Pomnik Adama Mickiewicza (przez krakowian zwany potocznie "Adasiem"), znajduje się na Rynku Głównym, u wylotu Sukiennic w kierunku ulicy Siennej. Pomnik powstał według projektu Teodora Rygiera, uroczyste odsłonięcie nastąpiło 16 czerwca 1898 r, czyli w setnym roku urodzin Adama Mickiewicza. Pomnik, o wysokości 10 m, przedstawia poetę stojącego na postumencie, u stóp którego, na wielostopniowym cokole znajdują się cztery alegorie: Ojczyzna, Męstwo, Nauka i Poezja. Na cokole umieszczona została dedykacja: "Adamowi Mickiewiczowi Naród". 17 sierpnia 1940 r. pomnik został zniszczony przez hitlerowców okupujących miasto. Po wojnie został zrekonstruowany z elementów odnalezionych w 1946 r. na złomowisku w Hamburgu. Elementy kamienne wykonano z Sjenitu Kośmin wydobywanego w Piławie Górnej na Dolnym Śląsku. Odsłonięcie rekonstrukcji nastąpiło 26 listopada 1955, w 100 rocznicę śmierci wieszcza. Obecnie pomnik jest ulubionym miejscem spotkań krakowian i turystów. To najczęściej fotografowany i najbardziej rozpoznawany pomnik Krakowa. Pomnik Adama Mickiewicza stanowi centrum wielu uroczystości, manifestacji, happeningów.

Z pomnikiem związane są pewne tradycje. W dniu imienin wieszcza - corocznie 24 grudnia, krakowskie kwiaciarki składają kwiaty przy pomniku, rozpoczyna się konkurs szopki krakowskiej, kibice krakowskich drużyn świętują sukcesy sportowe, a krakowscy maturzyści, w czasie studniówek, obskakują na jednej nodze postument, wierząc, że liczba okrążeń równa będzie ocenom z ich matury, a żołnierze przechodzący do rezerwy, spotykają się pod pomnikiem i robą pompki, głośno skandując przy tym nazwy miesięcy, które spędzili w wojsku.

__________________________________________________________________________

Źródło: wikipedia (

)

Pomnik odlano w 1900r., z inicjatywy Towarzystwa im. Tadeusza Kościuszki. Miał stanąć na Rynku, ale z powodu braku zgody na tę lokalizację, był przechowywany najpierw w magazynie na Podgórzu, a następnie kilka lat na dziedzińcu budynku straży pożarnej przy obecnej ulicy Westerplatte. Ostatecznie w 1921 ustawiono go na Wawelu, na bastionie króla Władysława IV Wazy. W lutym 1940 r. został zniszczony przez hitlerowców. Dokładnie 20 lat później społeczeństwo Drezna podarowało Krakowowi kopię pomnika, która zdobi wawelski bastion do dziś.

Wawel – wzgórze o charakterze antropogenicznym na Pomoście Krakowskim, w Krakowie, w Dzielnicy I Stare Miasto, na lewym brzegu Wisły, o wysokości 228 m n.p.m. Historyczna dzielnica Krakowa. Wawel ma charakter zrębu tektonicznego powstałego w miocenie (23-5 mln lat temu) i zbudowanego z górnojurajskich wapieni wieku oksfordzkiego (161-155 mln lat temu).
Na wzgórzu znajdują się dwa zabytkowe zespoły budowlane: Zamek Królewski i bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława. Częścią tego kompleksu są także fortyfikacje Wzgórza Wawelskiego. Odnalezione zostały relikty innych budowli, pochodzących z różnych epok.
Źródło oraz więcej informacji: wikipedia ( ).