starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6

Polska woj. mazowieckie Warszawa Śródmieście - Ujazdów ul. Agrykola Łazienki Królewskie Pomnik Fryderyka Chopina

8 marca 1957 , Prace wykończeniowe w Fabryce Wyrobów z Brązu i Srebra Braci Łopieńskich -przygotowania do wykonania odlewu głowy.

Skomentuj zdjęcie
verbensis
+2 głosów:2
Tak w sumie to czemu Łopieńscy są podczepieni pod Kamlera...?
2025-09-19 11:04:35 (7 miesięcy temu)
do verbensis:
Bez sensu... Skorygowałem w obiekcie i pod powyższym zdjęciem.
2025-09-19 14:50:10 (7 miesięcy temu)
4elza
Na stronie od 2019 luty
7 lat 2 miesiące 13 dni
Dodane: 21 maja 2024, godz. 7:27:34
Autor: Stanisław Dąbrowiecki ... więcej (74)
Rozmiar: 1339px x 2000px
6 pobrań
750 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia 4elza
Obiekty widoczne na zdjęciu
pomniki
Pomnik Fryderyka Chopina
więcej zdjęć (204)
Architekt: Wacław Szymanowski
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1926/1958

Pomnik  Fryderyka Chopina, odlany w brązie, przedstawiający sylwetkę muzyka siedzącego pod mazowiecką wierzbą został odsłonięty 14 listopada 1926  w Łazienkach Królewskich.



 



Koncepcja powstania pomnika upamiętniającego artystę pojawiła się krótko po jego śmierci, jednak wówczas, w okresie zaborów, nie była możliwa w związku negatywnym stosunkiem władz Rosji. Szansą na realizację projektu stało się pozyskanie przez polską śpiewaczkę operową Adelę Bolską zgody cara Mikołaja II na powołanie komitetu budowy obelisku.



 



W roku 1908 ogłoszono konkurs na projekt pomnika, w jury znaleźli się rzeźbiarz i pedagog Antoine Bourdelle, architekt Józef Pius Dziekoński oraz adwokat i filantrop Leopold Meyet. Zwyciężyła koncepcja Wacława Szymanowskiego, która jednak wywołała spore dyskusje. Pomnik miał zostać odsłonięty w 1910 roku, dla uczczenia setnej rocznicy urodzin Chopina, jednak prace przy nim przeciągały się, a później przerwała je I wojna światowa.



 



ostatecznie doczekał się realizacji już w II Rzeczpospolitej. Jego części zostały odlane w brązie we Francji, na podstawie dostarczonego gipsowego modelu i przesłane do Polski. Obelisk został odsłonięty 14 listopada 1926 roku w zachodniej części stołecznych Łazienek Królewskich, nad stawem, na wprost głównego wejścia w sąsiedztwie Belwederu. Otaczający pomnik cokół został zaprojektowany przez architekta z Politechniki Warszawskiej prof. Oskara Sosnowskiego.



 



31 maja 1940, pomnik  został przez Niemców zlikwidowany. Jego elementy wysłano do jednej z niemieckich hut, gdzie zostały przetopione. Okupanci zadbali także o usunięcie wszelkich kopii monumentu znajdujących się w polskich placówkach muzealnych, co po zakończeniu wojny bardzo utrudniło odtworzenie pomnika.



 



Po rozległych poszukiwaniach na kopię obelisku natrafiono w czasie odgruzowywania domu Szymanowskiego na  Mokotowie. W oparciu o ten wzorzec obiekt odtworzono według projektu prof. Władysława Wasiewicza.



 



Ponowne odsłonięcie miało miejsce w 1958. Na cokole monumentu umieszczono napis "Posąg Fryderyka Chopina zburzony i zagrabiony przez Niemców w dniu 31 maja 1940 roku odbuduje Naród. 17-X-1946 r." oraz fragment "Konrada Wallenroda" Adama Mickiewicza: "Płomień rozgryzie malowane dzieje, Skarby mieczowi spustoszą złodzieje, Pieśń ujdzie cało..."



