Plac w kształcie prostokąta o wymiarach 54x70 m, wybrukowany w 1843 r. kostką granitową i bazaltową, z odejściem ośmiu ulic w czterech rogach. Dawniej na Rynku stał dom kupiecki, gotycki ratusz (do 1851 r.), kościół ewangelicki im. Króla Fryderyka II (1785-1899 r.), zaś do II wojny w zachodniej pierzei luksusowy hotel i restauracja „Królewski Dwór”. Do początku XVII w. kamieniczki drewniane, następnie murowane piętrowe. Zniszczone w 1945 r., zostały odbudowane w stylu barokowym. Do dziś w pierzei północnej zachowała się kamienica z przełomu XVI i XVII w. "Pod Łabędziem", powstała z połączenia wspólną fasadą 2 kamienic. W centralnej części rynku pomnik "Żołnierza Polskiego", postawiony na miejscu Pomnika Niepodległości, zniszczonego w 1939 r. przez hitlerowców. W 2010 roku Rynek przeszedł gruntowną rewitalizację, łącznie ze zmianą postumentu pomnika na stylizowany postument z początku XX wieku.

Ulica Klasztorna jest stara jak Grudziądz, ale bardzo ważna dla Jego życia gospodarczego. Była bowiem wewnętrzną drogą wyjazdową z centrum miasta, prowadzącą do Bramy Toruńskiej, mostu na Trynce (dawniej struga młyńska - Mühlgraben), stamtąd do przedmieść Chełmińskiego i Rybaki, i dalej do południowego traktu do Chełmna i Torunia.
Na planie miasta z 1781 r. ulica zaznaczona jest pod nazwą Thorner Strasse (Toruńska) a imię Klasztornej otrzymała zapewne w pierwszej połowie XIX w. choć sam klasztor praktycznie już nie istniał. Taka nazwa przetrwała do II wojny światowej. W latach 1939-1945 Niemcy przechrzcili ją na Fallerslebenstrasse, z kolei po wojnie otrzymała imię ulicy Mostowej. W 1957 r. przywrócono ulicy nazwę przedwojenną - czyli Klasztorna. Gdy z końcem XIX w. pociągnięto przez grudziądzką starówką linię tramwajową, przy ulicy Klasztornej umieszczono przystanek (tuż przy moście), który funkcjonował w tym miejscu przez wiele lat.