Początkowo u zbegu dzisiejszych ulic Piastowskiej i Bankowej, znajdował się powstały po pożarze miasta w 1748 roku, zajazd "Pod Białym Łabędziem"("Zum weissen Schwan").

W roku 1801 kamienica przy dzisiejszej ulicy Piastowskiej 1, została sprzedana na rzecz księcia Ferdynanda Anhalt Pless, przez żonę królewskiego kontrolera solnego - Johanie Eleonorze Krause z domu Schmidt, która wcześniej nabyła go z licytacji masy upadłościowej po restauratorze Hanke. Zajazd wówczas był dwukondygnacyjny, murowany, kryty dachówką. Z zajazdem przypisane było prawo do wyszynku wina i miodu oraz prawo warzenia piwa. W XIX wieku zajazd często zmieniał właściciela. W 1811 r. Anton Jaeschke zakupił do zajazdu bilard, a w roku 1836 sprzedał go Scharlotte zu Stolberg. Dobudowała ona do zajazdu na podwórzu dużą sklepioną stajnię i powozownię. Od strony podwórka w budynku wykonano drewnianą galerię. Dobudowano także drugą, większą salę do tańca na 300 osób, doświetloną trzema wielkimi oknami w ściani i dwoma półokrągłymi u góry. Po rozbudowie, zajazd stał się modnym miejscem imprez i lokalnych wydarzeń kulturalnych, gdzie odbywały się wystawne bale, prowadzono kursy tańca, próby chóru, etc. W latach 1842-1847 właścicielem zajazdu był restaurator i radny miejski Antoni Jaeschke, który sprzedał go Johannowi Wilhelmowi Jaeschke z Raciborza, a ten z kolei restauratorowi Gotliebowi Lamche. Z początkiem XX w. zajazd podupadł. Był nieremontowany, nadmiernie eksploatowany, w tak złym stanie technicznym, że groził zawaleniem. W takim to stanie zakupiła go spółka Plesser Hotel-Gesellschaft m.b.H. i całkowicie go przebudowała. W roku 1913 powstał nowy budynek, mieszczący hotel "Pszczyński Dwór" (Hotel "Plesser-Hof"), wyposażony w centralne ogrzewanie, elektryczne oświetlenie i pokoje kąpielowe. W takim stanie hotel przyjmował gości aż do roku 1945. Na parterze, w ściętym narożniku budynku, zwieńczonym wieżą przez kilka lat, do roku 1922, mieścił się sklep obuwniczy Wilhelma Feldmana. Po II wojnie światowej budynek został przejęty przez miasto, i wykorzystany poza lokalami mieszkalnymi, na siedzibę instytucji kultury (Miejsko-Powiatowa Biblioteka Publiczna i Pszczyńskie Centrum Kultury).



(na podstawie opracowania p. Joanny Strońskiej-Przybyła, kierownika Archiwum Państwowego w Katowicach, oddział w Pszczynie publikowanego w książce "Z dziejów pszczyńskich kamienic i ich mieszkańców 1748-1939) - za jej zgodę na użycie serdecznie dziękuję)



Zmiana opisu - poniższe linki już nie działają.

Historia hotelu