Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 23 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Rzeka Odra (Wrocław) › Rzeka Stara Odra › Most Zwierzyniecki |
Lata 1901-1905 , Powrót z wyścigów konnych przez Most Zwierzyniecki.
* Tramwaj Falkenried Maximum ciągnie jako doczepy: dawny wagon konny Herbrand i wagon letni Sommerwagen.
Skomentuj zdjęcie
ZPKSoft
 Jeżeli na tym zdjęciu jest powrót to na 2 poprzednich jest w drodze na wyścigi. 2011-10-30 08:57:15 (14 lat temu)
do ZPKSoft: No a gdzie te wyścigi się odbywały? Tutaj wszyscy idą powiedzmy, że od Zoo. Na zdjęciu z linku wszyscy idą i jada w stronę Zoo. 2011-10-30 11:19:48 (14 lat temu)
do Mikrob: Na terenach na których powstała później Hala Stulecia, Pergola oraz nowsza część Zoo. 2011-10-30 12:07:36 (14 lat temu)
do Neo[EZN]: Czyli tu wracaja a tam dopiero są w drodze na.... 2011-10-30 12:14:21 (14 lat temu)
do Mikrob: Zgadza się. To tylko tłumaczenie niemieckiego podpisu pod zdjęciem - pod wszystkimi takiego samego... 2011-10-30 15:07:24 (14 lat temu)
Na czele zaprzęgu tramwajowego - wóz Falkenried Maximum. 2013-12-06 22:09:32 (12 lat temu)
|
|
Na stronie od 2009 grudzień
16 lat 4 miesiące 25 dni |
Dodane: 30 października 2011, godz. 0:04:08
Autor: Heinrich Götz ... więcej (11)
Rozmiar: 1790px x 1229px
31 pobrań 3323 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia TW40
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
mosty
|
Most Zwierzyniecki
więcej zdjęć (204)
Zbudowano: 1895-1897
Dawniej: Pass Brücke, Paßbrücke, Most Ceglany, Most Szczytnicki
Strona Bonczka o historii Mostu Zwierzynieckiego
Most Zwierzyniecki we Wrocławiu - przeprawa mostowa we wschodniej części miasta, nad Starą Odrą, łącząca centrum miasta z osiedlami Dąbie, Biskupin, Sępolno i Bartoszowice. Zlokalizowany w bezpośrednim sąsiedztwie Ogrodu Zoologicznego (od którego wywodzi się jego współczesna nazwa) i terenów wystawowych wokół Hali Stulecia.
Przeprawę w tym miejscu, początkowo drewnianą, wybudowano około 1655. Podczas epidemii dżumy w 1704 na moście ustanowiono punkt kontroli przepustek uprawniających do przekraczania granic miasta, stąd jego niemiecka nazwa Paßbrücke, tłumaczona niekiedy na "most Przepustkowy". Rogatki do kontroli podróżnych na drogach wylotowych z Wrocławia funkcjonowały zresztą przez długie lata, także i w XIX wieku, i jedna z nich działała przy Moście Zwierzynieckim. Używana też była wobec niego nazwa "Ceglany" (od cegielni na Biskupinie) i "Szczytnicki" (od pobliskiej wsi Szczytniki). Dziś mianem mostu Szczytnickiego określa się jednak inny most w okolicy, położony około kilometra w dół rzeki - na północ od Zwierzynieckiego.
W latach 1895-1897 mistrz budowlany Karl Klimm pod kierunkiem miejskiego architekta ("radcy budowlanego") Richarda Plüddemanna i przy pomocy inż. A. Fruhwirtha zaprojektował nowy most. Jest to oparta na granitowych przyczółkach stalową jednoprzęsłowa konstrukcja kratownicowa złożona z dwóch równoległych stalowych łuków kratowych ustawionych w odległości 12,5 m. Pasy główne dźwigarów powiązane są u góry kilkoma stężeniami. Do łuków podwieszono na wiotkich wieszakach pomost długości 60,6 m, a główne dźwigary łukowo-kratowe oparte są na ruchomych łożyskach sześciowałkowych. Most ozdobiony jest czterema secesyjnymi obeliskami z czerwonego piaskowca i oświetlany nocą stylowymi latarniami.
