Armata dywizyjna wz. 1944 kalibru 85 mm została opracowana w latach 1943-44 w Zakładzie nr 9. „Uralmasz” w Swierdłowsku pod kierunkiem szefa Biura Konstrukcyjnego, F. F. Pietrowa. W latach 1955-1965 była produkowana również na radzieckiej licencji przez Hutę Stalową Wolę. Ogółem w latach 1945-1965 zostało łącznie wyprodukowanych 10 918 egzemplarzy armat D-44. Jej powstanie wynikało z doświadczeń wojennych, gdy okazało się, że dotychczasowe standardowe armaty czołgowe i przeciwpancerne kalibru 76,2 mm nie są w stanie skutecznie zwalczać niemieckich czołgów i dział samobieżnych. Po usunięciu usterek wykrytych podczas testów nowej armaty, przyjęto ją do uzbrojenia i rozpoczęto produkować w 1945 roku jako D-44, przeznaczając ją do zwalczania czołgów i innych pojazdów, siły żywej, umocnień polowych i punktów ogniowych przeciwnika z użyciem różnorodnej amunicji: odłamkowej, przeciwpancernej (ostro- i tępogłowicowej, podkalibrowej, kumulacyjnej) i blyskowo-dymnej.