Data i miejsce postawienia koziołka; 27.07.2024 r. Krakowskie Przedmieście 6 godz. 12:00.

"Szalonej energii człowiek (...). Kto ma siły w rękach, ma świat u nóg" i "We mnie jest dwu ludzi - mówił - jeden zupełnie rozsądny, drugi wariat, Który zaś zwycięży?" Cytat z "Lalki" Bolesława Prusa.

Lubelski Koziołek o imieniu Jan stoi przy kamienicy Krakowskie Przedmieście 6 i oparty jest kopytkiem o ścianę kamienicy, ubrany jest surdut, ma binokle, trzyma książkę "Lalka" co nawiązuje do epoki, którą był inspirowany. W tej kamienicy nr 6 przy Krakowskim Przedmieściu poznajdował się pierwowzór legendarnego sklepu, założonego przez Jana Mincla, opisanego w słynnej powieści Bolesława Prusa "Lalka". Jan Mincel przed wieloma latami miał swój sklep kolonialno-galanteryjny, który zafascynował Bolesła Prusa. Poeta odzwierciedlił go w swojej powieści -„Lalce”, a Koziołek Jan nawiązuje do postaci Jana Mincla. Za projekt wszystkich lubelskich koziołków odpowiada fundacja Lubelskiego Koziołka.

Źródło; Eliza S.

Kamienica prawdopodobnie została wybudowana na początku XVII wieku jako budynek jednopiętrowy. W tym czasie należała do rodziny Szwayków, którzy w 1690 roku sprzedali ją Sokołom. Budynek musiał być bardzo zaniedbany, skoro Sokołowie przeprowadzali generalny remont. Od 1718 roku była własnością Krajewskich, zaś od 1783 roku Katyńskiego, który dobudował drugie piętro kamienicy. Na publicznej licytacji przeprowadzonej w 1808 roku nabył nieruchomość Józef Wencel. Prawdopodobnie dokupił on połowę działki przy ulicy Krakowskie Przedmieście 4. Nowy właściciel dokonał dużych inwestycji, ponieważ cena kamienicy wzrosła ponad dwukrotnie przy jej wykupie w latach 1836–1839 przez Jana Mincla vel Mintzla. Dobudował on trzecie piętro oraz pokrył obiekt blachą. W kamienicy znajdował się już wówczas sklep. Ciekawostką jest, że Mincel stał się pierwowzorem warszawskiego kupca korzennego w powieści Bolesława Prusa pt. Lalka. Od 1890 roku budynek był własnością Towarzystwa Akcyjnego Zakładów Żyrardowskich Bławatnych Hietla i Ditricha. W tym czasie nastąpiła rozbudowa oficyn, z pozostawieniem wjazdu od strony ulicy Koziej. Następnie w 1939 roku od Towarzystwa Akcyjnego odkupili ją w nierównych częściach Wójcikowie, Fałkowscy i Antoni Niczym. W okresie okupacji w miejscu sklepu została urządzona restauracja, w latach 1945–1946 CAFE CLUB. W 1950 roku budynek połączono z parterem kamienicy Krakowskie Przedmieście 4 i zamieniono na restaurację POLONIA. W 1991 roku kamienicę w całości z rąk prywatnych właścicieli wykupił Bank Rozwoju Eksportu, który w kolejnych latach przeprowadził generalny remont budynku i jego adaptację na własne potrzeby.

Główna ulica Lublina, częściowo zamknięta dla ruchu kołowego i przekształcona w deptak (na odcinku od ulicy Kapucyńskiej do Placu Władysława Łokietka). Przez długi czas najważniejszy trakt komunikacyjny miasta, część drogi biegnącej z Krakowa przez Lublin na wschód. Od początku pełniła też istotną funkcję handlowo-usługową – tu mieściły się też siedziby najważniejszych urzędów i instytucji miasta.
Ulicę Krakowskie Przedmieście otwiera Plac Władysława Łokietka, przy którym usytuowana jest Brama Krakowska (otwierająca drogę do Starego Miasta) i budynek Nowego Ratusza. Fragment biegnący do Placu Litewskiego prawie w całości kształtował się w pierwszej połowie XIX wieku. Jego cechą charakterystyczną jest niewielka szerokość traktu i silna zwartość zabudowy ulicy. To właśnie ta część pod koniec XX wieku została zamknięta dla ruchu kołowego i przebudowana na deptak. Kolejny, młodszy fragment Krakowskiego Przedmieścia (kształtowany na przełomie XIX i XX wieku), otwiera duży plac z fontanną i pomnikiem Unii Lubelskiej z jednej strony (Plac Litewski) i skwer przy centrum handlowym – z drugiej (przy skrzyżowaniu z ul. Kapucyńską). Dalej trakt jest szerszy i biegnie w kierunku skrzyżowania z ulicą Lipową i Alejami Racławickimi.
Jednym z najważniejszych wydarzeń dla życia Lublina była przebudowa Krakowskiego Przedmieście w połowie lat 90. XX wieku. Wtedy to odcinek od Placu Władysława Łokietka do Placu Litewskiego stał się miejskim deptakiem. Kursujące tędy do tej pory główne linie trolejbusowe zostały przeniesione poza centrum miasta, a ta część ulicy zaczęła przeżywać silny i dynamiczny rozwój - powstawały tu liczne punkty usługowe, ekskluzywne sklepy, restauracje i bary.
Źródło: wikipedia ( )