Pod widniejącą na bramie mostowej kamienną inskrypcją upamiętniającą lata jego budowy widniała do 1945 brązowa tablica (zlikwidowana po wojnie w akcji usuwania wszelkich niemieckich napisów) treści:
Hœlzern ruht ich Jahrhunderte lang ueber trægem Gewæsser
Jetzt aus Eisen und Stein schmueck ich den schiffbaren Strom.
czyli:
Drewniany spoczywałem przez stulecia nad leniwymi wodami
Teraz z żelaza i kamienia zdobię żeglowny szlak.
Podczas oblężenia Festung Breslau w 1945 Niemcy spodziewali się natarcia od wschodu miasta, od Swojczyc, Bartoszowic, Sępolna, Biskupina i Dąbia, dlatego chcąc je powstrzymać założyli na moście ładunki wybuchowe, przygotowując go do wysadzenia. Ponieważ Armia Czerwona przypuściła jednak szturm od południa Wrocławia, most Zwierzyniecki ocalał.
Most ma długość 62 m, szerokość 21,80 m, szerokość jezdni 10 m, szerokość chodników 2 × 5,90 m. W pobliżu mostu Zwierzynieckiego i ZOO mieści się pasażerska Przystań Zwierzyniecka, skąd odpływają turystyczne statki spacerowe po Odrze.
Dane techniczne
Długość 62 m
Szerokość:
- całkowita 21,8 m
- jezdni 10,0 m
- chodników 2×5,9 m
Dopuszczalna masa pojazdu: 20 ton
Zbudowany: 1895-1897
Projektanci: Karl Klimm, Richard Plüddemann, A. Fruhwirth
Źródło [ Wikipedia]
Most Zwierzyniecki we Wrocławiu - przeprawa mostowa we wschodniej części miasta, nad Starą Odrą, łącząca centrum miasta z osiedlami Dąbie, Biskupin, Sępolno i Bartoszowice. Zlokalizowany w bezpośrednim sąsiedztwie Ogrodu Zoologicznego (od którego wywodzi się jego współczesna nazwa) i terenów wystawowych wokół Hali Stulecia.
Przeprawę w tym miejscu, początkowo drewnianą, wybudowano około 1655. Podczas epidemii dżumy w 1704 na moście ustanowiono punkt kontroli przepustek uprawniających do przekraczania granic miasta, stąd jego niemiecka nazwa Paßbrücke, tłumaczona niekiedy na "most Przepustkowy". Rogatki do kontroli podróżnych na drogach wylotowych z Wrocławia funkcjonowały zresztą przez długie lata, także i w XIX wieku, i jedna z nich działała przy Moście Zwierzynieckim. Używana też była wobec niego nazwa "Ceglany" (od cegielni na Biskupinie) i "Szczytnicki" (od pobliskiej wsi Szczytniki). Dziś mianem mostu Szczytnickiego określa się jednak inny most w okolicy, położony około kilometra w dół rzeki - na północ od Zwierzynieckiego.
W latach 1895-1897 mistrz budowlany Karl Klimm pod kierunkiem miejskiego architekta ("radcy budowlanego") Richarda Plüddemanna i przy pomocy inż. A. Fruhwirtha zaprojektował nowy most. Jest to oparta na granitowych przyczółkach stalową jednoprzęsłowa konstrukcja kratownicowa złożona z dwóch równoległych stalowych łuków kratowych ustawionych w odległości 12,5 m. Pasy główne dźwigarów powiązane są u góry kilkoma stężeniami. Do łuków podwieszono na wiotkich wieszakach pomost długości 60,6 m, a główne dźwigary łukowo-kratowe oparte są na ruchomych łożyskach sześciowałkowych. Most ozdobiony jest czterema secesyjnymi obeliskami z czerwonego piaskowca i oświetlany nocą stylowymi latarniami.
Pod widniejącą na bramie mostowej kamienną inskrypcją upamiętniającą lata jego budowy widniała do 1945 brązowa tablica (zlikwidowana po wojnie w akcji usuwania wszelkich niemieckich napisów) treści:
Hœlzern ruht ich Jahrhunderte lang ueber trægem Gewæsser
Jetzt aus Eisen und Stein schmueck ich den schiffbaren Strom.
czyli:
Drewniany spoczywałem przez stulecia nad leniwymi wodami
Teraz z żelaza i kamienia zdobię żeglowny szlak.