 



 



https://dzieje....ch-krolewskich"
target="_blank">/a>


Łazienki Królewskie
więcej zdjęć (115)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: XVII, XIX
Zabytek: -

Zespół pałacowo-parkowy w Warszawie z licznymi zabytkami klasycystycznymi, założony w XVIII wieku z inicjatywy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Całe założenie było zrealizowane przez architektów królewskich: Dominika Merliniego, Jana Chrystiana Kamsetzera i Jana Chrystiana Szucha.



Park spełnia dziś swoje zadania podobnie jak w momencie jego utworzenia. Jest miejscem licznych wydarzeń o charakterze kulturalnym, naukowym, rozrywkowym i sportowym, a także ulubionym miejscem spacerów warszawiaków. W parku nie wolno jeździć na rolkach, deskorolkach i rowerach, co sprawia, że jest bezpieczny również dla małych dzieci. Niedaleko Łazienek znajduje się Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego, chętnie odwiedzany nie tylko przez spacerowiczów, ale również przez studentów.



Źródło:

Licencja: /p>

Bracia Łopieńscy – istniejąca w Warszawie od 1862 roku firma rodzinna z siedzibą przy ul. Hożej 55, specjalizująca się w produkcji wyrobów z brązu, srebra i metali szlachetnych. Wyroby przedsiębiorstwa Bracia Łopieńscy w okresie międzywojennym uznawane były za jedne z najlepszych na polskim rynku, czego potwierdzeniem były uzyskane nagrody na wystawach w kraju i za granicą, m.in. w 1894 we Lwowie, w 1929 w Poznaniu i w 1925 na Wystawie światowej w Paryżu.



Ważną częścią działalności firmy było odlewnictwo rzeźb, medali i pomników. Projektantem wielu wyrobów firmy był malarz Jan Strzałecki, swoje dzieła odlewali tam także m.in. Xawery Dunikowski, Cyprian Godebski, Henryk Glicenstein, Stanisław Jackowski, Antoni Kurzawa, Konstanty Laszczka, Antoni Madeyski, Czesław Makowski, Ludwika Nitschowa, Andrzej Pruszyński, Jan Raszka, Pius Weloński i Edward Wittig. Po II wojnie światowej w zakładzie braci Łopieńskich odtwarzano m.in. zniszczone pomniki Warszawy.



Tradycje przedsiębiorstwa kontynuuje Pracownia Sztuki Dekoracyjnej d. Bracia Łopieńscy przy ul. Poznańskiej 24.



https://pl.wiki...1opie%C5%84scy"
target="
https://pl.wiki...1opie%C5%84scy"
>
https://pl.wiki...1opie%C5%84scy<
/a>


ul. Agrykola
więcej zdjęć (3201)
Dawniej: Ułańska
Ulica Agrykola została wytyczona w latach 1778–79 jako nowa droga dojazdowa do Łazienek Królewskich, rozciągających się po obu jej stronach. Pierwotnie zaczynała swój bieg od ul. Czerniakowskiej, jednak w okresie powojennym ten odcinek ulicy przemianowano na ul. Szwoleżerów. Nazwa ulicy pochodzi od nazwiska podpułkownika Karola Ludwika Agricoli, który kierował pracami przy jej budowie, i przyjęła się pod koniec XIX wieku. Przejściowo, w okresie 1901-16 nosiła miano ulicy Ułańskiej. W roku 1819 u zbiegu z Al. Ujazdowskimi powstał Ogród Botaniczny; w roku 1867 u zbiegu z ul. Czerniakowską wybudowano cerkiew pw. św. Olgi, rozebraną po roku 1915.

