umiejscowiono też Warsztaty Główne kolei. W 1875 otwarto Szkołę Techniczną Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej.
W latach 1857-64 kolej była dzierżawiona przez spółkę niemiecką, poza tym okresem pozostawała w polskich rękach. W 1912 Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska została upaństwowiona przez rząd rosyjski. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, została włączona do systemu kolei polskich.
Źródło - wikipedia
Linie kolejowe w województwie śląskim
więcej zdjęć (6)
Linie kolejowe w Polsce
więcej zdjęć (10)