Podczas oblężenia Festung Breslau w 1945 Niemcy spodziewali się natarcia od wschodu miasta, od Swojczyc, Bartoszowic, Sępolna, Biskupina i Dąbia, dlatego chcąc je powstrzymać założyli na moście ładunki wybuchowe, przygotowując go do wysadzenia. Ponieważ Armia Czerwona przypuściła jednak szturm od południa Wrocławia, most Zwierzyniecki ocalał.
Most ma długość 62 m, szerokość 21,80 m, szerokość jezdni 10 m, szerokość chodników 2 × 5,90 m. W pobliżu mostu Zwierzynieckiego i ZOO mieści się pasażerska Przystań Zwierzyniecka, skąd odpływają turystyczne statki spacerowe po Odrze.
Dane techniczne
Długość 62 m
Szerokość:
- całkowita 21,8 m
- jezdni 10,0 m
- chodników 2×5,9 m
Dopuszczalna masa pojazdu: 20 ton
Zbudowany: 1895-1897
Projektanci: Karl Klimm, Richard Plüddemann, A. Fruhwirth
Źródło [ Wikipedia]
Rzeka Stara Odra
więcej zdjęć (81)
Rzeka Odra (Wrocław)
więcej zdjęć (64)
Dawniej: Die Oder
UWAGA: Na zbiór zdjęć i obiektów rzeki Odry we Wrocławiu składają sie odpowiednie zbiory przypisane do wydzielonych odcinków rzeki w granicach miasta, czyli Odry Górnej, Odry Południowej. Odry Północnej i Odry Dolnej.
Letnie wagony doczepne Sommerwagen
więcej zdjęć (24)
Po powstaniu w 1877 roku pierwszego tramwaju konnego największym powodzeniem cieszyły się kursy w czasie wolnym w celach rekreacyjnych. Wychodząc naprzeciw tym potrzebom BSEG zamówiło wozy tramwajowe Sommerwagen. Były to uproszczone wagony z poprzecznymi ławkami na 28 osób. Nie miały bocznych burt, były nisko zawieszone (55 cm) co ułatwiało wsiadanie. Do roku 1894 firma dysponowała 40 pojazdami o nr taborowych 101-140.
Tramwaje we Wrocławiu
więcej zdjęć (84)
Zbudowano: 1877/1893
Dawniej: Straßenbahn in Breslau
Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.
Komunikacja miejska we Wrocławiu
więcej zdjęć (5)
Falkenried Maximum
więcej zdjęć (46)
Zbudowano: 1901
W 1901 roku, kilka lat po przebudowie trakcji konnej na elektryczną przedsiębiorstwo B.S.E.G. zakupiło roku 50 długich, czteroosiowych wagonów motorowych typu „ Maximum Drehgestell ” o wymiarach 11 540 mm długości, 3 310 mm wysokości i wadze 11,5 tony. Wozy te nosiły w B.S.E.G. numerację 301-350.
Ich specyfiką były dwie wzdłużne ławki na 28 miejsc siedzących oraz 16 stojących. Posiadały one zawieszenie w tzw. systemie pulmanowskim, niezbędne do funkcjonowania tak dużych jednostek. Poważnym mankamentem, oprócz ciężaru była ich długość utrudniająca jazdę po wąskich i krętych ulicach wrocławskiego centrum.
Zakładani produkującymi te tramwaje była firma „Waggonenfabrik-Falkenried” z Hamburga.
Ich specyfiką były dwie wzdłużne ławki na 28 miejsc siedzących oraz 16 stojących. Posiadały one zawieszenie w tzw. systemie pulmanowskim, niezbędne do funkcjonowania tak dużych jednostek. Poważnym mankamentem, oprócz ciężaru była ich długość utrudniająca jazdę po wąskich i krętych ulicach wrocławskiego centrum.
Zakładani produkującymi te tramwaje była firma „Waggonenfabrik-Falkenried” z Hamburga.