W latach 1779–80 wzniesiono w ciągu ulicy kamienny most, przedłużony w roku 1788 o dwa przęsła. Tuż przy moście znajduje się pomniku Jana III Sobieskiego, ustawiony tu w roku 1788 z woli Stanisława Augusta. Autor pomnika, Franciszek Pinck, ukazał władcę w zbroi i hełmie z pióropuszem, siedzącego na koniu który tratuje leżącego Turka – to nawiązanie do historycznej wyprawy Sobieskiego na czambuły tatarskie. Ulica do dziś zachowała swój parkowo-krajobrazowy charakter; całą jej zabudowę stanowi zespół Łazienek Królewskich. Po roku 1907 w górnym odcinku ulicy zainstalowano działające do dziś latarnie gazowe.

Wikipedia
ul. Hoża
więcej zdjęć (298)
Hoża przebiega od ul.Mokotowskiej do Chałubińskiego. W XVIII wieku ulica przecinała sady, tak zdrowe i hoże, że dały nazwę ulicy.Dawna droga narolna biegnąca wzdłuż północnej granicy włók wójta warszawskiego. W 1766 utworzono przy niej 17 posesji przeznaczonych pod zabudowę i część drogi zamieniono na ulicę nazwaną w 1770 Hożą. Nazwa pochodziła od licznych "hożych" ogrodów ciągnących się poza domami oraz wzdłuż ulicy po obu jej stronach. W końcu XVIII w. przy Hożej stał 1 dom murowany, 9 dworków drewnianych, browar i pałacyk kupca i bankiera Klemensa Berneaux wybudowany w 1790 (arch. S. B. Zug) z gorzelnią, młynem końskim i obszernym ogrodem sięgającym do Kruczej. W 1827 ówczesny właściciel pałacyku Samuel Fraenkiel urządził w nim apreturę wielkiej fabryki sukna. W 1860 kolejny właściciel pałacyku Leopold Kronenberg wybudował przy przeciwległym narożu Hożej i Marszałkowskiej zespół zabudowań fabryki tytoniowej sięgający wzdłuż Hożej do Wielkiej (ob. Poznańskiej). Ok. 1872 przeprowadzono nowy odcinek Hożej od Wielkiej do ul. Teodora (ob. Chałubińskiego). W tym czasie pod nr 23 istniał Ogród Zoologiczny. W 1897 zburzono pałacyk Kronenbergów i rozparcelowano ogród wycinając starodrzew. Na jego miejscu przeprowadzono ul.Sadową tworząc między nią i Hożą szereg działek budowlanych, które ok. 1900 zabudowano kamienicami. Jedna z nich, ozdobiona figurą husarza, stanęła na miejscu pałacyku przy rogu Hożej i Marszałkowskiej. W 1902 rozebrano ostatni dworek XVIII-wieczny przy Hożej. Intensywna zabudowa Hożej przypada na lata 1910-1913; ok. 1925 wybudowano Zakład Fizyki UW (pod ob. nr 69). W 1944 zabudowa Hoża została w znacznej części zniszczona. W latach 1947-1949 przy rogu Hożej i pl.Trzech Krzyży wybudowano gmach Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (PKPG), w którym znalazło się również kino "Pod Kopułą". Ok. 1950 przy rogu H. i Chałubińskiego wzniesiono zespół gmachów Min. Komunikacji (arch. B. Pniewski). W latach pięćdziesiątych przy Hożej na odcinku między Poznańską i Emilii Plater spółdzielnia "Społem" wybudowała szereg domów. Pod numerem 53 swoją siedzibę mają Siostry Rodziny Maryi, które w grudniu 2008r. otworzyły tu "Okno życia". Jest to miejsce, gdzie matka znajdująca się w trudnej sytuacji życiowej może bez konsekwencji prawnych zostawić noworodka. Tutaj zostanie mu zapewniona opieka i pierwsza pomoc, a o dalszym jego losie będzie decydował sąd i ośrodki adopcyjne. Jest to kontynuacja działalności ks. Gabriela Piotra Boduena, który prowadził sierociniec i dom opiekuńczy.

Źródło: