|  | powiat pszczyński |
|
12 |
|
|
13 |
|
|
14 |
|
|
15 |
|
|
16 |
|
|
17 |
|
|
18 |
|
|
19 |
|
|
20 |
|
|
21 |
|
|
22 |
|
|
23 |
|
|
24 |
|
|
25 |
|
|
26 |
|
|
27 |
|
|
28 |
|
Więcej (16)
Za wpłaty ze zrzutka.pl oraz cegiełek kupione zostały:
- Dyski twarde Seagate Exos X22 20TB x 2 = 2500 zł
- Router TP Link Archer X55 AX3000 = 277 zł
- Serwer plików NAS QNAP TS-673A-8G = 4677 zł
Przeznaczenie: kopie zapasowe strony (obecnie wykonywane są ręcznie na domowym komputerze)
zdjęcie 1
zdjęcie 2
zdjęcie 3
|
a%3A4%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A1%3A%224%22%3Bi%3A1%3Bs%3A9%3A%22%C5%9Bl%C4%85skie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22p%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2210%22%3Bi%3A1%3Bs%3A11%3A%22pszczy%C5%84ski%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A3%3A%22910%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22Pszczyna%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Początkowo u zbegu dzisiejszych ulic Piastowskiej i Bankowej, znajdował się powstały po pożarze miasta w 1748 roku, zajazd "Pod Białym Łabędziem"("Zum weissen Schwan").
W roku 1801 kamienica przy dzisiejszej ulicy Piastowskiej 1, została sprzedana na rzecz księcia Ferdynanda Anhalt Pless, przez żonę królewskiego kontrolera solnego - Johanie Eleonorze Krause z domu Schmidt, która wcześniej nabyła go z licytacji masy upadłościowej po restauratorze Hanke. Zajazd wówczas był dwukondygnacyjny, murowany, kryty dachówką. Z zajazdem przypisane było prawo do wyszynku wina i miodu oraz prawo warzenia piwa. W XIX wieku zajazd często zmieniał właściciela. W 1811 r. Anton Jaeschke zakupił do zajazdu bilard, a w roku 1836 sprzedał go Scharlotte zu Stolberg. Dobudowała ona do zajazdu na podwórzu dużą sklepioną stajnię i powozownię. Od strony podwórka w budynku wykonano drewnianą galerię. Dobudowano także drugą, większą salę do tańca na 300 osób, doświetloną trzema wielkimi oknami w ściani i dwoma półokrągłymi u góry. Po rozbudowie, zajazd stał się modnym miejscem imprez i lokalnych wydarzeń kulturalnych, gdzie odbywały się wystawne bale, prowadzono kursy tańca, próby chóru, etc. W latach 1842-1847 właścicielem zajazdu był restaurator i radny miejski Antoni Jaeschke, który sprzedał go Johannowi Wilhelmowi Jaeschke z Raciborza, a ten z kolei restauratorowi Gotliebowi Lamche. Z początkiem XX w. zajazd podupadł. Był nieremontowany, nadmiernie eksploatowany, w tak złym stanie technicznym, że groził zawaleniem. W takim to stanie zakupiła go spółka Plesser Hotel-Gesellschaft m.b.H. i całkowicie go przebudowała. W roku 1913 powstał nowy budynek, mieszczący hotel "Pszczyński Dwór" (Hotel "Plesser-Hof"), wyposażony w centralne ogrzewanie, elektryczne oświetlenie i pokoje kąpielowe. W takim stanie hotel przyjmował gości aż do roku 1945. Na parterze, w ściętym narożniku budynku, zwieńczonym wieżą przez kilka lat, do roku 1922, mieścił się sklep obuwniczy Wilhelma Feldmana. Po II wojnie światowej budynek został przejęty przez miasto, i wykorzystany poza lokalami mieszkalnymi, na siedzibę instytucji kultury (Miejsko-Powiatowa Biblioteka Publiczna i Pszczyńskie Centrum Kultury).
(na podstawie opracowania p. Joanny Strońskiej-Przybyła, kierownika Archiwum Państwowego w Katowicach, oddział w Pszczynie publikowanego w książce "Z dziejów pszczyńskich kamienic i ich mieszkańców 1748-1939) - za jej zgodę na użycie serdecznie dziękuję)
Zmiana opisu - poniższe linki już nie działają.
Historia hotelu http://www.pless.pl/branze/glos/artykul.php?id=775 http://www.miasto.pless.pl/wiecej.php?action=pokaz&id=19102&akt=1
|
proszę czekać...
|