Pierwsi Franciszkanie przybyli do Jasła w 1899 roku i zamieszkali w wynajętej kamienicy, a pierwsze msze odprawiali w Kaplicy Gimnazjalnej. Duża zmiana nastąpiła 11 lutego 1902 roku kiedy to przenieśli się do zakupionego przez nich budynku przy ul. Mickiewicza 12 (obecnie Przychodnia Miejska). Poświęcenie kamienia węgielnego pod budowę nowej świątyni miało miejsce 17 maja 1903 roku. Prace budowlane trwały półtora roku – 12 grudnia 1904 roku w ołtarzu umieszczono figurę św. Antoniego, natomiast poświęcenie odbyło się 31 grudnia tegoż samego roku. Był to przepiękny ceglany kościół zaprojektowany w stylu gotyckim. Za: Franciszkanie przybyli do Jasła i zamieszkali w postawionym przez siebie klasztorze w roku 1899. Pięć lat później, w grudniu 1904 r. zakończyli budowę pięknego neogotyckiego kościoła pw. św. Antoniego z Padwy. Jak się później okazało, służył on wiernym zaledwie przez czterdzieści lat. 13 września 1944 r. wydano rozkaz ewakuacji Jasła, na którą mieszkańcy mieli trzy dni. Niemcy splądrowali miasto, rabując i wywożąc pociągami do Rzeszy to wszystko, co miało jakąkolwiek wartość. W odwecie za udział jaślan w ruchu oporu w Armii Krajowej, stosując taktykę spalonej ziemi hitlerowcy wysadzili miasto w powietrze. Ocalało zaledwie 39 domów. W 40. rocznicę zakończenia budowy kościół franciszkański wraz z klasztorem został zaminowany i doszczętnie zniszczony.

Cała historia kościoła na