Chwilę chwilę, mennica była gdzie indziej! Na wprost teatru, na ulicy Menniczej. Chyba, że czegoś nie wiem?

do Stenek: Oto kopia do opisu tego obiektu:
Budynek przypisany był do dzielnicy Miasto z numerem konskrypcyjnym 75. Numer posesji był 21. Kompleks budynków znajdujący się pod tym numerem został wzniesiony na przełomie XVIII i XIX w., później zaś wielokrotnie przebudowany w XIX i XX w. Odbudowany w 1810 r. po pożarze miasta, jako browar miejski. Na mapie katastralnej Cieszyna z 1836 r. widnieje pod zbiorczym numerem 190. Zabudowania służyły zlokalizowanemu w tym miejscu browaru mieszczańskiemu. W tym budynku mieścił się magazyn słodu. W Książce Adresowej Cieszyna widnieje pod nazwą - Städtisches Bräu und Malzhaus. Od około 1887 r. słodownię prowadził Emil Grauer, który później wzniósł własną fabrykę przy ul. Fabrycznej
. Ostatnia adnotacja na temat Malz Fabrik przy ul. Śrutarskiej pojawia się w 1909 r.

do Stenek: Czyli tak, jak myślałam - bzdura.

do da signa: Skąd w ogóle wzięła się tu dawna mennica? Śrutarska 39b to zawsze był dawny magazyn słodu. Dawna mennica cieszyńska to obiekt przy ul. Menniczej 46 - kamienica Bludowskich. Czy może gdzieś po drodze pomieszało się niemieckie Minze z Malz? Poprawię opis.

do paulus60: Taki opis był w źródle . Celowo dodałam (sic!) , gdyż wydało mi się to błędem.

do da signa: Tak, oczywiście, rozumiem. :) Mam tę książkę w domu. Wrócę z urlopu, to z ciekawości zobaczę. Że też tyle razy przegladając tę pozycję nigdy na to nie trafiłem. Ech..