Tramwaje konne Herbrand
więcej zdjęć (13)
Zbudowano: 1877
Pierwszymi tramwajami kursującymi po Wrocławiu od 1877 roku były wozy tramwajów konnych. Miały one nadwozia drewnianej konstrukcji ustawionej na stalowym podwoziu, ciągnięte przez jednego konia. Składały się one z dwóch pomostów i przedziału pasażerskiego, wzdłuż którego ścian ustawiono parę ławek. Był on wyposażony w 4 pary dużych i 2 pary wąskich, prostokątnych okien, a od pomostów odgrodzony przeszklonymi, drewnianymi drzwiami. Wagon posiadał 14 miejsc siedzących i 12 stojących. Na przednim nieosłoniętym pomoście zajmował swoje miejsce woźnica, a konduktor na tylnym.
Tramwaj posiadał nieskomplikowane hamulce łańcuchowe, boczne tablice informacyjne o trasie, dzwonek i lampę naftową. Podstawowe ich wymiary wynosiły: 6 030 mm długości, 2 000 mm szerokości, 2 230 mm wysokości przy rozstawie osi 1 600 mm.
Producentem była firma „P. Herbrand & Company” z Ehrenfeld pod Kolonią.
Tramwaj posiadał nieskomplikowane hamulce łańcuchowe, boczne tablice informacyjne o trasie, dzwonek i lampę naftową. Podstawowe ich wymiary wynosiły: 6 030 mm długości, 2 000 mm szerokości, 2 230 mm wysokości przy rozstawie osi 1 600 mm.
Producentem była firma „P. Herbrand & Company” z Ehrenfeld pod Kolonią.
Tramwaje konne
więcej zdjęć (2)
Zbudowano: 1877
Zlikwidowano: 1906
Dawniej: berittene Straßenbahnen
Pierwszymi tramwajami kursującymi po Wrocławiu od 1877 roku były wozy tramwajów konnych. Miały one nadwozia drewnianej konstrukcji ustawionej na stalowym podwoziu, ciągnięte przez jednego konia. Składały się one z dwóch pomostów i przedziału pasażerskiego, wzdłuż którego ścian ustawiono parę ławek. Był on wyposażony w 4 pary dużych i 2 pary wąskich, prostokątnych okien, a od pomostów odgrodzony przeszklonymi, drewnianymi drzwiami. Wagon posiadał 14 miejsc siedzących i 12 stojących.
Producentem była firma „P. Herbrand & Company” z Ehrenfeld pod Kolonią.
W 1879 wprowadzono do użytku 8 wagonów letnich (Sommerwagen) z 28 siedzeniami poprzecznymi i 11 miejscami stojącymi.
W latach dziewięćdziesiątych XIX wieku na ulicach Wrocławia pojawiło się kilka wagonów parokonnych. Były one dłuższe, a przez to mogące pomieścić większą liczbę pasażerów. Na dwóch podłużnych ławkach mogło siedzieć 20 osób, a na pomostach stać 12 osób. Ze względu na wagę, wagony te przeznaczono do ciągnięcia przez parę koni. Producentem była fabryka Waggonfabrik Gebr. Hofmann & Comp. A-G, Breslau
Tramwaje konne kursowały we Wrocławiu do 1906 roku.
[v] na podstawie:
Przemysław Wiater : „Historia wrocławskiej komunikacji tramwajowej do 1945 roku”, LIBRA, 2014
Jan Wojcieszak „100 jat tramwajów elektrycznych we Wrocławiu” 1993.
Producentem była firma „P. Herbrand & Company” z Ehrenfeld pod Kolonią.
W 1879 wprowadzono do użytku 8 wagonów letnich (Sommerwagen) z 28 siedzeniami poprzecznymi i 11 miejscami stojącymi.
W latach dziewięćdziesiątych XIX wieku na ulicach Wrocławia pojawiło się kilka wagonów parokonnych. Były one dłuższe, a przez to mogące pomieścić większą liczbę pasażerów. Na dwóch podłużnych ławkach mogło siedzieć 20 osób, a na pomostach stać 12 osób. Ze względu na wagę, wagony te przeznaczono do ciągnięcia przez parę koni. Producentem była fabryka Waggonfabrik Gebr. Hofmann & Comp. A-G, Breslau
Tramwaje konne kursowały we Wrocławiu do 1906 roku.
[v] na podstawie:
Przemysław Wiater : „Historia wrocławskiej komunikacji tramwajowej do 1945 roku”, LIBRA, 2014
Jan Wojcieszak „100 jat tramwajów elektrycznych we Wrocławiu” 1993.