Salon znajdował się przy ob. ul. Powstańców Ślaskich 22

.



Za PRLu była tam szwalnia zakładów produkujących odzież wierzchnią.

Droga prowadząca do wsi Kleinburg była naturalnym przedłużeniem ul. Świdnickiej. Jeszcze przed włączeniem tego rejonu do miasta był on gęsto zaludniony, a żyzne ziemie zasiedlali głównie ogrodnicy. Pierwsze domy podmiejskie i wille zaczęły powstawać ok. 1850 r. w północnym odcinku ulicy. Po włączeniu w 1866 r. w granice miasta Nowej Wsi, zmieniono ulicy nazwę z Kleinburger Chaussee na Kleinburgerstr. Trzeba zaznaczyć, że wtedy jeszcze ulica kończyła się na wysokości obecnej ulicy Hallera. Po parcelacji na początku lat 70. XIX w. kolonii willowej na Borku rozpoczęła się realizacja planu urbanistycznego dla Przedmieścia Południowego. Zgodnie z nim droga miała się przerodzić w szeroką, reprezentacyjną ulicę o szerokości 27 m. Wkrótce potem ponownie zmieniono nazwę, tym razem na Kaiser-Wilhelm-Str. Od tego momentu Przedmieście Świdnickie stało się najpiękniejszym rejonem Wrocławia. Powstawały wytworne wille najbogatszych mieszkańców Breslau oraz bogate kamienice z mieszkaniami o powierzchni 300 mkw. Kolejną ważną datą w historii ulicy był rok 1897 r. W tym roku przedłużono ulicę dalej na południe, aż do ul. Krzyckiej i powstałego w 1890 r. nasypu obwodowej kolei towarowej. W latach 30. XX w. przebudowano torowisko, przenosząc je na środkowy pas zieleni rozdzielający obie jezdnie. Ostatniej przed wojną zmiany nazwy dokonano 20 IV 1938 r., kiedy to na cześć bojówek hitlerowskich nazwano ulicę Strasse der SA.

W 1945 r. podobnie jak reszta Przedmieścia Południowego zabudowa ulicy w większości została zniszczona. Łatwiej wymienić budynki, które ocalały niż te zburzono. Od tego samego roku obowiązuje obecna nazwa – Powstańców Śląskich. Przez ostatnie 40 lat skutecznie oszpeca się tą piękną niegdyś ulicę blokami z wielkiej płyty, transatlantykami itp.

Ulica zaczęła powstawać w 1863 r., kiedy urzędnik miejski Nowak przeznaczył część swej parceli przy ul. Piłsudskiego pod nową ulicę. Już dwa lata później otrzymała nazwę Neudorfstr. gdyż prowadziła do dawnej Nowej Wsi należącej do komadnorii joanitów. Stopniowo kamienice czynszowe zaczęły wypierać dawną zabudowę podmiejską i wiejską. W latach 1875-1911 przy południowym odcinku ulicy wzniesiono budynki szpitala Wenzel-Hancke (dziś Akademia Ekonomiczna). Plany urbanistyczne z końca XIX w. przewidywały przedłużenie ulicy do al. Wiśniowej. Niestety zrealizowano tylko krótki odcinek tuż przy dawnym Szpitalu Żydowskim (dziś Szpital Kolejowy), który nigdy nie został połączony z główną ulicą.

W czasie wojny wszystkie kamienice zostały zburzone, ocalały jedynie zabudowania dawnego szpitala. Obecna nazwa do 20 III 1972 r. odnosiła się do "głównego" odcinka oraz fragmentu przy al.Wiśniowej. Od tego czasu ten ostatni zaliczany jest do al. Wiśniowej.