Budynek przypisany był do dzielnicy Miasto z numerem konskrypcyjnym 76. Numer posesji był 19. Obiekt został wzniesiony na przełomie XVIII i XIX w., później zaś wielokrotnie przebudowany w XIX i XX w. Odbudowany w 1810 r. po pożarze miasta. Na mapie katastralnej Cieszyna z 1836 r. widnieje pod zbiorczym numerem 190. Budynek służył za wieżę suszarni słodu dla sąsiedniego browaru, z której wystawał tzw. parnik, czyli komin wentylacyjny, którego zadaniem było odprowadzanie wilgotnego powietrza z mokrego ziarna. W Książce Adresowej Cieszyna widnieje pod nazwą - Schrötterhaus. Od około 1887 r. słodownię prowadził Emil Grauer, który później wzniósł własną fabrykę przy ul. Fabrycznej . Ostatnia adnotacja na temat Malz Fabrik przy ul. Śrutarskiej pojawia się w 1909 r. Obiekt został po II wś. przebudowany.