Budynek z ok. 1900 roku, usytuowany w zachodniej pierzei ulicy Parkowej, w zabudowie półzwartej, kalenicą równolegle do osi ulicy. Fundamenty budynku murowane z cegły ceramicznej pełnej i kamienia polnego łamanego na zaprawie cementowo-wapiennej, ścianki działowe w piwnicach z cegły ceramicznej pełnej i cegły wapienno-piaskowej na zaprawie cem-wap. Strop w piwnicy na dźwigarach stalowych. Nad pomieszczeniami mieszkalnymi stropy drewniane belkowe ocieplone zasypką stropową na ślepym pułapie, z podsufitką na trzcinie. Więźba dachowa drewniana o kostrukcji stolcowo-krokwiowej z zastrzałami i ścianką kolankową. Dach pulpitowy pokryty papą na deskowaniu. Źródło: Zabytek.pl